BEWITCHED

Van de originele tv-serie Bewitched hebben we nooit een aflevering gezien. De reeks liep van 1964 tot 1972 op de Amerikaanse zender ABC, was ook een tijdje te zien op de Nederlandse televisie en was – gezien de acht seizoenen – een groot succes. De vrolijke heks Samantha (Elizabeth Montgomery) speelde de hoofdrol in de serie. Ze was getrouwd met een normale man, maar kon het toch niet laten om af en toe haar toverkunsten te gebruiken. De manier waarop de vrouw haar man af en toe met een sprankje hocus-pocus een loer draaide, maakte het grootste deel van de humor uit. Samantha had wel een bezem, maar geen toverstokje. Toveren deed ze door met haar neus te wiebelen.

Het plan om van Bewitched een bioscoopfilm te maken dateert al van midden jaren negentig. Ted Bessell, de regisseur van onder andere The Tracey Ullman Show, was toen in vergevorderde onderhandelingen met Columbia en had zelfs al een cast bij elkaar toen hij eind 1996 plotseling overleed. Laurence Elehwany (My Girl) schreef daarna verder aan enkele scenarioversies, maar de film kwam toch niet meer van de grond. Het was wachten tot Nora Ephron in het begin van 2003 aan boord kwam voor het project nieuw leven werd ingeblazen. Ze schreef het scenario samen met haar zus Delia, met wie ze eerder had samengewerkt aan You’ve Got Mail, Michael en Sleepless in Seattle.

De insteek van Bewitched is origineel. De film is geen doorslagje van de oorspronkelijke tv-serie, maar gaat behind the scenes en focust op het leven van de personages buiten de film. Zo maken we kennis met Isabel Bigelow (Nicole Kidman), een heks die een gewoon leventje zonder magie wil leiden en dus haar plaats zoekt in de moderne maatschappij. Hoewel haar vader Nigel (Michael Caine) gelooft dat zoiets onmogelijk is, doet de vrolijke maar ietwat naïeve Isabel erg haar best. Op een dag loopt ze toevallig Jack Wyatt (Will Ferrell) tegen het lijf, een acteur op zijn retour die z’n carrière probeert te redden met een remake van de oude tv-serie Bewitched. Volgens Jack, die niet weet dat Isabel eigenlijk een échte heks is, is Isabel geschikt voor de rol. Dat hij op slag verliefd op haar is, zal daar wel het een en ander mee te maken hebben, net als de manier waarop Isabel met haar neus kan wiebelen.

Het concept van de-serie-in-de-film zorgt voor een paar leuke momenten. Jack blijkt een omhooggevallen ster te zijn die drie trailers, de beste cappuccino maar vooral heel erg veel aandacht eist. Niet moeilijk dat de remake van Bewitched meer rond zijn figuur Darrin zal draaien dan om de heks Samantha. Het blijft boeiend om te zien hoe de makers de fictie van de serie doorbreken door camera’s in beeld te brengen, decorstukken voorbij te schuiven en wanhopige regisseurs door de megafoon te laten roepen. Ephron is hier af en toe grappig, maar blijft toch meestal flauw en gaat nooit echt de satirische of spottende kant op. Het is zeker niet haar bedoeling om met Hollywood af te rekenen. Milde humor en lichte ironie is meer haar ding. Als niet-kenner van de originele show gaan wellicht een deel van de grappen ook aan je voorbij, en voor een Europees publiek zou dan wel eens een probleem kunnen vormen. 

De voorzichtigheid van de schrijvende zusjes en de heel voorspelbare regie zorgen er voor dat Bewitched niet sprankelt en spettert, maar eerder zoutloos en ongeïnspireerd verder kabbelt. Het is allemaal te gewoon en braaf om boven de middelmaat uit te steken. Jammer genoeg zitten in deze matige film wel goede acteurs. Voor Nicole Kidman is een rol als deze een totale verspilling van tijd. Wie alleen al maar de laatste vijf jaar rollen in The Interpreter, Birth, The Human Stain, Dogville, The Hours, The Others en Moulin Rouge op zijn naam heeft staan, moet in zeemzoeterige romantische komedies niets komen zoeken. Voor Kidman deze rol te pakken kreeg, waren onder meer Jennifer Aniston, Gwyneth Paltrow, Cameron Diaz en Alicia Silverstone kandidaten - actrices van het lichtere soort en wellicht beter op hun plaats in een film als Bewitched. Jim Carrey zou ooit de rol van Jack Wyatt/Darrin geambieerd hebben, maar moest wegens teveel ander werk verstek laten gaan. Will Ferrells ster rijst snel in Hollywood (Zoolander, Old School, Elf, Anchorman), maar hier maakt hij geen brokken. Michael Caine is zijn kurkdroge eigen zelve en dus uitstekend als altijd. Voor de fans is er een leuke bijrol van Shirley MacLaine.

Hoewel het uitgangspunt best goed gevonden is, ontbreekt het Bewitched dus vooral aan originaliteit en levendigheid. Ephron bewandelt teveel platgetreden paden en vervalt ook nog eens in torenhoge clichés als ze de film een moralistische boodschap wil meegeven. Heks of mens, het maakt niet uit wie we zijn, als we maar eerlijk zijn en het goed menen, komt alles goed. Dat willen we best allemaal geloven, maar als film mist Bewitched het belangrijkste van alles: magie. En zonder magie maak je geen goede film.