Depressieve cyborgs, op wraak beluste heksen, sadistische tovenaars, alcoholische demonen en in zwarte outfits gehulde astmapatiënten met grootheidswaanzin... met meer dan honderdduizend bezoekers waren er tijdens het Filmfestival opnieuw heel wat vreemde figuren aan te treffen. Vooral in het aangenaam kitscherige festivalcafé waagden grimmige critici zich heel af en toe aan een scheldwedstrijd die uitmondde in een bombardement van uit het heelal opgeroepen bolbliksems. Gelukkig was er voor de serieuzere filmliefhebber nog altijd de F.A.C.T.S. conventie; een rustige, ingetogen beurs in het Congrescentrum temidden van het illustere Citadelpark in Gent. Voor wie de drukte van het Festival even te veel werd stonden de deuren van F.A.C.T.S tijdens het weekend van 15 en 16 oktober wagenwijd open voor een drankje, een hapje en natuurlijk een verpletterend Jedi-gevecht (voeg hier uw oorlogskreet toe).
Misschien hebben een overdaad aan films en de gecontroleerde kleurrijke chaos van de conventie ons perspectief enigszins aangepast. Feit is wel dat de beurs dit jaar bigger en better leek, met onvoorstelbaar veel standhouders en hun aan te prijzen waren; van zeldzame boeken via onvoorstelbaar knap gedetailleerde beelden van beroemde filmmonsters en andere creaturen tot collector’s items uit de oude doos en meer. Een flink aantal bezoekers hadden hun beste zondagse pakken aangetrokken en zo kwam het dat Hellboy, Beetlejuice, een aantal Darth Vaders en Darth Mauls, Batman, Shrek en Fiona en enkele de verbeelding (en de goede smaak) tartende Final Fantasy-fans de vloer onveilig maakten.
Het lijkt misschien alsof we de F.A.C.T.S. conventie als een te mijden of eerder te ridiculiseren afwijking binnen die prachtige passie van de filmliefhebberij bestempelen maar niets is minder waar. n r niets is minder waar. eden schuimbekkend de boel afbreken!lijk ging een Ewokje er mee lopen. jgende symfonie van "e, bij AHet moet wel gezegd worden dat niet iedereen begrip kan opbrengen voor de bundeling van “geeky” gedrag en alles wat daarmee te maken heeft. Wij daarentegen verbazen ons elk jaar opnieuw hoe plezant we het er eigenlijk wel vinden. De lange wachtrijen en overvolle zalen verraden de interesse van jong en oud en hoewel het geheel ons eigen equivalent van een erg Amerikaans getinte comic book conventie is zorgen de Franse, Duitse, Engelse, Nederlandse en Belgische verkopers en gasten voor een Europees, door de vele fans vurig aangewakkerd samenhorigheidsgevoel.
De crew, in blauwe en rode T-shirts gehulde medewerkers met bijnamen als “beze” en “zoeteke” op hun ruggen, zorgen ervoor dat het geheel vlot en rustig verloopt en anders zijn er altijd wel enkele Sith Lords (waaronder een onder een laag angstaanjagende make-up verborgen reus die zelfs de uitpuilende bulten op het voorhoofd van zijn Sith Heer niet vergeten was) om de orde te handhaven. Een grijpgrage Klingon, die zich te pletter amuseerde met het aan het schrikken brengen van vrouwen, stond ons graag te woord en vertelde ons, terwijl hij vervaarlijk met een gigantisch zwaard boven onze ineengedoken lichamen onschuldige voorbijgangers onthoofde, dat dit al de vijfde conventie was waar hij dit jaar samen met zijn vereniging – de Belgian Voyage Club – op aanwezig was. Toen we hem uiteindelijk vroegen waarom hij als Klingon door het leven ging grijnsde hij een voor een buitenaards crapuul opvallend goed verzorgde tandenset bloot en zei, nadat hij zich had uitgesproken over de cultuur en de je m'en fou attitude van de Klingons, dat hij het ook wel plezant vond om kwajongensstreken uit te halen met de gasten. We konden hem alleen maar bijtreden.
Aan animatie geen gebrek met de cosplay verkiezingen waarbij elke in een of ander kostuum gehulde bezoeker op het podium, voor een strenge jury, een imitatie ten beste mocht geven van zijn of haar personage. In de categorie Star Wars bleken de naar de duistere kant overhellende Anakin (een helft van een tweeling die eerder al met weinig zoemende lightsabers tegen elkaar gevochten hadden) en de megalomane Keizer terechte winnaars, in de categorie Allerlei waren Shrek en Fiona veruit de populairste, bij Anime wonnen twee hartsvriendinnen waarvan de een als een in nauwsluitende kledij gestoken kat over het podium rolde en tenslotte zorgden de kinderen voor een ten hemel opstijgende symfonie van “oooh’s” en “aaah’s”. Wij hadden ons geld op de Mini-Darth Vader staan maar uiteindelijk ging een Ewok met de prijs lopen. De Heer der Duisternis verslagen door zo’n buitenaardse troetelbeer?! Je zou voor minder schuimbekkend de boel afbreken!
Aan gerenommeerde gasten opnieuw geen gebrek. Blikvanger dit jaar was ongetwijfeld Warwick Davis (Willow, The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy, Return of the Jedi) die samen met zijn gezin naar Gent was afgezakt maar ook Neil en Adrian Rayment (beter bekend als de kurkdroge opmerkingen debiterende albinotweeling uit The Matrix Reloaded), Don S. Davis (vooral bekend als General Hammond uit Stargate SG-1), Paul Norell (Koning van de Doden in The Return of the King), Corin Nemec (The Stand, Stargate SG-1), Matthew Wood (sound editor bij de Star Wars prequels en de stem van General Grievous in Revenge of the Sith), Jerome Blake (een vaak onder een dikke laag make-up verborgen acteur die bijrolletjes had in The Phantom Menace, Attack of the Clones, Revenge of the Sith, The Fifth Element en Hitchhiker’s Guide) en een zekere Richard Bonehill die als een anonieme Stormtrooper vooral de hardcore Star Wars fans met een (betaalde) handtekening kon plezieren.
We vroegen Jerome Blake na de gebruikelijke small-talk over hoe Gent hem beviel naar de oorsprong van zijn acteercarrière en hij vertelde ons dat hij, na een carrière als model (hoewel hij dit zelf niet als een job zag) en muzikant via kleine rolletjes als ridder in First Knight en als Mondoshawan in The Fifth Element in The Phantom Menace terechtkwam en er meteen zes, zij het dan bescheiden, rollen voor zijn rekening mocht nemen. Op de vraag waar hij nu mee bezig was kregen we te horen dat hij op het punt had gestaan om in een stuk van Tennessee Williams op de West End in Londen op te dagen maar dat het stuk jammer genoeg niet doorging.
De kleine Warwick Davis kreeg, volgens de verwachtingen, met een grote schare fans te maken en de vele foto’s uit bekende films die voor hem lagen logen er dan ook niet om. Toen we hem attent maakten op het eens niet onder prosthetics verscholen personage dat hij in Ray vertolkte zei hij ons dat hij in de toekomst niet meer of minder fantasy- of sciencefictionpersonages wenst neer te zetten, maar dat hij gewoon de rollen die hem goed liggen en bevallen zal aannemen. Het maakt hem duidelijk niet uit of hij nu een misvormde trol of een nachtclubpresentator moet spelen. Leprechaun VI: The Retirement Home misschien?
Het blijft vreemd om te zien hoe sommige bezoekers bij elke gast vijftien euro neertellen voor een foto en een handtekening maar vanuit onze eigen appreciatie voor fandom kunnen we hier wel begrip voor opbrengen. De F.A.C.T.S. conventie nodigt de bezoekers uit om hun kindertijd opnieuw te beleven; met speelgoed, strips, pluchen beesten en meer van dat fraais. Dat houdt ook een ontmoeting met acteurs in, hoe klein hun rollen ook mogen geweest zijn, uit films die onlosmakelijk met de jeugd verbonden zijn. De enthousiaste massa in het Congrescentrum bewees dat het volwassenen zijn niet altijd de grijze saaiheid van het dagelijkse bestaan hoeft te betekenen. En dat stemt ons eigenlijk best tevreden.
Tot volgend jaar!
Zie ook: http://www.facts-convention.com