Dunst en Bloom lieten zich door het triumviraat Cameron Crowe, Tom Cruise en Paula Wagner strikken voor de romantische komedie/muzikale road movie Elizabethtown. Crowe, Cruise, Wagner zijn al langer dikke vrienden. Ze produceerden samen Vanilla Sky waarin Cruise de hoofdrol speelt en Crowe regisseerde de hitfilm Jerry Maguire. Tom Cruise en Paula Wagner hebben een bedrijf dat de twee Mission Impossibles, The Last Samurai, Los Otros en Vanilla Sky maakte. Het drietal vergaarde de laatste tien jaar een bizar hoge berg dollars met hun fijn ontwikkelde gevoel voor de betere commerciële cinema: niet te plat, niet te glad, een niet-overdreven ingewikkeld scenario en vooral sterren die veel close-ups krijgen. Hap-slik-weg, met Los Otros als de uitzondering die de regel bevestigt.
Elizabethtown is hun nieuwste worp. Cameron Crowe regisseerde zijn zelf geschreven scenario. Of beter gezegd: hij breide drie nooit afgewerkte scenario’s die al jaren onderin een bureaulade lagen te rotten aan elkaar. Drie ideetjes in de scenarioblender, op het knopje drukken, uitgieten en hop: Elizabethtown was geboren. Drew Baylor (Orlando Bloom) speelt de boy wonder van de sportschoenenindustrie. Hij heeft acht jaar gespendeerd aan de ontwikkeling van een model dat de sector een ander aanzicht zal geven. Helaas, pindakaas. De schoen verkoopt voor geen meter en het bedrijf leidt een miljoenenverlies. Voor hij het goed en wel beseft, staat Drew op straat. Van hero tot zero in een nanoseconde. Een leven als pispaal trekt hem niet aan en hij besluit zelfmoord te plegen. Hij staat bijna voor de poort van Sint-Pieter als hij telefoon krijgt van zijn zus. Zijn vader is onverwacht overleden en Drew moet halsoverkop van Oregon naar Kentucky waar hij het lijk moet ophalen.
Op het vliegtuig ontmoet hij een sympathieke stewardess. Een zeer behulpzame, zorgzame, praatgrage en meevoelende blonde meid bovendien. Enkel in Hollywood zien stewardessen er uit als Kirsten Dunst. Een romance ligt op de loer maar eerst moet Drew zijn familieaffaires regelen en dat loopt niet van een leien dakje. Zijn familie is weinig alledaags. Zijn ooms en tantes praten de hele tijd, zijn niet erg slim en moeien zich het liefst met zaken waar ze niets mee te maken hebben. Drew ontvlucht het familiehuis en loopt toevallig – nou ja - zijn luchtvaartengeltje weer tegen het lijf. Zijn zelfmoordplannen verdwijnen snel naar de achtergrond. Hij heeft immers een begrafenis te regelen en een vrouw te veroveren. Thuis in Oregon maken zijn moeder (Susan Sarandon) en zijn vriendinnetje zich grote zorgen.
Drews ooms en tantes zorgen voor vertier en afleiding, ze maken vooral veel lawaai. Voor kijkplezier zorgen ze evenwel niet. De couleur locale die Crowe in zijn verhaal wilde stoppen is bar onorigineel en zelfs niet bijna-grappig. Met de romance zit het beter. Dunst en Bloom passen goed bij elkaar. Ze zijn scherp en vooral Kirsten Dunst schudt een paar geestige oneliners uit haar mouw.
Na de begrafenis – opgevrolijkt door een stuk sublieme stand-up comedy van Susan Sarandon – reist Drew met de auto terug. Zoals iedere islamiet eens in zijn leven naar Mekka moet en iedere Brit gaat backpacken in India, zo moet iedere Amerikaan minstens een keer in zijn leven de Verenigde Staten doorkruisen in de auto. Enkel met het geluid van de motor en de muziek op de radio. Zo hoort het. Cameron Crowe maakt er een tocht van langs alle plekken die een rol speelden in de Amerikaanse rock-'n-roll-geschiedenis.
Voor hij films begon te maken was Crowe rockjournalist voor het toonaangevende Amerikaanse muziektijdschrift Rolling Stone. Dat heeft als prettig voordeel dat hij de soundtracks van zijn films zelf kan samenstellen en de man heeft smaak. Elizabethtown is prachtig om te horen. Met plezier kijken is minder vanzelfsprekend. De romance, het familie-epos en de road movie vormen nooit één geheel. Het blijven drie losstaande episodes met de aanwezigheid van Orlando Bloom als gemeenschappelijke factor.
Natuurlijk zijn Kirsten Dunst en Orlando Bloom prachtig samen, maar ze vonken nauwelijks. Een romantische komedie staat en valt nu eenmaal met de obstakels die het toekomstige koppel scheidt van de verlossende kus. Cameron Crowe is vergeten die sta-in-de-wegs te verzinnen. Dunst is erg aangenaam in de scènes waarop ze Bloom nog even op afstand houdt. Ze is grappig en scherp en het dient gezegd: ze draagt prachtige jurkjes. Spanning of ze elkaar gaan krijgen, is er niet en hun kus valt in het niets bij de ondersteboven Mary Jane Watson–Pete Parker-kus in de regen uit Spider-Man.
Het stuk road movie is maar een uitvlucht van Crowe om mooie muziek te laten horen en in één vlotte beweging zijn Romeo bij zijn Julia te brengen. Het einde komt als een verlossing. Veel regisseurs zouden hun linkerhand geven om met Dunst en Bloom te mogen werken. Cameron Crowe had hen voor zijn camera en liet hun potentieel volledig onbenut. Het is ook een kunst om een film te doen mislukken die niet kon mislukken. De poster is beter dan de film.
[START INFO]
Titel: Elizabethtown
Genre: romantische komedie
Speelduur: 2u00
Regisseur: Cameron Crowe
Acteurs: Kirsten Dunst, Orlando Bloom,
Susan Sarandon, Alec Baldwin, Bruce McGill, Judy Greer, Jessica Biel
[END
INFO]