THE MATADOR

Julien Noble is een moderne huurmoordenaar. Charmant maar vervelend, populair maar zonder vrienden, succesvol maar uitgeblust. A man you just love to hate. Al jarenlang ruimt hij routinematig zijn doelen op. Dit zijn veelal rijke mensen uit het bedrijfsleven, waarvoor hij dan ook veel geld ontvangt. Maar zijn houdbaarheidsdatum komt steeds dichterbij en hij wordt dan ook steeds slordiger in zijn werk.

Het anonieme bestaan heeft hem een diepe depressie bezorgd. Niet alleen begint hij zich schuldig te voelen, ook een chronisch gebrek aan vrienden speelt Julien parten. Na de zoveelste avond van te veel zuipen komt hij in een hotelbar in Mexico City de brave Denverse zakenman Danny Wright (Greg Kinnear) tegen. Na een moeizaam begin (Julian: Margaritas always taste better in Mexico. Danny: Yes they do. Julian: Margaritas and cock), lijken de twee uitersten elkaar te hebben gevonden. 

Nadat Julien zijn nieuwe vriend in vertrouwen neemt over zijn nogal vreemde baan, bouwen de twee een intense vakantievriendschap op. Om vervolgens beide hun eigen weg te gaan. “Just consider me the best cocktail party story you ever met”, geeft Julian Danny nog als raad mee. Maar als een half jaar later zijn opdrachtgevers hem uit de weg willen ruimen omdat hij weer eens een opdracht heeft verkloot, staat Julien voor de deur bij zijn enige vriend en diens vrouw (Hope Davis).“I look like a Bangkok hooker on a Sunday morning, after the navy's left town.”

Regisseur Richard Shepard is geen grote vis in Hollywood. Hoewel de man al producties met onder meer David Bowie en Adrian Brody op zijn naam heeft staan, kreeg hij ‘slechts’ 10 miljoen dollar om The Matador te schieten. Wees gerust, dat is nergens aan de film af te zien. De kleurrijke decors zijn een genot voor het oog en iedere scène kent een prachtige aankleding. De regisseur hanteert ook zo nu en dan zijn signatuur, vooral die boom die midden in een vrijscène plots in het huis stort is origineel, net als de namen van de steden die vol in beeld komen.

De chemie tussen de twee hoofdrolspelers is eveneens geweldig, maar The Matador is zeker geen standaard buddy-comedy. Dit is een film die juist probeert de clichés ervan te omzeilen en de kijker te verrassen. Verrassen probeert vooral ook Pierce Brosnan, die voor zijn interpretatie van de vuilbekkende Julien Noble beloond werd met een Golden Globe nominatie. Waar Brosnan echter slaagt om het publiek te verrassen doet de regisseur dat niet altijd. De film blijft toch vooral pretentieloos vermaak, waarin goed wordt geacteerd.

Maar als je geen pretenties hebt, kun je ook niet verwachten een meesterwerk te maken. Dus blijft er na afloop toch de vraag wat er was gebeurd als de acteurs een nog beter script in hun handen hadden gehad en een regisseur die zijn naam al lang had gevestigd. Waarschijnlijk was het dan een zoveelste teleurstelling geworden, terwijl de film nu lekker wegkijkt. Daar draagt de goede montage en de lekkere soundtrack zeker aan bij.

De film bereikt nergens grote hoogtes, maar zal dan ook niemand teleur stellen. Dit is typisch zo’n film die je met een fijn gevoel de bioscoopzaal uit doet lopen. Het volgende project van Shepard wordt een film over twee toeristen die op vakantie in het naoorlogse Bosnië gezochte oorlogsmisdadiger tegen het lijf lopen. Als Brosnan die oorlogsmisdadiger gaat spelen moet het alvast leuk worden.