ICE AGE 2: THE MELTDOWN

In filmland zijn er niet veel zekerheden, maar dit is er eentje: Ice Age 2 wordt dé topper van de paasvakantie. Sinds de release van deel 1, nu vier jaar geleden, zijn zowel kinderen, pubers als volwassenen dol op Sid de luiaard en vooral Scrat de voorhistorische eekhoorn. In zoverre zelfs dat de dieren in bepaalde kringen een heuse cultstatus verworven hebben. Ice Age 2: The Meltdown ontgoochelt niet, maar levert opnieuw het ideale medicijn tegen lentemoeheid of voorjaarsdepressie.

Het aantal digitale tekenfilms dat tegenwoordig in de bioscopen komt, is bijna niet meer bij te houden. Elke grote studio heeft zijn eigen tekenfilmafdeling en dat zorgt voor verschraling in het aanbod. Wie straks zeven euro wil verspillen door te gaan kijken naar Hoodwinked, de eerste grote tekenfilm van de Weinstein Company, zal perfect begrijpen wat we bedoelen. Gelukkig blijven PDI en Pixar op niveau, maar ook Blue Sky blijft de lat hoog leggen. Dat de sequel op Ice Age een gegarandeerd succes is, betekende niet dat de tekenaars er hun laars aan lapten. Integendeel: door enkele nieuwe personages krijgt deze sequel een nieuwe dimensie ingeblazen.

Aan het begin van de film maken we opnieuw kennis met de helden uit deel 1: Manny de mammoet (Ray Romano), Sid de luiaard (John Leguizamo) en Diego de sabeltandtijger (Denis Leary). Ze hebben zich samen met andere diersoorten teruggetrokken in een ijsvallei waar ze zich kostelijk amuseren op glijbanen en watervallen. Vooral Sid is in zijn element: hij heeft zichzelf gepromoveerd tot badmeester van het geïmproviseerde wildwaterpretpark. De dolle pret is uit wanneer ze beseffen dat de gigantische ijskappen door de globale opwarming van de aarde aan het smelten zijn. Als ze aan de enorme zondvloed willen ontsnappen, moeten ze de vallei ontvluchten. Hun doel is een mythische boot die op het einde van hun pad zou liggen.

Vanaf dat moment ontspint Ice Age 2 zich tot een heuse roadmovie. De drie hoofdpersonages geraken nog al snel gescheiden van de hele kudde, maar ontmoeten andere dieren: twee buidelratten op speed en het mammoetwijfje Ellie (Queen Latifah) die denkt dat ze een buidelrat is. Vanaf dan ziet Manny het als zijn taak om Ellie ervan te overtuigen dat ze wel degelijk een mammoet is. Hij heeft ook een verborgen agenda: als hij haar hart kan stelen, kan hij voorkomen dat zijn ras definitief uitsterft. Diego en Sid kibbelen ondertussen naar hartenlust voort, maar hebben ook hun eigen problemen. De luiaard hunkert naar een beetje respect, terwijl Diego zijn panische watervrees niet langer kan verbergen. Tot overmaat van ramp loeren op de zeebodem ook gevaarlijke monsters die maar wat graag aan wal willen geraken.

In vergelijking met de eerste Ice Age zijn er een aantal dingen veranderd, maar zeker niet in negatieve zin. Regisseur Chris Wedge legde zich toe op de ontwikkeling van Robots en liet de regie van deze sequel over aan Carlos Saldanha, zijn vaste co-regisseur. Waren er voor de eerste Ice Age nog een team van tien scenaristen in de weer, dan klaarde voor deel 2 Jon Vitti grotendeels alleen de klus. Vitti schreef lange tijd voor Saturday Night Live en maakt sinds 1989 ook deel uit van het vaste schrijversteam van The Simspons. Vitti maakt van het op het eerste gezicht flinterdunne verhaaltje een gelaagde zoektocht naar overleving, liefde en eigen identiteit. De humor speelt op voldoende niveaus om zowel de allerkleinsten (slapstick) als de oudere toeschouwer (woordgrappen of referenties naar andere films) te bekoren. Onze persoonlijke favoriet Sid steelt de show, maar krijgt deze keer stevig weerwerk van de twee hyperkinetische buidelratten Crash (Seann William Scott) en Eddie (Josh Peck). Het knaagdier Scat (Chris Wedge) krijgt een groter aandeel dan in het origineel: zijn hopeloze zoektocht naar een reuzeneikel loopt als een rode draad doorheen de film en zorgt ook voor een hilarisch orgelpunt op het einde van de prent.

Hoewel de grens tussen herkenning en herhaling af en toe dun ijs is (pun intended), blijft Ice Age 2 van de eerste tot de laatste minuut boeien. De personages zijn zowel letterlijk als figuurlijk ijzersterk getekend: verbazingwekkend hoeveel emotie in een digitaal figuurtje schuilgaat. Puur technisch is het bekend dat Blue Sky een beetje achterhinkt op pakweg Pixar, maar de animatoren vangen dat prima op door erg veel aandacht te besteden aan bijvoorbeeld de gelaatsexpressie van de dieren. Kijk bijvoorbeeld maar naar de ogen vol angst van Scrat of de emoties die Sid weet over te brengen. Op het einde tonen ze met de komst van de zondvloed ook op grotere schaal technisch meesterschap. Ondanks de opwarming van de aarde is Ice Age 2 een geweldig coole film.