BUITENSPEL

Wat vele mensen niet weten is dat deze titel al een keer werd overwogen als titel en wel voor de eerste Team Spirit. Zoek dus geen diepzinnige betekenissen achter de titel (ook al kan er wel eentje worden gevonden). Dit weetje wijst erop dat we enkel maar hoeven te weten dat voetbal een belangrijke rol speelt in de film. Buitenspel is trouwens (net als Team Spirit) een remake van een Nederlandse film. In Nederland werd Buitenspel In Oranje gedoopt en scheerde daar hoge toppen.

Nu laten we de technische voetbaltermen en de weetjes links liggen. Is de nieuwste Jan Verheyen een voltreffer of een miskleun? Eigenlijk schommelt de film ergens tussen die twee uitersten in. De film wordt gedragen door een onbekend talent. Het hoofdpersonage is de 13-jarige Gilles, gespeeld door een verrassend goede Ilya Van Malderghem, een voetbalfanaat wiens vader Bert (Filip Peeters) steeds vurig aan de lijn staat te supporteren. Bert ziet immers dat zijn zoon barst van het talent en wil dat zijn zoon bereikt wat zijn vader nooit kon bereiken: een selectie voor de jeugdploeg van de Rode Duivels. Berts droom werd destijds stuk geslagen door een knieblessure. Maar dan, totaal onverwacht, sterft Bert en het leven van Gilles stort in elkaar. Niet alleen verliest hij zijn vader, zijn vriend, zijn supporter en zijn trainer, er komen ook nogal wat financiële lijken uit de kast vallen.

Laten we eerlijk zijn: Buitenspel is al een betere film dan het eerdere werk van Verheyen (uitgezonderd Alles Moet Weg). In technisch opzicht is de film acceptabel. De frisse look bezorgt je een goed gevoel, ook al is het verhaal niet zo optimistisch. Ook gaat de film vooruit. De vlotte montage, de voetbalfragmenten en vlotte beelden geven een zekere vaart aan de film. Jan Leyers zorgt op zijn beurt voor een sfeervolle en mooie soundtrack.

Een volgende positief punt is de cast en diens acteerprestaties. We zien wat er in Vlaanderen aan talent rondloopt de revue passeren, ook al is het maar heel even. We zien Stany Crets en Peter Van Den Begin, Peter Bulckaen, maar de echt noemenswaardige prestaties zijn toch voor de acceptabele Filip Peeters, een aangrijpende Joke Devinck en een sterke Ilya Van Maldeghem die gekozen werd uit maar liefst 1500 kerels. Het personage van Marc, gespeeld door Kris Piekaerts, voegt niets toe aan de film en lijkt ons niets meer dan een publiciteitsstunt.

Het scenario van de film is zo melig en banaal dat het saai en voorspelbaar wordt van begin tot eind. We krijgen weinig of geen originele situaties te zien en ook de acties van de personages zijn voorspelbaar. De verstandelijk gehandicapte met goede bedoelingen, het perfect geïntegreerde migrantenkind, de vriend van de vader die met diens vrouw aanpapt of de moeder die zich veel te snel na de dood van haar man laat inpalmen door een andere man, we hebben het allemaal al tientallen keren gezien.

Over de hele lijn gezien is Buitenspel een aanvaardbare, verteerbare film die echter nooit het niveau haalt van bijvoorbeeld Een ander zijn Geluk. Buitenspel is net als de Team Spirit-films een film waarin voetbal een rol speelt, maar het spel is enkel de leidraad om een verhaal te vertellen. Een verhaal over liefde, vriendschap, keuzes en dromen.