Clive Owen (King Arthur) is Charles Schine, een reclamemaker die trouw elke dag op hetzelfde tijdstip zijn trein pakt op weg naar zijn werk. Laat hij nou net vandaag zijn trein gemist hebben. Hij neemt een trein later en in die trein zit ook de schoonheid Lucinda Harris (Jennifer Aniston). Met mooie lange benen brengt ze het mannelijke gehalte van de hele coupe het hoofd op hol en bij Charles is dat niet minder het geval. Er klikt iets tussen Lucinda en Charles. Lunchafspraken worden borrelafspraken en voordat ze het goed en wel doorhebben spreken ze af om samen te verpozen in een afgelegen hotel.
Net op het punt dat het overspelige stel met elkaar het bed wilgaan delen gebeurt er... Nee, dat mogen we hier niet zeggen, want dan wordt de grote 'wending' in de plot verklapt. Laten we maar zeggen dat het niet iets is dat je zou verwachten en dat is niet positief bedoeld. Derailed is naderhand nooit meer hetzelfde en van de opgebouwde spanning (voor zover die er al was) tussen de twee overspeligen is niets meer terug te vinden. Håfström's film verandert van een aardige Fatal Attraction kopie in een slechte kopie van elke Hitchcockiaanse thriller die we kennen. De ene na de andere situatie dient zich aan voor Owen (Aniston is lange tijd nergens te bekennen). De een nog ongeloofwaardiger dan de vorige.
Derailed is gebaseerd op de gelijknamige roman van James Siegel en het is heel goed mogelijk dat producent Lorenzo di Bonaventura hierin een geslaagde thriller zag. De laatstgenoemde gaf het boek aan scenarist Suart Beattie om het te adapteren naar een thrillerscript dat het publiek de stuipen op het lijf zou jagen. Beattie was geen slechte keuze, aangezien hij ook het script schreef voor Michael Mann's Collateral (waar weinig mis mee was). Op papier zag het script van Beattie er misschien wel uit als een intrigerend relaas, maar in handen van Håfström vallen alle goede bedoelingen in duigen.
Håfström maakt met Derailed zijn eerste Engelstalige film en het is te merken dat de nuances in het taalgebruik van de personages hem een beetje ontgaan. Er zit geen gevoel in de woorden van Owen, Aniston en de rest van de cast. De druk op de schouders van Håfström moet enorm zijn geweest, want hij is zeker wel in staat om een fatsoenlijke thriller in elkaar te zetten, zoals hij bewees met Ondskan (Evil). Na Matthieu Kassovitz (Gothika), Pitof (Catwoman) en Jean Pierre Jeunet (Alien: Resurrection) is ook Håfström in de valkuil gevallen die Hollywood heet.
Håfström zou eigenlijk terug moeten gaan naar Zweden om daar lekker films te maken in zijn moerstaal. Di Bonaventura had daar andere ideeën over en huurde hem direct in om de horrorthriller 1408 te gaan maken. Het is hopen voor Håfström dat hij met Scott Alexander's script (gebaseerd op een kort verhaal van Stephen King) beter uit de voeten kan. Aan de cast (met namen als John Cusack en Samuel L. Jackson) ligt het in ieder geval niet, maar dat was bij Derailed ook niet het geval en toch wist Håfström die trein te doen ontsporen.
[START INFO]
Titel:
Derailed
Genre: Thriller /
Drama
Speelduur: 1u47
Regisseur: Mikael
Håfström
Acteurs: Clive Owen, Jennifer Aniston, Vincent Cassel,
Addison Timlin, Melissa George, Xzibit, Rza
[END
INFO]