Wie kwam er op het idee om een nieuwe filmversie te maken van The Producers?
Ikzelf. De Broadway-show was zo entertainend en de vertolkingen waren zo uniek en verbluffend, dat ik het op film wou zetten. In mijn kindertijd waren er ook succesvolle musicals, maar daar is niks meer van overgebleven; geen enkele souvenir. Dat wou ik met The Producers vermijden. Het was niet de bedoeling om er meteen veel geld mee te verdienen; dit gebeurt meestal alleen maar wanneer de film op dvd uitkomt of via de televisierechten. Ik ben Sony dankbaar dat ze het wilden proberen.
Ben je tevreden over het resultaat?
Jazeker! Het is een schitterende film. Vertel dit aan niemand, maar ik zou hem iedere avond kunnen bekijken (lacht). Gewoon om te relaxen en te lachen. Ik hou van de vertolkingen, de muziek en de teksten.
Gebruikte je dezelfde muziek als in de musical?
Ja, uitgezonderd 1 lied dat gebruikt wordt op de eindgeneriek; nl. “There’s nothing like a Broadway-show”. Dit werd speciaal voor de film geschreven.
Welke versie van The Producers is jouw favoriet? De eerste film uit ’68, de musical of deze film?
“Deze film bevat alles. De originele film was zeer goed, maar had tegelijkertijd ook zijn beperkingen. Het was enkel gebaseerd op het verhaal en de personages. Déze versie is werkelijk geschift en bizar. Ik ben dan ook heel blij dat we er een film van gemaakt hebben.
Was het makkelijk om deze film te maken, want ik veronderstel dat de verwachtingen zeer hoog waren…
Alleen bij de intellectuelen. De bioscoopbezoekers houden zich daar niet mee bezig. Die wachten alleen de mond-aan-mondreclame af. De verwachtingen zijn alleen hoog bij journalisten, filmfanaten en mensen die verstand hebben van cinema. Ik heb echter geen contract met hen afgesloten, maar met de gewone filmkijker. Ook al wist ik dat het gevaarlijk kon zijn voor de filmgemeenschap; wist ik evenzeer dat het een geweldige film zou worden.
Op IMDB staat vermeld dat je in de film te zien bent, maar vergeef het ons; we hebben je niet gezien. Heb je daar een verklaring voor?
Shame on you! (lacht) Ik ben inderdaad in de film te zien, maar dan wél in het allerlaatste fragment na de eindgeneriek. Ik neem mijn hoed af en zeg: “Get out! The movie is over!” Vertel dit aan de mensen, want anders zullen weinigen die scène zien.
Wist je dat U2 inspiratie vond bij de originele film voor hun album “Achtung Baby”?
Ja, en ik vond dit schitterend. Ik zag het als een mooie hommage. Bovendien vind ik ze zeer goed als groep. Toen ik het nieuws hoorde, belde ik Bono op om hem te bedanken. Hij vertelde me dat het hun favoriete film is; en onlangs lieten ze me weten dat ze de remake nog beter vinden.
Foto: Els Van Bosbeke