Na maanden geleuter over de bolle buik van Katie, een zwijgzame bevalling, een dochtertje genaamd Suri en een lekker brokje placenta, kan het vanaf deze week eindelijk over Mission: Impossble III gaan. Hoewel papa Cruise graag de aandacht naar zich toetrekt, is M:I III in eerste instantie een huzarenstukje van Jeffrey Jacob Abrams. Weinig regisseurs debuteren met zo’n klepper van een film als J.J.
De zoon van tv-producer Gerald W. Abrams (weinig bekend langs deze kant van de oceaan) heeft nochtans hard aan de weg moeten timmeren. In 1990 versjacherde hij zijn eerste scenario Taking Care of Business aan regisseur Arthur Miller, een man met minder inhoud dan de luier van Suri. Miller zou later (als Alan Smithee!) het afgrijselijke An Alan Smithee Film inblikken en werkt tegenwoordig aan een nieuwe aflevering in de steeds maar debieler wordende National Lampoon-reeks. Abrams van zijn kant klom gestaag op: hij schreef Regarding Henry, Forever Young en Gone Fishin’ en maakte daarna deel uit van een groepje schrijvers dat de films van Uberproducent Jerry Bruckheimer in goede banen moest leiden. In die hoedanigheid pende Abrams mee aan het verhaal van het opgeblazen maar toch wel erg indrukwekkende Armageddon uit 1998 waarin Bruce Willis de wereld redt en vervolgens een spectaculaire dood sterft. Daarna stortte Abrams zich op het kleine scherm. Hij stampte datzelfde jaar Felicity uit de grond (met Keri Russell, zie ook M:I III), maar werd de serie over een jong meisje dat haar vriendje naar de universiteit volgt snel beu. Wervelende actie en ingewikkelde intriges bleken meer zijn ding en dus creëerde hij twee jaar later Alias, de reeks die niet alleen van Abrams maar ook van Jennifer Garner (Elektra) een grote ster (en de echtgenote van Ben Affleck) maakte. Alias zit in Amerika inmiddels al aan zijn vijfde (en laatste) seizoen, maar voor de show schrijven doet Abrams al een tijdje niet meer. Zijn plan om de laatste aflevering zelf te regisseren moest hij wegens tijdgebrek laten varen.
Het lijkt Abrams te typeren: de drang om altijd iets nieuws te doen, een volgende serie uit de grond te stampen en intussen al uit te kijken naar weer een ander project. Jennifer Garner zat nog maar goed en wel in haar rol van Sydney Bristow of Abrams kreeg al een nieuw aanbod van de bazen van de Amerikaanse televisiezender ABC. De zender was op zoek naar een alternatief voor de veelbekeken survivalprogramma’s van de concurrentie en bood Abrams de kans een pilot op te nemen. Volgens bepaalde bronnen zette Abrams zich op maandag aan zijn tekstverwerker om exact vijf dagen later het script af te leveren. Drie maanden later was de pilot van Lost ingeblikt. Alsof de helse opnames nog niet genoeg van de man eisten, kreeg hij op Hawaii telefoon van Tom Cruise. De producent van Mission: Impossible III was op zoek naar een regisseur. Dat was in de zomer van 2004, nadat Cruise enkele afleveringen van Alias op DVD had bekeken. Everything happens for a reason.
Cruise – die al zijn stunts in M:I III zelf deed - zat op dat moment zonder regisseur voor het derde deel van zijn actiespektakel. Oorspronkelijk had iedereen verwacht dat die film in de zomer van 2004 al in première zou gaan, vier jaar na deel twee van actiemeester John Woo (opbrengst: 546 miljoen) en acht jaar na de eerste film van suspenseregisseur Brian De Palma (opbrengst: 456 miljoen). De productie bleek nagenoeg een mission: impossible op zich. David Fincher en Joe Carnahan waren in beeld als regisseur, maar haakten af. De eerste omdat hij andere films zou inblikken (waaronder Lords of Dogtown; nu een project van Catherine Hardwicke), de tweede omdat hij – naar eigen zeggen – een ander idee had over de nieuwe actiefilm. Met de regisseurs kwamen en gingen ook enkele acteurs: Scarlett Johnasson, Carrie-Ann Moss, Ricky Gervais en Kenneth Branagh zouden meespelen, maar stapten uiteindelijk om diverse redenen uit het project. Zitten, naast Cruise die terugkeert als Ethan Hunt, wel in de film: Ving Rhames, Keri Russell, Philip Seymour Hoffman, Laurence Fishburne en Jonathan Rhys Meyers.
Misschien was Cruise in die zomer van 2004 wel een heel klein beetje wanhopig toen hij Abrams aan de telefoon had; misschien had hij gewoon een oeverloos vertrouwen in de man die tenslotte met Alias bewezen had puike actiescènes, intens drama en diepmenselijke gevoelens te kunnen schieten. Abrams wou eerst Lost op de rails krijgen (uiteindelijk schreef hij alleen de pilot en aflevering 16 van seizoen 2) voor hij aan Mission: Impossible wou beginnen. Het gaf Tom Cruise de kans om samen met Steven Spielberg War of the Worlds in te blikken. In de zomer en herfst van 2005 stond Abrams (met een budget van naar schatting 150 miljoen dollar) uiteindelijk achter de camera en trok hij met Cruise de wereld rond: van Amerika tot Italië, van Duitsland tot China. Een groot deel van de studio-opnames vonden plaats in de hangars van de legendarische Paramount-studio’s in Hollywood waar gedurende achttien jaar enkele afleveringen van Star Trek werden opgenomen. Hoe ironisch dat vorige week bekend werd dat Abrams’ nieuwste project een heuse Star Trek film wordt – de eerste sinds het geflopte Star Trek Nemesis uit 2003 en nummer elf in de reeks die in 1979 begon.
Abrams heeft al aangekondigd dat hij in die film terugwil naar de academiejaren van Captain Kirk en Mr. Spock en dat is geen toeval. In al zijn werk besteedt hij als scenarist opvallend veel tijd aan de opbouw van zijn karakters. Dat komt nog het beste tot uiting in de tv-serie Lost waar de flashbackverhalen misschien nog wel beter zijn dan de vreemde gebeurtenissen op het eiland zelf. Ook in Mission: Impossible III legt Abrams – voor het eerste in de serie – de nadruk op het karakter van Ethan Hunt. Met die invalshoek in het achterhoofd schoof hij het kant-en-klare scenario van Frank Darabont (The Shawshank Redemption) opzij. Een bewijs van lef, durf en visie. Maar er is ook respect: Abrams stuurde zijn leermeester een kaartje met excuses. Wellicht kan Darabont over enkele weken op zijn beurt met een briefje naar de post, met daarop een dikke proficiat.
Mission: Impossible III komt op 3/5/2006 in de bioscoopzalen. U leest dan op deze site een recensie.