Producent Tom Cruise had nochtans nog geen aflevering van Lost gezien toen hij J.J. Abrams opbelde met de vraag of hij het derde deel van Mission: Impossible wilde regisseren. Cruise had net een aantal afleveringen van Abrams andere tv-hit gezien, Alias, een serie die qua technisch vernuft meer in de lijn van Mission: Impossible ligt. Het regisseren van M:I III was, zo zou Abrams later in een van zijn talrijke interviews zeggen, in feite niet meer dan het draaien van een lange aflevering van Alias. De man heeft zeker zin voor relativeringsvermogen. Dat een onervaren kerel als hij de regie voor zo’n immense productie in de schoot geworpen kreeg, is nochtans geen evidentie. Zeker niet als je in de voetsporen van twee filmiconen als Brian De Palma en John Woo moet treden.
Abrams slaagt met verve in zijn opdracht. Het door hemzelf geschreven scenario is pienter en gewiekst, zonder nodeloos ingewikkeld of complex te worden, en heeft met de climax in zicht enkele serieuze twists in petto. Abrams maakt slim gebruik van een paar verhaaltechnische ingrepen om de spanning te verhogen. Zo beginnen we met een martelscène waarvan je weet dat die eigenlijk pas ergens in het midden van de film weer zal opduiken. Waar en waarom is een raadsel dat pas stukje bij beetje wordt ontsluierd. Aan het begin van de prent heeft topspion Ethan Hunt (Tom Cruise) bij de Force Mission Impossible een nieuwe carrièrezet genomen. Hij laat het veldwerk voorlopig voor wat het is en houdt zich bezig met het opleiden van nieuwe agenten. Hunt heeft daar een goede reden voor: nu hij in de persoon van de verpleegster Julia (Michelle Monaghan) de liefde van zijn leven heeft gevonden, wil hij het wat rustiger aandoen.
De ontvoering van een van zijn geliefde rekruten bij het IMF, Lindsey (Keri Russell), brengt hem terug in het veld. Hij moet naar Berlijn om haar te redden uit de handen van de meedogenloze wapenhandelaar Owen Davian (Philip Seymour Hoffman), maar de missie loopt op een fiasco uit. Davian blijkt op zoek naar een geheimzinnig wapen dat bekend staat onder de codenaam konijnenpoot. Hunt komt in een bijzonder lastig parket als blijkt dat iemand van het IMF dubbel spel speelt en Davian zijn vriendin Julia ontvoerd heeft. Gelukkig kan hij rekenen op zijn oude strijdmakker Luther Strickell (Ving Rhames), Declan (Jonathan Rhys Meyers) en Zhen (Maggie Q).
Met de uitlatingen dat we meer persoonlijke achtergronden zouden leren kennen van Ethan Hunt, zette Abrams ons al dan niet bewust op een verkeerd spoor. Buiten zijn relatie met Julia komen we bitter weinig over hem te weten en dat is misschien maar goed ook. Op die manier verliest Mission: Impossible III geen seconde tijd die niet aan een spectaculaire scène besteed kan worden. De prent heeft drie eye catchers van formaat. Er is een scène waarin Cruise op een bijzonder efficiënte en snelle manier binnendringt in Vaticaanstad; er is een lang uitgesponnen en bijzonder spectaculaire scène op de Chesapeake Bridge waar een konvooi wagens onder vuur wordt genomen en tenslotte waagt Cruise zich aan een levensgevaarlijke Spider-Man sprong tussen twee wolkenkrabbers in Shanghai.
Zoals we ook al in de pilot van Lost konden merken, zit Abrams als regisseur graag midden in de actie. Let eens op de cameravoering tijdens de scène op de brug en je merkt vergelijkingen met de crash van het vliegtuig uit Lost. Abrams is geen liefhebbers van vertraagde actieballetten op z’n John Woo’s, maar regisseert ruwer, snediger en realistischer. Het knappe is dat hij in tegenstelling tot zijn veel jongere collega’s nooit het overzicht verliest. Hij draait en zwenkt met de camera, maar het heeft een doel, een effect. Abrams verwijst impliciet nog meer naar Lost: de reanimatiescène komt akelig bekend voor en zelfs in de soundtrack echoën bekende eilandklanken.
Mission: Impossible III draagt onmiskenbaar de hand van Abrams (net zoals delen 1 en 2 onmiskenbaar die van De Palma en Woo droegen), maar blijft ook de eigen franchise trouw. We krijgen uitgebreid te zien hoe Ethan Hunt zich in een geboetseerd masker wurmt (onze persoonlijke favoriete scène) en de stemvervormer gebruikt en verder zijn er genoeg gadgets, kabels, knopjes, camera’s en prulletjes om elke doe-het-zelver te plezieren. Op grotere schaal laat Abrams helikopters door een windmolenpark racen en blaast hij een budget van 185 miljoen dollar op. Het is het grootste budget dat een debutant ooit kreeg. Af en toe leidt dat tot Michael Bay-achtige toestanden, maar Abrams geniet met mate. Hij filmt groter dan groots, maar overdrijft nooit.
De rol van Ethan Hunt is Tom Cruise inmiddels op het lijf geschreven. Cruise blijft beter als acteur dan als mens. De grootste eer gaat naar oscarwinnaar Philip Seymour Hoffman die een uitermate irritante sadist neerzet. Hij speelt met verve een pedante, vadsige, immorele multimiljonair. Met de knappe Michelle Monaghan in zijn greep, houdt hij een radeloze Hunt in de tang. Laurence Fishburne is opvallend stug als IMF-baas. Keri Russell heeft een kleinere rol dan aanvankelijk gedacht. Ving Rhames is goed als altijd. Hij keert voor de derde keer terug als Luther Strickell, de kolos met het gouden hart.
Met Mission: Impossible III verenigt Abrams het beste uit Alias met het sterkste uit Lost. Niemand vraagt zich nog af hoe M:I III eruit had gezien met David Fincher achter de camera; laat staan met Joe Carnahan. Abrams is de nieuwste oppergod van New-Hollywood. Zijn missie is meer dan geslaagd.
[START
INFO]
Titel: Mission: Impossible III
Genre: Actie
Speelduur:
2u05
Regisseur: J.J. Abrams
Acteurs: Tom Cruise, Philip Seymour Hoffman,
Ving Rhames, Billy Crudup, Jonathan Rhys Meyers,
Keri Russell, Michelle Monaghan
[END
INFO]