HOODWINKED

Het uitgangspunt voor Hoodwinked is het moment dat de houthakker Roodkapje en oma komt bevrijden van de vraatzuchtige wolf. Volgens de makers van deze film is er meer aan de hand dan op het eerste gezicht het geval lijkt. In het bos is namelijk al enige tijd een dief aan het werk die van elk gastronomisch etablissement de recepten heeft gestolen. Is Roodkapje de dief? Was de wolf werkelijk in het huis van oma aanwezig om haar op te eten of had hij andere motieven? Is oma wel de lieve oude dame zoals ze zich voordoet? En wat moest die houthakker daar in dat huis precies op dat moment? Allemaal vragen die in het politieonderzoek van detective Nicky Flippers aan bod komen.

Tot op heden was het maken van grote computeranimatiefilms een voorrecht dat alleen toekwam aan de groten in de filmwereld: Disney, Fox en DreamWorks. Zo langzamerhand beginnen de budgetten voor computeranimatieproducties flink te slinken en kunnen kleinere onafhankelijke studio's ook hun duit in het zakje gaan doen van de computeranimatiemarkt. Hoodwinked is het eerste resultaat van zo'n onafhankelijke productie. Blue Yonder Films en Kanbar Entertainment sloegen de handen ineen met de Weinstein Company en produceerden een film waar veel potentie in zat. Helaas wordt Hoodwinked de nek omgedraaid door tekortkomingen bij zowel de regisseurs als de techniek.

Hoodwinked is in de kern een alleraardigst idee. Een Rashomon-achtige structuur - waarin een verhaal in flashbacks wordt verteld - loslaten op een klassiek sprookje om alle rollen eens flink opnieuw te definiëren kan heel erg verrassende gevolgen hebben. Roodkapje is in Hoodwinked geen schattig meisje meer, maar een niet op haar mondje gevallen tiener; de wolf blijkt een onderzoeksjournalist in de lijn van Peter R. de Vries te zijn; oma is een aan extreme sporten verslaafde adrenalinejunkie en de houthakker is een aspirerende reclameacteur (met een zwaar Oostenrijks accent). Wat de gebroeders Edwards hier hadden was een gouden idee, maar ze maakten er een zootje van.

Hoodwinked laat zien dat je aan één enkel idee nooit genoeg hebt om een avondvullende film te maken. De Edwards vullen hun film op met allerlei grappen langs de lijn die geen van allen een versterkende functie hebben voor het centrale verhaal. Het gebrek aan originele ideeën wordt aan het einde helemaal pijnlijk duidelijk wanneer er een finale uit de doeken wordt gedaan die echt kant noch wal raakt. Tegen die tijd is het publiek allang niet meer geïnteresseerd in de overtrokken afloop van Hoodwinked. Dit was echter allemaal nog niet eens zo erg geweest als de kijker wel nog iets had om naar te kijken.

De laatste nagel in de doodskist van Hoodwinked is de stuitend lage kwaliteit van de computeranimatie. We kunnen dan wel stellen dat de markt opengebroken is en dat kleinere studio's nu ook computeranimaties kunnen gaan produceren, maar als ze dan deze lage kwaliteit voortbrengen moeten ze nog maar een paar jaar in de leer gaan bij de mensen die er wel verstand van hebben. Hoodwinked faalt op bijna alle vlakken en zal de historie ingaan als die eerste onafhankelijke film die het niet haalde om zich te mengen in het groepje selecte animatiefilms van 2006: Ice Age 2 (Fox), Cars (Disney) en wellicht Over the Hedge (DreamWorks).