SHE'S THE MAN

De zomer roept om één of andere reden steeds om licht vertier en met deze She’s The Man is het niet anders. Het verhaaltje stelt niet veel voor en ontblootte bovenlijven vullen het scherm – voetbal was ditmaal het ingeroepen excuus. Kommer en kwel worden vergeten en meisjes worden jongens. Het kan. En af en toe moet er ook eens kunnen worden gelachen. In een notendop wat She’s The Man cinemalievend België te bieden heeft. Een kleine gimmick met weinig kledij om het lijf. Letterlijk en figuurlijk.

Het draait allemaal om Viola (Amanda Bynes) die te horen krijgt dat op haar school het vrouwenvoetbalteam wordt opgedoekt. Ze neemt hiermee geen vrede en stapt naar de coach van het mannenvoetbalteam, aan wie ze voorstelt om ook meisjes te laten deelnemen - een feministe in de maak! Ze krijgt daarbij echter prompt het antwoord dat ze daar niet moet op hopen, want meisjes zijn gewoonweg niet zo goed in voetbal als jongens. Als er nu één ding is dat een feministe op stang jaagt... Wanneer haar broer beslist om de eerste weken van het schooljaar op zijn nieuwe school te spijbelen om met zijn band in het Londen te gaan spelen, ziet ze haar kans. Ze beslist de plaats van haar broer in te nemen en hoopt zo als nieuwgeboren jongen een plek te kunnen bemachtigen in het mannenvoetbalteam van zijn school, zodat ze de coach van het mannenteam op haar school het tegendeel kan bewijzen bij een confrontatieduel. Aangekomen op zijn school zit ze al snel gevangen in allerlei high school intriges: ze wordt verliefd op haar mannelijke roommate (Channing Tatum) en is zelf het liefdesobject van het meisje dat haar roommate wel ziet zitten. En u kunt het ook al een beetje raden… Wat als haar broer terugkomt?Verwarring verzekerd.

Het moet voor Shakespeare allemaal iets zwaardere kost geweest zijn, want geloof het of niet, She’s The Man haalde bij deze prozaschrijver zijn inspiratie. Echter geen zinspelingen à la "Romeo, wherefore art thou, Romeo?" te bespeuren in deze bewerkte versie. In deze update wordt het veel simpeler gesteld: Duke wants Olivia who likes Sebastian who is really Viola whose brother is dating Monique so she hates Olivia who's with Duke to make Sebastian jealous who is really Viola who's crushing on Duke who thinks she's a guy. Wij horen u al denken: "Simpel? Het lijkt Shakespeare wel!" Maar wees niet ongerust, het wordt heus niet zo ingewikkeld. Shakespeare wordt vlug ingeruild voor een spelletje onnozelheid en het zal dan ook niet verbazen dat er weinig gelijkenissen zijn met Twelfth Night, het bewuste Shakespeare stuk. Op enkele speelse verwijzingen (de namen uit het toneelstuk worden overgenomen) en een sporadisch letterlijke quote ("Some are born great, some achieve greatness, and some have greatness thrust upon them") na is het ver zoeken naar Shakespeare in She’s The Man.

She’s The Man is zeker niet de eerste film die zich baseert op een stuk van Shakespeare en in een hipper tienerjasje wordt gestoken. De laatste jaren hadden we onder andere O (de coole versie van Othello) en Ten Things I Hate About You (begrijpbare titelwijziging, want The Taming of the Shrew bekt ongetwijfeld moeilijk). Beide verfilmingen hielden er echter een zeer verschillende benadering op na. O probeerde de dramatiek van Shakespeare te behouden, terwijl Ten Things I Hate About You eerder opteerde voor the easy way out, een romantische tienerkomedie. Ook She’s The Man mikt op dat laatste (niet zo verrassend, want hetzelfde schrijversduo achter Ten Things I Hate About You werkte mee aan het scenario van She’s The Man) en slaagt aardig in zijn opzet.

De toon is correct gezet van bij de start en de film ontplooit zich tot een onschuldige en speelse tienerkomedie die enkele clichés over mannen en vrouwen aan de kaak stelt. Stud van dienst is opkomende testosteronblok Channing Tatum. Hij liet zich eerder dit jaar overzee opmerken op het Sundance Filmfestival in de eerder onafhankelijke film A Guide To Recognizing Your Saints, maar zijn Hollywoodbedje lijkt ondertussen reeds gespreid. In het najaar zal hij te zien zijn in de dansfilm Step Up en hij bouwt daarmee verder aan een imago van stoere hunk met gevoelens en gezond boerenverstand. Nooit een heer zonder een dame. Bevalligheid ter beschikking is Amanda Bynes (What a Girl Wants). Ze wordt waarschijnlijk niet het nieuwe komische talent, maar ze charmeert in deze film.

En dat doet de film zelf ook. Andy Fickman – wat een naam! – pakt uit met een zwierige montage en hij weet probleemloos tempo in zijn film te steken. De problemen beginnen echter wanneer de losse eindjes aan elkaar moeten worden geknoopt. In de finale stapelen de genreclichés zich op en de film boet aan tempo in door zijn irritante voorspelbaarheid. Puberende meisjes vallen missen helemaal in zwijm bij deze sugar-coated pill, wij kunnen dergelijke ontknopingen niet meer slikken. Beter, we zijn dergelijke ontknopingen vooral beu. En ons bloed begint al helemaal te koken als we weten dat ze twintig minuten aanslepen. De gein is weg en een traan kunnen we bij deze ongemeende romantiek al helemaal niet meer laten. Wat aanvankelijk een film met ballen leek, wordt een gecastreerde labrador, die alle feministen met veel plezier een spuitje zouden willen geven.