A Midsummernight’s Dream is Shakespeares meest sprookjesachtige blijspel, en zoals met vele sprookjes staan de meest elementaire waarden centraal: liefde, vriendschap, eerlijkheid en bedrog. Want niets is zoals het lijkt en ware schoonheid zit binnenin.
Geen wonder dat dit sprookjesachtige werk al vaker filmmakers geïnspireerd heeft. In 1999 nog strikte Michael Hoffman Kevin Kline en Michelle Pfeiffer voor een verfilming van het stuk, in 1935 kroop Mickey Rooney in de hui van de grappige kwelduivel Puck. Zelfs in 1909 al bewerkte Charles Kent het stuk tot een stille film. Woody Allen haalde voor zijn A Midsummer Night’s Sex Comedy (1982) zijn inspiratie niet enkel uit de titel van het stuk. En wie herinnert zich niet de opvoering van het gelijknamige stuk als een van de meest aangrijpende scènes in Dead poets’ Society (1989) van Peter Weir? Ditmaal gebruikte Dygra-films (de makers van Het Levende Bos, de eerste Europese animatiefilm die gebruik maakte van 3D-computertechnologieën) Shakespeares verhaal om er een toverachtige film van te maken.
Helena is de dochter van graaf Theseus, een man vol wilde plannen en dromen die het steeds heeft over een zekere Titania, koningin der feeën. Na een zoveelste mislukking die haar vader alweer bijna het leven kostte, vraagt Helena hem zijn dromen op te geven. Theseus geeft toe, maar meteen is hij alle levenskracht verloren. Helena wil alles doen om haar vader te redden en ze besluit op zoek te gaan naar Titania. Lang mag ze niet aarzelen, want Lysander, haar vaders assistent, vertelt haar dat enkel op midzomernacht mensen door de magische wereld van kabouters, elfen, maar ook heksen, kunnen reizen.
Hoewel ze absoluut niet gelooft in al die vreemde verhaaltjes, onderneemt ze toch de reis in het gezelschap van Lysander, die echt van Helena houdt, Demetrius, een gemene bankier die haar voor zich wil winnen en Puck, een echte kwelgeest. Op hun tocht ontmoeten ze Oberon, de koning van de Elfen. Een vadsig feestbeest, zonder enig verantwoordelijkheidsbesef, maar in de grond houdt hij nog steeds van Titania en is hij eveneens naar haar op zoek. Zoals het goede sprookjes past komt hier ook op het einde alles goed, maar ondertussen hebben de reizigers de meest fantastische avonturen beleefd.
Deze animatiefilm richt zich overduidelijk op jonge kijkertjes. Zij zullen zich ongetwijfeld volop laten meeslepen door het mooie verhaaltje, aan hun stoel gekluisterd zitten bij de spannende avonturen, verontwaardigd zijn over het verraad van Demetrius en meejuichen als Helena uiteindelijk toch in haar missie slaagt. De distributeurs hebben dan ook gezorgd voor een Nederlandstalige versie van de film, maar blijkbaar is de markt te klein om te zorgen voor een Vlaamse èn een Nederlandse versie, zodat het Vlaamse publiek een wel erg Hollands-klinkende versie voorgeschoteld krijgt, met een grappige dikke fee met een Surinaams accent (Alida Neslo) en de schattige Oberon (Luc D’Heu, bij velen ongetwijfeld gekend als Gustaaf uit Familie) die een Vlaams gekruid taaltje mag hanteren. Jelle 'Spring' Cleymans neemt de rol van Puck voor zijn rekening.
Niet alle animatiewerk is even overtuigend, maar het resultaat mag zeker gezien worden. Tijdens de uitreiking van de Goya awards (januari 2006) heeft Midsummer Dream de Goya gekregen voor de beste animatiefilm. Regisseur Ángel de la Cruz droeg de prijs op aan “iedereen die durft te dromen”.
[START INFO]
Titel: El Sueño de una noche de San
Juan (Midsummer Dream)
Genre:
Animatie
Speelduur: 1u25
Regisseur: Ángel de la Cruz, Manolo Gómez
Acteurs: Tygo
Gernandt, Kim-Lian van der Meij, Jelle Cleymans, Luc D’Heu, Alida Neslo [END
INFO]