SNAKES ON A PLANE

Hoe ontstaan films? Bijvoorbeeld zo: na een harde dag werken, gaan enkele producenten een glas drinken in een café, het is tenslotte happy hour. Het gesprek wordt luchtiger en de mannen dagen elkaar uit om de slechtste pitch ooit te verzinnen. Welke slogans zilver en brons verdienden, zullen we wellicht nooit weten, maar producer David Berenson haalde goud met deze: snakes on a plane, slangen op een vliegtuig. Berenson doelde daarmee op een script dat hij pas gelezen had: Venom. Geen mens die ooit gedacht had dat de film ook daadwerkelijk gemaakt zou worden.

Het productieproces van Snakes on a Plane is dus een verhaal apart en dat wordt maar al te graag gecultiveerd door de makers. Eerst was de Chinese regisseur Ronny Yu bij het project betrokken. Yu was in 1998 bij het grote, Amerikaanse publiek doorgebroken met het lekker cynische Bride of Chucky en verdiende bij de horrorfans het nodige respect met Freddy vs. Jason, de ultieme clash tussen de horroriconen uit de jaren tachtig. Helaas: New Line Cinema en Yu werden het niet eens over de productie en gingen uit elkaar. Enter David R. Ellis, de voormalige stuntman die met Final Destination 2 en Cellular zichzelf in één klap waarmaakte als regisseur. Enter ook Samuel L. Jackson, die in interviews graag laat horen hoe hij voor de film tekende enkel en alleen op basis van de titel. Geen wonder dat hij hevig protesteerde toen New Line op een gegeven moment Snakes in a Plane wilde veranderen in het veel bravere Pacific Air Flight 121.

Terwijl scenaristen John Heffernan en Sebastian Gutierrez (Gothika) aan het verhaal tikten, schreven de internetfans met hen mee. Nu ja, een béétje. Bewust of onbewust werden ideeën voor de film op internetforums gelekt. De fans sprongen erop als hongerige wolven. Dat sommige van die ideeën ook echt in de film zitten, klinkt vooral als marketingstunt leuk. Om de hype nog wat aan te scherpen, mocht regisseur David R. Ellis dit voorjaar nog vijf dagen extra scènes opnemen. Materiaal ingefluisterd door de fanboys en scènes die de film zouden upgraden van een brave PG-13 naar een stoutere R-rating. New Line deed er ondertussen zowat alles aan om Snakes on a Plane te promoten als een film van zijn tijd, een film op maat van de kijker. Omdat de maatschappij een film voor (en door) de kijker had gemaakt, werden er in Amerika geen visies voor de pers georganiseerd. Ironisch genoeg kon de film het bij zijn debuut in de zalen niet helemaal waarmaken. Het openingsweekend bracht SOAP slechts de helft op van wat voorspeld werd: 15 miljoen dollar. Daily Variety was snoeihard maar pijnlijk juist in zijn commentaar: hype maakt geen film.

De proloog van Snakes on a Plane zet de onachtzame kijker even op het verkeerde been. In Hawaï surfen stoere mannentorso's de golven uit elkaar en bruinen fabelachtige vrouwenlijven onder een schitterende zon. Surfer Sean Jones (Nathan Phillips) is een van hen, maar heeft de pech dat hij toevallig getuige is van de moord op een belangrijke openbare aanklager. De dader is de levensgevaarlijke gangster Eddie Kim. FBI-agent Flynn (Samuel L. Jackson) redt Jones' leven, maar eist een wederdienst: Jones moet tegen Kim getuigen om hem eindelijk in de gevangenis te kunnen draaien.

En zo bevinden Flynn en Jones zich op de red eye van Honolulu naar Los Angeles. Wat ze niet weten is dat Jones en zijn kornuiten honderden slangen in de laadruimte van het vliegtuig hebben gesmokkeld. Eens het vliegtuig zijn maximale hoogte bereikt heeft, zal de kooi waarin ze verstopt zitten ontploffen, en hebben de giftige reptielen vrij spel. Hun doel is het vermoorden van de kroongetuige – en met hem alle andere passagiers.

Als de film in het voorjaar was uitgekomen, dan was Snakes on a Plane zeker en vast de hoofdattractie geweest op het Festival van de Fantastische Film. Een zaal vol uitzinnige fans, een biertje binnen handbereik en wat cynische commentaren: het is de ideale setting voor het bekijken van wat in wezen een slechte B-film is. De makers doen dan ook geen enkele poging om de clichés te verdoezelen. Als passagiers klimmen onder meer een blonde bimbo met een hondje, een omhooggevallen rapper, een bezorgde moeder, een verliefd koppeltje en een cynische zakenman aan boord. Lekker hapje voor de opgehitste boa's en ratelslangen. Het wordt een hele klus voor Samuel L. Jackson om ze allemaal de baas te kunnen. Jackson is in heerlijk grote doen als FBI-agent: grote mond, klein hart. Met drieste blik en gewapend met brandblussers en geweer probeert hij de sissende zoo uit te roeien. Jackson heeft wat wel eens de langste vloek van het jaar kan worden. Doorgemaild door een fanboy en pas achteraf opgenomen – jawel.

De echte hoofdrolspelers van Snakes on a Plane zijn uiteraard de slangen zelf. Volgens de productienota's werden er meer dan vierhonderd gebruikt, maar in de meeste shots zijn ze opgetrokken uit digitale effecten. De slangen wriemelen uit wc-potten, handtassen en kotszakjes, kruipen onder truien en rokken, en zorgen ook voor onverwachte turbulentie en een stuk aircosysteem. Terwijl ze langzaam (en later sneller) voor de nodige paniek in het vliegtuig zorgen, wordt er aan land voor een expert gezorgd die een antidotum moet weten te vinden.

Als lekker ouderwetse creature feature en binnen de conventies van het genre is Snakes best te pruimen. Dat betekent dat je alle clichés er maar bij moet nemen en dat je de meeste scènes met de ogen dicht kan voorspellen. In een vliegtuig vol slangen even gaan plassen bijvoorbeeld, is vragen om problemen. Slangen bijten blijkbaar bij voorkeur daar waar het extra veel pijn doet.