MEURTRIERES

Het is nacht. Een jonge vrouw dwaalt verward door de straten. Haar topje en haar jeans zijn bebloed, ze kijkt hulpeloos om zich heen. Ze wordt opgevangen door een vrouw, die meent dat ze het slachtoffer is van een ongeval. Maar dan duikt plots een tweede jonge vrouw op, ook helemaal bebloed, bijna hysterisch en met een mes vol met bloed in de hand. De behulpzame vrouw valt flauw, waarop de twee jonge vrouwen hun kleding proberen te reinigen.

Deze sterke openingsbeelden worden gevolgd door lange flashbacks, die de feiten proberen te verklaren. Afwisselend volgen we de gebeurtenissen rond Nina en Lizzy, de twee moordenaressen uit de filmtitel. Lizzy is temperamentvol en impulsief, Nina daarentegen is zachter, een beetje mysterieus en een vechter. Door allerlei omstandigheden komen ze allebei in dezelfde instelling terecht, Lizzy na een overdosis slaappillen, Nina na een angstaanval. Het klikt tussen de twee vrouwen, die vrijwel onmiddellijk besluiten om te ontsnappen. Het weinige geld dat Nina met haar werk in een bar heeft kunnen verdienen wordt echter in één nacht uitgegeven en daarna zijn de meisjes volledig op zichzelf aangewezen. Nina is namelijk haar job kwijt, Lizzy wordt door haar ex-vriend buiten gegooid.

De twee zijn dus op de dool en komen er snel achter dat ze op niet al teveel sympathie kunnen rekenen. Nochtans verlangen ze niet veel: een plaats om te rusten, een douche, wat eten en drinken. Maar zonder geld is het quasi onmogelijk om zelfs aan die rudimentaire basisbehoeften te voldoen. Nina en Lizzy ontmoeten verschillende mensen op hun tocht en op een paar uitzonderingen na zijn de reacties hetzelfde: het is ofwel uitbuiten of uitgebuit worden. Het onafwendbare presenteert zich uiteindelijk in de vorm van een taxichauffeur die hun in ruil voor seksuele gunsten wil vervoeren naar vrienden die hen kunnen helpen. Het is de druppel die de emmer doet overlopen en de man moet het met zijn leven bekopen.

Voor regisseur Grandperret is wat er gebeurd is minder belangrijk dan het waarom. Wat of wie heeft de twee jonge vrouwen ertoe kunnen leiden om zo’n daad te begaan? Het antwoord is niet eenvoudig, omdat er niet één duidelijk afgetekende schuldige is, maar omdat verschillende factoren meespelen. Is het normaal dat iemand die teveel slaappillen inneemt in een instelling terechtkomt waarin ze niet au sérieux wordt genomen en ze nog eens extra pillen moet nemen? Is het normaal dat iemand die een angstaanval in diezelfde instelling terechtkomt, waarin ze niet alleen niet op haar plaats is, maar ook nog eens aan haar lot wordt overgelaten? En waarom beschouwen sommige mannen een vrouw meteen als een gewillige seksuele partner? Grandperret probeert ook in het leven van de meisjes zelf een verklaring te vinden. Zo wordt het in de loop van de film duidelijk dat Nina met een heel groot schuldgevoel worstelt in verband met de dood van haar vader.

Dat wil nog niet zeggen dat de regisseur sympathie voelt voor de moordenaressen en hun daden. Hij interpreteert, maar neemt zelf geen standpunt in. Hij heeft kritiek op de consumptiemaatschappij, maar verwijst evenzeer naar het wel erg impulsieve gedrag van de twee hoofdpersonages. Wie dus op zoek is naar de Waarheid, zijnde een verklaring van de feiten van zoveel jaren terug, zal dus bedrogen uitkomen. Maar wie wil weten hoe zoiets in onze hedendaagse maatschappij kan gebeuren, zal Meurtrières interessant vinden.