DARK TALES OF JAPAN

De scenarioschrijver van de originele Dark Water en de regisseurs van onder andere Infection (’04), The Grudge-films en Kakashi (’01) proberen ons met vijf korte horrorfilms de stuipen op het lijf te jagen. We zetten deze even op een rijtje:

In “The Spiderwoman” onderzoeken twee sceptische journalisten van een plaatselijk flutkrantje - Yamazaki (Shozo Endo) en Hasegawa (Yoshinori Okada) - de legende van de beruchte ‘spinvrouw’. Wanneer Hasegawa verdwijnt, ontdekt Yamazaki dat er meer waarheid in de angstwekkende legende te zitten dan aanvankelijk gedacht…

In “Crevices” wordt Kodera (Shunsuke Nakamura) gebeld door de verhuurder van het appartement waar een vroegere klasgenoot van hem woont. Tijdens een bezoek aan het appartement doet Kodera een gruwelijke ontdekking…

In “Sacrifice” wordt Mayu Ooki (Yû Yamada) gestalkt. Eerst verdenkt ze haar vreemde collega Fukuda (Seminosuke Murasugi) hiervan, maar even later lijkt het er steeds meer op dat een kwade kracht haar achtervolgt…

In “Blonde Kwaidan” verblijft Yoshio Ishiguro (Tetta Sugimoto) in Amerika voor zijn werk. Op een nacht ontdekt hij na het lezen van een magisch boek dat blonde vrouwen inderdaad meer plezier maken…

In “Premonition” probeert Shigenori Fukawa (Teruyuki Kagawa) enkele belangrijke bedrijfsgeheimen te stelen. Alles loopt gesmeerd tot hij vast komt te zitten met enkele bizarre oudjes in de lift…

Echte diepgang kan je niet verwachten van de verhaaltjes in Dark Tales of Japan, maar toch slagen de makers erin om enkele interessante vondsten af te leveren. Het acteerwerk is dik in orde en hetzelfde valt te zeggen over de regie. Elke regisseur weet zo zijn eigen stijl mee te geven. En hoewel er in deze Dark Tales of Japan enkele echt knullige speciale effecten voorbijkomen, zijn de ‘production values’ van de vijf films vrij goed. Omdat het om een voor de Japanse televisie geproduceerd project ging, kan je geen gore toestanden verwachten. Maar toch wisten de makers enkele prima horrorscènes uit hun hoge hoed te toveren voor Dark Tales of Japan (originele titel: Suiyô Puremia: Sekai Saikyô J Horâ SP Nihon No Kowai Yoru). Een leuke tip voor de horrorfans!

 
Het anamorfisch uitgevoerde 1.78:1 beeld stelt wat teleur, maar dit kan ook te wijten zijn aan het feit dat het hier gaat om een goedkope voor de televisie bedoelde productie. De Japans gesproken Dolby Digital 2.0-track klinkt behoorlijk. De optionele Nederlandse ondertitels zijn goed leesbaar. Er zijn spijtig genoeg geen extra features aanwezig!

^{(Met dank aan Dutch Filmworks)}

Iets later dan aanvankelijk aangekondigd zien we opnieuw een topprestatie van Choi Min-shik (Shiri, Oldboy) in het goed ontvangen sportdrama Jumeogi Unda ofte Crying Fist uit 2005. Sayonara!

In 'Legends Of Asia' neemt Steve De Roover u mee in de wondere wereld van de Aziatische cinema. Van de populaire Chinese cinema tot de eigenzinnige en dikwijls gewelddadige Japanse cinema, van de verbazingwekkende Koreaanse pareltjes tot de nog ontplooiende Thaise cinema. Voor zij die eens een stap in het donker willen zetten en voor de liefhebbers is er nu 'Legends Of Asia'.