THANK YOU FOR SMOKING

Nick Naylor (Aaron Eckhart) is zo iemand. Hij werkt voor een 'wetenschappelijk instituut',
gefinancierd door alle grote Amerikaanse tabaksproducenten, dat onderzoek doet naar de gevolgen van tabak op de gezondheid. Gebruik makend van argumenten en een gezonde dosis logica, overtuigt hij iedereen er probleemloos van dat roken best wel meevalt, en dan liefst in de media. Ondertussen moet Nick ook nog een rolmodel blijven voor zijn zoon Joel (Cameron Bright, de indrukwekkende jongen uit Birth), ondanks het promoten van tabak. Wanneer Nick tijdens een interview valt voor de jonge journaliste Heather (Katie Holmes), en al zijn geheimen aan haar vertelt waarna zij ze publiceert, komt hij in de problemen en moet hij zijn hachje zien te redden. Tot overmaat van ramp verschijnt hij ook nog voor de commissie die de pakjes sigaretten wil aanpassen door er grotere waarschuwingssignalen op te plaatsen.

De jonge regisseur Jason Reitman (zoon van Ivan, onder andere regisseur van Ghostbusters II) heeft eindelijk weer een heerlijke satire gemaakt. In se is het geen film over de nefaste effecten van roken, deze film had evengoed over alcohol of geweren kunnen gaan (wat ook duidelijk gemaakt wordt in de wekelijkse dineetjes die Nick heeft met de vertegenwoordigers van deze industrieën, en waar hun jaarlijkse sterftecijfers worden vergeleken). Het is een satire over de media, het verdraaien van de waarheid, en over morele waarden. Want tot hoever kan je gaan om een bepaald product te verdedigen, ook al weet je dat je er niet helemaal achter kan staan, en welke middelen mag je daarvoor gebruiken?

Zelfs wanneer Nick gekidnapt wordt en bijna sterft door een overdosis nicotinepatches (!), wordt er onmiddellijk op ingespeeld om het in het voordeel van de tabaksindustrie te laten uitdraaien. Om de tanende populariteit van sigaretten tegen te gaan, wordt samengewerkt met een grote Hollywood producent (gespeeld door Rob Lowe) om de filmsterren opnieuw aan te zetten tot roken in films, wat dan weer een parodie wordt op het gehele 'product placement'-gebeuren (het gebruik van bepaalde producten in films om ze onrechtstreeks aan te prijzen).

Aaron Eckhart is als Nick Naylor een prima keuze, en hij kwijt zich dan ook vlotjes van de rol als gladde jongen die op alles een antwoord heeft. Heel de film wordt gedragen door de prima vertolkingen, zoals de oude Robert Duvall als tabakmogul, of William H. Macy als de senator die er alles voor over heeft om zoveel mogelijk rokers te doen stoppen met roken.

De personages zijn echter niet meer dan karikaturen, en buiten Nick en in mindere mate zijn zoon Joey wordt niemand uitgewerkt. Maar in dit soort films hoeft dit niet perse, alles werkt en dankzij de flitsende montage word je prima vermaakt met de nodige lachsalvo's tot gevolg. Zowel rokers als niet-rokers kunnen zich trouwens verzoenen met het einde van de film.