DE NIEUWE BOND

Laten we het maar toegeven: had er al iemand van Daniel Craig gehoord toen hij aan de pers werd voorgesteld als de nieuwe James Bond? Iemand? Vaag deed zijn gezicht misschien een belletje rinkelen, maar verder dan dat ging het niet. En samen met de release van de naam van de nieuwe Bond, kwam er ook een storm van protest op gang. Vooral via het internet werd Craig vergruisd: hij was te blond, te klein, te lelijk. Natuurlijk had er nog niemand hem echt bezig gezien als Bond, maar dat deed er niet toe. De erfenis was besmeurd door deze blonde onbekende. Wie hem nochtans aan het werk had gezien in Munich van Steven Spielberg, kon al zien hoe goed Craig wel was. En uiteindelijk moesten de criticasters inbinden, want wie Casino Royale heeft gezien, kan er niet meer om heen: een nieuwe Bond is geboren. En wat voor één!
 
Maar laten we eerlijk zijn, James Bond vertolken is niet de gemakkelijkste job in de wereld. De figuur van Ian Fleming gaat al meer dan veertig jaar mee en spreekt voor veel mensen tot de verbeelding. Hij is de man die vrouwen willen en mannen willen zijn. Daarom is het ook zo moeilijk om de figuur op het witte doek te brengen. De verwachtingen zijn altijd te hooggespannen. De eerste Bond is voor vele fans nog altijd de beste. Maar Sean Connery leek op het eerste gezicht ook niet de meeste evidente keuze. Zelfs Fleming sprak bij de keuze zijn twijfel uit. Maar de eerste Bondfilm Dr. No bleek een succes te zijn en Connery was een prachtige Bond. Hij speelde de rol met klasse en charme, maar er was ook een onderhuidse mannelijke brutaliteit aanwezig in zijn vertolking. Nadat Connery nog vier Bondfilms had gemaakt was voor hem de maat vol. Hij wou niet zijn hele carrière enkel maar met de geheim agent geïdentificeerd worden.  Dus er werd opnieuw gezocht naar een acteur die Bond met verve zou kunnen vertolken en vooral de leegte die Connery bij de fans had achtergelaten zou kunnen opvullen. Het werd de relatief onbekende George Lazenby, die slechts één film zou maken. Hij had niet genoeg ervaring als acteur en niet genoeg charisma om de oude Bond te doen vergeten.
 
Dus werd Connery er opnieuw bijgehaald, voor een mooi bedrag werd hij bereid gevonden om nog een keer OO7 te vertolken. Na Diamonds are forever was het genoeg voor Connery, en de filmstudio had al de perfecte vervanger klaar: Roger Moore. Hij was bekend geworden met de spionageserie The Saint en leek de perfecte opvolger voor Connery. Moore zette in Live and Let Die een Bond neer die het meer van zijn charme en zijn vlotte praatjes moest hebben dan van zijn krachtdadige optredens. Moore maakte zeven films als Bond, maar het werd duidelijk dat de kwaliteit er telkens een beetje meer op achteruit ging. Er werd een constant patroon gehanteerd, zodat Moore er beter uitkwam. De films werden een soort afspiegeling van elkaar, die het publiek niet meer leken te boeien.
 
In het midden van de jaren tachtig zaten de Bondfilms in het slop. Het werd duidelijk dat het tijdperk van Roger Moore voorbij was, maar de opvolging was niet zo gemakkelijk te vinden. De eerste keuze lag bij Pierce Brosnan, een opkomende televisiester, maar die kon niet door contractuele verplichtingen. Er werd dan voor Timothy Dalton gekozen, die twee Bondfilms maakte, die duidelijk de tijdsgeest van het eind van de jaren tachtig weerspiegelden. De films waren serieuzer, meer actiegericht en de Bond die Dalton vertolkte was mijlenver verwijderd van die van Moore. Hoewel Dalton een stoerdere, meer op wraak gerichte Bond neerzette, misten de film diepgang. The Living Daylights en License to Kill werden niet echt de successen waar men op hoopte.
 
Het duurt dan ook vier jaar eer de studio het opnieuw aandurfde een James Bond film te maken. De nieuwe Bond werd Pierce Brosnan, een keuze die de studio al een paar jaar voordien had gemaakt. Met Goldeneye werden de Bondfilms nieuw leven in geblazen. De film stond bol van de special effects en technische snufjes. Bronsan zat als gegoten in het pak van Bond, hij was knap, had charme te over en leek geen stunt uit de weg te gaan. Brosnan was een echte gentleman/geheim agent, die heel dicht aanleunt tegen de Bond in de boeken. Hoewel Brosnan een goede James Bond neerzette en de films veel mensen naar de bioscoop lokten, kregen de films geen goede kritieken. Het scenario was meestal zo dun dat je er ogenblikkelijk doorheen kon zien. Er was geen spanning meer en de special effects leken de films te overheersen. Maar er zat nog altijd geld in Bond, want Bronsans laatste film, Die Another Day was één van de meest succesvolle Bondfilms aller tijden.
 
Maar het was opnieuw tijd voor verandering. Brosnan werd de laan uitgestuurd, er werd gefluisterd dat hij te oud werd en werd vervangen door Daniel Craig. Craig zat met een loodzware erfenis op de schouders en kreeg heel veel tegenwind, maar brengt het er schitterend van af. De Bond die Craig neerzet is donker, gewelddadig en spannend om naar te kijken. Na een lange tijd is Bond geen bordkartonnen personage meer, maar een man van vlees en bloed én een vat vol emoties. Craig is een goede acteur, die – hoewel hij niet moeders mooiste is, maar wat dan te zeggen van Timothy Dalton? – genoeg charisma en sex-appeal bezit om James Bond te vertolken.
 
Natuurlijk helpt het ook dat Casino Royale een goede film is, die het niet moet hebben van special effects, maar van een goed scenario en sterke vertolkingen. Er zit sinds lang diepgang in een Bondfilm en Craig maakt daar als acteur handig gebruikt van. Bond is niet bang emoties te tonen, maar kan ook heel gewelddadig uit de hoek komen. Hij zit niet meer in zijn strakke maatpak (hoewel dit Craig ook zeer goed staat) zoals Brosnan, en hij is niet bang om eens zijn strikje los te trekken en kaviaar met zijn handen te eten. Het is ook een Bond die het alleen moet zien te klaren, zonder de hulp van technische snufjes en de trouwe Moneypenny. En dat is een goede zet, want er is daar ook geen plaats voor. De film gaat in de eerste plaats over Bond zelf, over hoe hij uitgroeit tot wat hij nu is.
 
Omdat de film teruggrijpt naar het begin van Bonds carrière, is dan ook logisch dat Craigs vertolking het dichtste aanleunt bij die van eerste Bond, Sean Connery. Voor velen blijft Connery dan ook de enige echte James Bond. Maar als we alle Bondacteurs vergelijken, mag Craig zeker op een mooie tweede plaats worden gezet. Daniel Craig is een herboren James Bond en Casino Royale is de beste Bondfilm in jaren. Wat wil men nog meer? Dat Craig hopelijk nog een tijdje James Bond blijft vertolken, de blonde haren nemen we er met plezier bij.