HIGH SOCIETY

Wat zegt u? De maand februari is al erg genoeg en nu probeert Moviegids u te verblijden met een dode musical. U heeft een punt, musicals zijn inderdaad vreselijk. Tenenkrommend, dodelijk saai en ongeloofwaardig ook. Geen zinnig mens gaat naar een musical. Abi Finlay echter uit Manchester, Engeland zag The Sound of Music 1011 keer, maar die zit al lang in het plaatselijke gesticht achter slot en grendel. De gemiddelde musical genereert evenveel blijvende levensvreugde als een bungeejump zonder elastiek. Belachelijk zoals in Tarzan the Musical midden in de donkere rimboe een orkest van honderd man in smoking plotseling opduikt om dat malle aapmens te begeleiden wanneer hij zijn Jane toezingt: “I Go Ape Everytime I See You Smile”. Musicals… nee, dank u. We zijn het met u eens.
 
Maar wacht, er is één zinderende, schitterende, ongeëvenaarde uitzondering die deze regel bevestigt. Een musical geschreven door de grote componist Cole Porter die uitsluitend liedjes voor de eeuwigheid schreef. Met muziek uitgevoerd door jazzfenomeen Louis Armstrong en zijn even legendarische band. Talloze schitterende liedjes gezongen door de maestro Frank Sinatra en de geweldige crooner Bing Crosby. Een musical waar de muziek en de liedjes iets toevoegen en naadloos aansluiten bij het verhaal. High Society is Cole Porter’s finest hour en de musical die alle andere musicals volstrekt overbodig maakt.
 
Deze film is een muzikale remake van de mooiste screwball komedie ooit gemaakt, The Philadelphia Story (1940) met grote Hollywood namen als Kathryn Hepburn, Cary Grant en Jimmy Stewart. Frank en Bing konden alleen maar afgaan, maar de genialiteit van Cole Porter besliste anders. De setting is het poenerige resort Newport in de kleinste staat van de VS, Rhode Island. De film speelt zich af tijdens het roemruchte Newport Jazz Festival op de beroemde miljonaire’s laan, Bellevue Avenue. Jaarlijks vergapen miljoenen toeristen zich daar aan de palazzo’s en kastelen: het prachtige Beechwood van het beroemde societystel de Astors, of de spuuglelijke Belcourt Castle waar het jazzfestival plaatsvindt.
 
Dexter Haven (Bing Crosby) is een zeer rijke en populaire zanger. Hij koopt een landgoed op Bellevue Avenue en niet geheel toevallig want zijn nieuwe buurvrouw is Tracy Lord (Grace Kelly), zijn ex-vrouw. Hij houdt nog steeds zielsveel van Tracy en wil haar terug, maar zij staat op het punt te trouwen met een wel hele brave borst, de tegenpool van bon-vivant Dexter. En er is meer belangstelling voor Tracy: Mike Connor (Frank Sinatra) is een tabloid journalist en hij komt langs om Tracy’s trouwerij voor de roddelbladen te verslaan. En, hoe kan het ook anders met zo’n schoonheid, de arme Mike wordt ook op slag verliefd. Tracy moet nu uit drie mannen kiezen en dat valt niet mee.
 
De meesterlijke Satchmo, ook bekend als Louis Armstrong, voorziet High Society van een heerlijk jazzy commentaar. Frank Sinatra en Bing Crosby zijn subliem op dreef in een duet tijdens een van de vele party’s: “Well Did You Ever, What a Swell Party This Is.” Dit duet werd geschreven voor een andere musical, maar op het laatste moment toegevoegd toen regisseur Walters zich realiseerde dat Bing en Frank geen nummer samen hadden. Hun timing, toon en puntgave uitvoering is een masterclass geworden. En er zijn nog veel meer hoogtepunten van Porter: “You’re Sensational”, “Who wants to be a Millionaire” en “Now You has Jazz”.
 
Cole Porter (1891-1964) was getrouwd met de beeldschone Lynda Lee, maar hij was ook gay en had talloze verhoudingen met jonge mannen. Zijn bewogen leven liep niet over rozen, maar zijn liedjes waren buitengewoon geestig en scherpzinnig. Hij was de muzikale feelgood koning van Hollywood, maar had ook succes na succes met zijn Broadway musicals, Kiss Me Kate (1948) was een van zijn grootste. Beslist een aanrader is de biopic en hommage aan zijn genialiteit. De-Lovely (2004) met een keur aan hedendaagse artiesten zoals Robbie Williams en Elvis Costello die zijn liedjes sprankelend nieuw leven in blazen.
 
High Society’s hoofdrolspeelster Grace Kelly, in haar allerlaatste filmrol, is prachtig. Als je haar ziet schitteren, is het zeer te begrijpen waarom koningen en prinsen nummertjes trokken om het met haar aan te leggen. Uiteindelijk ging Prins Rainier van Monaco er vandoor met de hoofdprijs. Zij weigerde steevast te zingen, overigens een tikkeltje vreemd voor een musical, en tijdens de opnames droeg ze al haar verlovingsring van Rainier. Maar gelukkig werd zij door Charles Walters overgehaald om eenmalig mee te zingen met Bing Crosby. Het moment suprême van High Society is True Love, een tijdloze liefdesballade.
 
Gaat u ervoor zitten, maar eerst moet u de krakkemikkige sets wegdenken want dit was tenslotte 1956. Bing en Grace liggen in een boot op de set en de podiumhulp die hem heen en weer moest schudden is net niet zichtbaar. En als u toch bezig bent moet u het foute matrozenpak van Crosby ook wegdenken want het doet sterk denken aan een reclame voor Iglo vissticks. Oh ja, en ook het waardeloze playbacken van Bing op zijn bandoleon wegdenken. En als laatste even wegdenken dat de lieftallige Grace helemaal niet kan zingen. Enfin, als u dit allemaal heeft weggedacht, of zelfs als u dat niet heeft gedaan: wat overblijft is een vierentwintig karaats gouden Hollywood memorie. True Love is puur genot. En natuurlijk lag Grace in dat bootje te dromen van haar prins.
 
Juist in februari, beste Moviegids aficionados, de kilste, grauwste maand van het jaar, kunt u het niet zonder het magische tegengif van High Society stellen. Of zoals Bing Crosby en Frank Sinatra in hun fabuleuze duet zingen: "What a Swell-egant ElegantParty This Is." En vergeet vooral Satchmo niet. Wat een feest!