MOLIERE

Net als het leven van de grote Bard is ook het leven van Frankrijks meest populaire theatermaker niet altijd zorgeloos verlopen. Ook hier leveren de meesterwerken die uit Molières pen vloeiden meer dan voldoende stof en ideeën om er een boeiende film over te maken.
 
Molière is geboren als Jean-Baptiste Poquelin in 1622. Al snel raakt de jonge kerel gebeten door het theatervirus en in 1644 vervoegt hij het 'Illustre Théâtre' van de familie Béjart. Een flop, want kort na het oprichten van het gezelschap is het gezelschap failliet, en Molière, als een van de initiatiefnemers, komt in de gevangenis terecht. Lang moet hij daar niet verblijven en enkele maanden later duikt Molière opnieuw op, samen met Madeleine Béjart en de rest van zijn troep theatermakers, om jaren later opnieuw in Parijs neer te strijken en er triomfen te vieren met zijn meesterlijke komedies.
 
Wat is er in de gevangenis en de maanden die erop volgden gebeurd? De geschiedenis weet ons hierover niet veel te vertellen. Scenarist Grégoire Vigneron en regisseur Laurent Tirard des te meer. Zij hebben een mooi romantisch verhaal uitgewerkt dat perfect past bij de komedies van Molière. Wat is er fout gegaan? Molière (Romain Duris) zat op een verkeerd spoor: hij trachtte de Parijzenaars te imponeren met ronkende monologen en zware tragedies in de trant van Racine en Corneille. Maar daar zaten de mensen niet op te wachten en daar ook lag Molières talent niet. Een vrouw zal hem de ogen moeten openen.
 
Molière wordt uit de gevangenis vrijgekocht door Mr. Jourdain (Fabrice Luchini), een verarmd landedelman die hopeloos verliefd is op Célimène, een afstandelijke précieuse die in haar salons le beau monde ontvangt. Molière moet Jourdain helpen het hart van de levenslustige Célimène (Ludivine Sagnier) te winnen door hem te leren toneelspelen. Jourdain zelf heeft een monoloog uitgeschreven die Molière voor hem moet regisseren. Jourdain rekent op de hulp van Dorante (Eduard Baer) om voorgesteld te worden aan Célimène. Vanzelfsprekend mag mevrouw Jourdain (Laura Morante) van deze plannen niets te weten komen, en Molière moet ten huize Jourdain de rol spelen van de pedante professor Tartuffe, een echte kwezel.
 
Molière valt echter voor de mooie Elmire Jourdain, en zodra ze de dubbelrol van Molière doorheeft valt ze ook voor diens charmes. Meer nog, Elmire probeert Molière ervan te overtuigen dat hij komedies moet schrijven. Dat hij in komedies, veel beter dan in tragedies, kan vertellen hoe het met de mensen werkelijk gaat, desnoods moet hij het genre maar uitvinden, zegt ze. En inderdaad: de toestanden in het salon van Célimène bieden stof genoeg voor tientallen komedies over de menselijke verwaandheid. Mooi is ook de scène waarin Molière Jourdain confronteert met de valse schijn en het gekonkel van en rond Célimène.
 
Dorante is er vast van overtuigd dat bij Jourdain geld te rapen valt en hij doet er alles voor zijn zoon te koppelen aan de dochter van Jourdain. Aanvankelijk trapt Jourdain in de val, ook al is zijn dochter smoorverliefd op een ander, maar gelukkig is er Molière die op een spitsvondige manier de listen van Dorante doorprikt en zo het geluk Henriette veilig stelt. Alleen: dat geluk brengt met zich mee dat Molière de Jourdains moet verlaten. Hij trekt weer naar Madeleine toe, beladen met hopen ideeën voor de komedies met een diepmenselijke ondertoon die zijn uiteindelijke handelsmerk zullen worden.
 
Molière is een mooie romantische kostuumfilm, en als je van Shakespeare in Love hebt gehouden, dan zal je ongetwijfeld ook vallen voor de charmes van deze Franse prent.