IT'S A BOY GIRL THING

Mannen zijn van Mars en vrouwen van Venus. Dit bekende adagio over de kloof tussen de twee geslachten wordt te pas en te onpas boven gehaald, en is een geliefd onderwerp voor films. In deze prent gaat men hier wel erg ver in.
 
Nell (Samaire Armstrong) en Woody (Kevin Zegers) wonen al hun hele leven naast elkaar en gaan naar dezelfde school, maar kunnen elkaar niet uitstaan. Nell is de studieuze, ijverige en goed opgevoede studente, Woody is de populaire kapitein van het american football team die meer op zijn spieren dan op zijn hersenen kan vertrouwen. Op een schoolreis ruziën ze voor het standbeeld van een Azteekse god, en voor ze het weten worden ze wakker in elkaars lichaam. Tot overmaat van ramp moet Nell (eigenlijk dus Woody) de week erop naar een belangrijk gesprek om toegelaten te worden tot Harvard, terwijl Woody (Nell, dus) een football wedstrijd moet spelen om verder te kunnen studeren aan een tweederangs universiteit.
 
Mensen die in elkaars lichaam wakker worden, is een al vaker geziene opstelling in films. Freaky Friday is het meest recente voorbeeld hiervan, maar It's a Boy Girl Thing probeert er een frisse, jonge draai aan te geven. Blijkbaar betekent dit voor de makers dat men dan maar zoveel mogelijke seksuele referenties en ander ondeugd in een film probeert te steken. De nodige verholen erecties en blote borsten zijn dus ook aanwezig, evenals hippe muziek van bekende groepen à la Sugababes en Girls Aloud.
 
We kunnen zonder twijfel zeggen dat alle clichés die men ooit heeft verzonnen over pubers op een banale manier worden gebruikt om scènes aan elkaar te breien. Elke scène ziet je van mijlenver aankomen, en soms zou je wensen dat er een afstandsbediening met een fast forward-knop naast je ligt. Tenenkrommende humor wordt met emotioneel geneuzel afgewisseld, waarbij diepgang zoveel mogelijk vermeden wordt.
 
Wie na het lezen van de vorige paragrafen nog niet volledig weggelopen is, wil misschien iets meer weten over het verhaal en de acteurs? Het volledige verhaal is natuurlijk na vijf minuten onmiddellijk duidelijk aan eenieder die meer dan een halve hersencel kan gebruiken, en is niet meer dan een kapstok om zoveel mogelijk scènes over geslachtsverwisseling te kunnen laten zien. Natuurlijk vindt Woody het geweldig dat hij eindelijk rustig in de douches van de vrouwen kan gaan staan, natuurlijk hebben ze het moeilijk met elkaars ouders, en natuurlijk loopt alles goed af. Geeuw.
 
Over de acteurs in deze film vragen we ons iets af dat ook terugkomt in andere recente High School movies. Waarom kiezen makers nog steeds voor acteurs die er steevast tien jaar ouder uit zien en zijn dan hun personages? Vinden ze geen goede acteurs van de juiste leeftijd, of is dit een gemakkelijkheidoplossing? Natuurlijk is de geloofwaardigheid in een film over geslachtsverwisseling ver te zoeken, maar een béétje moeite heeft nog nooit iemand kwaad gedaan.
 
We hebben gezocht naar positieve aspecten over deze film. Maar het leven van een filmrecensent is niet altijd even gemakkelijk, en soms moeten we ons ook gewonnen geven. We beseffen ten volle dat een hip, jong publiek bepaalde aspecten van deze film wel zullen kunnen smaken (we verontschuldigen ons nu al voor een complete onwetendheid over top-50 muziek, die kenners vast wel zullen herkennen en appreciëren in deze film), en dat de aangebrande grappen bepaalde doelgroepen vast tot billen kletserij zullen aanzetten, maar we kunnen in eer en geweten deze film geen volledige ster geven. Daarvoor willen we toch nog wel een beetje het gevoel hebben van naar een film te kijken, en niet naar een kolderverhaal op een groot doek.