SHOOTER

Hij krijgt nog altijd niet de erkenning die hij eigenlijk verdient, maar met zijn gelauwerde rol in The Departed (2006) toonde Mark Wahlberg nogmaals aan de wereld dat hij een acteur is van de bovenste plank. Hij leek dus op weg om zijn reputatie die hij met komische typetjes in Boogie Nights (1997) en I Heart Huckabees (2004) had opgebouwd, eindelijk te bestendigen. Maar met zijn rol van Bob Lee Swagger in deze halfbakken actiefilm heeft Marky Mark opnieuw niet de beste carrièremove gedaan. Zijn personage in Shooter is een slechte mengeling van Jason Bourne en John Rambo. Het ziet er naar uit dat we na de ettelijke Pulp Fiction-rip off’s die de laatste dertien jaar nog altijd zonder schroom de wereld in gestuurd worden, nu ook een reeks semi-intelligente eendimensionale Bourne-imitaties mogen verwachten.
 
Bob Lee Swagger is een voormalig officier in het Amerikaanse leger. Drie jaar geleden verloor hij zijn strijdmakker tijdens een mislukte missie in Afrika. Hij is zijn geloof in het Amerikaanse leger verloren en leidt sindsdien een geïsoleerd leven in een afgelegen berghut, met zijn hond... Het duurt echter niet lang voor de legertop opnieuw een beroep wil doen op ’s mans kunde. Swagger is namelijk een begenadigd sluipschutter en van alle sluipschutters op het hele continent is hij de enige die zijn voormalige werkgever, bij hoofde van kolonel Isaac Johnson (Danny Glover), kan helpen met het verijdelen van een aanslag op de, jawel, Amerikaanse president. Schoorvoetend geeft hij toe en werpt zich als een ware vaderlander in de strijd. Maar alles blijkt één grote oplichterij. Swagger loopt in de val en wordt de moord op de Ethiopische aartsbisschop in de schoenen geschoven. Hij wordt prompt staatsvijand nummer één en slaat op de vlucht voor de FBI en een gewetensloze Amerikaanse senator (Ned Beatty), die dachten dat ze met Swagger een makkelijke prooi hadden gekozen. Maar niets is natuurlijk minder waar. De koppigaard bijt van zich af en gaat het hele zaakje op zijn eentje uitklaren, daarbij niet terugschrikkend voor enig heen en weer geschiet en gemoord en zich gewag makend van een doordachte kijk op de werking van de meest gespecialiseerde politiediensten.
 
De film is gebaseerd op de roman Point of Impact van Stephen Huntler met Swagger, een soort Rambo met hersenen, in de hoofdrol. Hij is een moordmachine met een hart, niet zonder geweten maar ook niet bang om in de naam van het vaderland mensen een kopje kleiner te maken. Bob Lee Swagger is de antiheld die met dichtgeknepen ogen in slow motion door een muur van rook komt gewandeld. Hij is zijn belagers telkens te slim af en krijgt daarbij de hulp van een achterdochtige FBI-agent (Michael Pena) en van de knappe weduwe (Kate Mara) van zijn overleden partner.
 
De film bevat alle typische ingrediënten van een samenzweringsthriller. Intelligente loner neemt het willens nillens op tegen corrupte regering, moorden doe je enkel wanneer dat nodig is om tot de waarheid te komen, schietgrage ex-officier schiet gerichter dan 200 andere gespecialiseerde sluipschutters. Wij weten niet of het aan Huntler ligt of aan de scenaristen die zijn boek naar het grote scherm vertaalden, maar terwijl Robert Ludlum in zijn Jason Bourne-reeks een personage creëerde waarmee hij deze elementen ingenieus met elkaar kon verzoenen, kun je Shooter zonder probleem een slecht excuus noemen om deze ingrediënten nog eens uit de kast te halen.
 
De plot is niet genoeg uitgediept en hangt met haken en ogen aan elkaar. Bovendien is Bob Lee Swagger een personage zonder diepgang waarvoor je snel elke sympathie verliest. Wij hebben niets tegen filmpersonages die de pedalen verliezen en uitzinnig mensen vermoorden, maar dan moet dat ofwel geloofwaardig zijn en passen in het genre film ofwel moet dat zonder pretentie gebeuren. Bij Shooter gaat het op deze twee vlakken fout. Op het einde van de film krijgt Swagger compleet onbegrijpelijk en zelfs psychopathische trekjes, wanneer hij oog in oog komt te staan met zijn directe vijanden.
 
Shooter, geregisseerd door Antoine Fuqua (Training Day, 2001), maakt de titel van de film waar, maar haalt nooit het niveau van een respectabele actiefilm. De personages zijn te clichématig, hun achtergrond en beweegredenen te weinig uitgediept en te vergezocht (de "legendarische" Russische sluipschutter Michael Sandor - gespeeld door Rade Serbedzija – slaat alles) en de actie is te gratuit om enig geloof te hechten aan de daden van Swagger, een vereiste om deze film een beetje te kunnen smaken. Zelfs in de jaren ’80 zou Rambo al meewarig zijn hoofd hebben geschud bij het zien van al dit onwezenlijks.