MASTERS OF HORROR: LEGENDEN OP HET WITTE DOEK | TIEN HOOGTEPUNTEN UIT HET PROGRAMMA | SUNSHINE: WE ALL SHINE ON | GASTEN OP HET FESTIVAL | GRINDHOUSE DOUBLE BILL | ALLE RECENSIES
De aftrap van het 25ste Brussels International Festival of the Fantastic Film werd gegeven door niemand minder dan "The Muscles from Brussels" zelf: Jean-Claude Van Damme. Wij zakten jammer genoeg pas enkele dagen later af naar Brussel voor de Q&A met "guest of honor" Christoper Lloyd, die uiteraard onsterfelijk werd als Doc Brown uit de legendarische Back To The Future-trilogie. Lloyd was zoals het hoort fashionably late. Wanneer de bijna zeventigjarige acteur dan eindelijk binnenkwam, ging dat gepaard met een warm applaus. Lloyd leek wat verrast door de grote opkomst en wij waren tegelijk verrast door de verbluffend knappe én vooral jonge vriendin van de oude snoeper. Bedolven onder een onafgebroken geflits van de vele fotocamera’s ging de vragen en antwoord-sessie van start. Er werden diverse clichévragen gesteld ("Hoe bent U in het vak gerold?" of "Hoe was het om aan die film of met die regisseur te werken?"), maar er werd vooral veel met complimentjes gegooid. Gelukkig zorgde de acteur voor de nodige animo en bewees Lloyd dat hij nog steeds de nodige gekke bekken kan trekken tijdens een amusante anekdote over de veel te strakke eerste versies van de "Uncle Fester"-maquillage. De meest interessante vraag kwam uit het publiek en drukte in één klap al de hardnekkige sequelgeruchten de kop in over een eventueel vierde deel in de Back To The Future reeks. Lloyd haalde aan dat het veel te laat is voor een sequel: "Iedereen heeft na drie geslaagde films wel genoeg van de franchise en bovendien is de reeks mooi afgesloten." Ironisch genoeg liet hij wel uitschijnen dat als de mogelijkheid zich ooit zou voordoen en iedereen meedoet, hij het aanbod toch niet zomaar zou afslaan.
Toen de BIFFF-interviewer vroeg wat zijn droomproject zou zijn, haalde Lloyd aan dat hij niet echt een droomproject heeft en dat ze hem steeds mogen bellen. Snel voegde hij er aan toe dat het script uiteraard wel goed moet zijn. De luide lokroep van de dollar! Iemand uit het publiek vroeg nieuwsgierig hoe het met de wereldberoemde DeLorean is gesteld, waarop Lloyd moest toegeven dat hij zelf geen trotste bezitter is maar dat hij godbetert op de parking van Tour & Taxis een hardnekkige fan tegen het lijf was gelopen die speciaal met een DeLorean was afgezakt naar het BIFFF. Waarna de acteur blijkbaar op eigen aanvraag had staan poseren voor enkele foto’s bij de wagen. Van een omgekeerde wereld gesproken. Na enkele persoonlijke favoriete quotes (uiteraard Doc Brown, vergezeld door de wereldberoemde karakteristieke stem) startte onder luid applaus een zichtbaar dankbare Lloyd aan een extreem lange signeersessie. Bijna zeventig of niet, Christopher Lloyd is een filmicoon en dat werd door de erg lange rij fans duidelijk.
Enkele dagen later werden de hardnekkige bezoekers van het festival beloond op een amusante Q&A, uitzonderlijk in de bioscoopzaal, na de vertoning van Poultrygeist: Night Of The Chicken Dead. Het werd onmiddellijk duidelijk dat Troma-chief Lloyd Kaufman, die overigens vergezeld werd door scenarioschrijver/monteur Gabriel Friedman, producent Kiel Walker en een resem Troma-enthousiastelingen, een man is die zijn vak kent. Dat is iets dat de organisatie ook al wist en vandaar werd Kaufman tot ridder geslagen van de BIFFF-orde. Hierop ging de zaal compleet uit de bol en terwijl de interviewers hun uiterste best deden om brave clichévragen te stellen, nam Kaufman al snel weer het heft in eigen handen. Hij begon het productieverloop uit te doeken te doen samen met crewleden Friedman en Walker, zonder zich nog veel aan te trekken van de interviewers. Die vonden dat uiteraard niet erg, want het publiek lustte er wel pap van. Wel jammer dat door technische problemen het geluid enorm weergalmde in de zaal waardoor veel van de uitleg verloren ging. Dat kon echter de pret niet drukken, want het aanwezige publiek werd getrakteerd op de roze sokken van Kaufman en hilarische weetjes zoals waar het idee voor het scenario vandaan kwam ("Out of Friedmans hairy ass!"). Alsof dat nog niet genoeg was sprong er - tot grote verbazing, doch met zichtbaar plezier van het Troma-opperhoofd - plots een op wraak beluste reuzenkip op het podium! Bij wijze van beloning keilde Kaufman een paar Poultrygeist-soundtracks in het publiek en overhandigde de organisator het Troma-diploma, om dan enthousiast over te gaan tot de gewoonlijke signeersessie.
De voorstelling van de internationale jury kon ook op enorm veel belangstelling rekenen. De jury werd voorgezeten door de legendarische horrorproducent/regisseur Brian Yuzna (Return Of The Living Dead III, Bride Of Re-Animator) en bestond verder uit Shusuke Kaneko (Gamera-trilogie, Azumi 2), Wiliam Lustig (Maniac, Maniac Cop), James Gunn (Tromeo & Juliet, Slither), Laura Harring (Willard, Mulholland Drive), Dominique Pinon (Delicatessen, Alien: Resurrection), Daniel Knauf (Carnivale) and last but not least Sabu (Unlucky Monkey). De interviewer ging na een korte voorstelling van elk jurylid snel over tot de orde van de dag. Er werden onder andere topics besproken zoals de hedendaagse status van het horrorgenre (Gunn is enthousiast over de dynamische nieuwe lading filmmakers, maar Lustig betreurt de vele zinloze remakes en dat het steeds meer van hetzelfde is als iets succesvol is). Hierop werd ingepikt met de vraag waarom er bijvoorbeeld geen remakes van Amerikaanse films in Japan worden gemaakt? Kaneko liet weten dat dit vooral door budgetrestricties is. Toen Brian Yuzna eindelijk aan het woord kwam, gebeurde er iets hoogst ongewoons; een vrouw (die overigens net leek weggelopen uit de originele The Hills Have Eyes) sprong recht met de kreet "no question, but I want to give a kiss!". De vrouw zette deze belofte direct om in daden en sprong als een dolle tiener op het podium om Yuzna een stevige plakker op de mond te geven, terwijl haar man als een bezetene op het podium stond te springen met de gevleugelde woorden "We love Yuzna!". Iemand in het publiek mompelde met een brede grijns of er niemand de security wilde bellen, maar de bekende horrorregisseur/producent liet daarop prompt verstaan dat het Brusselse festival voor hem beter en beter werd. Ach groupies! Waarop de duidelijk geamuseerde interviewer verder ging met de Q&A.
Op de vraag wat de juryleden van het Brusselse festival vonden verhaalde Yuzna dat hij al vele aanraders had ontdekt die hij op basis van de synopsis en affiche nooit zou bekeken hebben, maar dat de jury er helemaal nog niet uit was welke dé beste film was van het hele festival. De knappe Laura Harring liet weten dat ze de bekende enthousiaste BIFFF-sfeer, waarbij het publiek reageert op wat er op het scherm gebeurt, zéér zeker kon pruimen en dat ze het uitermate amusant en leerrijk vond om dit eens mee te maken. Er werd afgesloten met de licht afgezaagde jaarlijkse traditie dat de jury een eigen horrorscenario moest verzinnen. Toch kreeg de jury het voltallige publiek op de hand dankzij een hilarisch stukje improvisatie. De signeer- en fotosessie werd ietwat chaotisch en rommelig afgehandeld, maar dat neemt niet weg dat de organisatie weer een boel fans en filmfans met een brede smile huiswaarts hebben doen gaan. Het wordt een uitdaging om dit lijstje met gasten te overtreffen. Maar geen nood, want wij zullen volgend jaar opnieuw paraat staan om dit te ontdekken.