THE HILLS HAVE EYES 2

In de onoverzichtelijke woestenij van mislukte en overbodige horrorremakes verraste de Fransman Alexandre Aja (vooral bekend van de shocker Haute Tension) met zijn briljante bewerking van Wes Craven’s The Hills Have Eyes. Waar in het ondertussen gedateerde origineel de spanning ver zoek was, presenteerde Aja niet alleen karakters waar de kijker kan in investeren, maar ook nagelbijtende situaties en grimmige bloederigheid. Blijkbaar iets wat het moderne horrorpubliek nodig had, want de remake van The Hills Have Eyes bracht wereldwijd 70 miljoen dollar in het laatje en gooide hoge ogen onder de critici en de kenners. Omdat het succes het budget van 15 miljoen overtroefde, was er van Fox al snel de vraag voor een vervolg. Daaraan voldeden Wes Craven en zijn zoon Jonathan maar al te graag.   
 
Waar in het origineel een op en top Amerikaanse familie onder leiding van karakteracteur Ted Levine in de handen van de moordzuchtige mutanten viel, zijn het in dit tweede deel een resem onervaren cadetten van de National Guard. De manschappen komen terecht op een geheime testsite in het ruwe en onherbergzame gebied van Yuma Flats, New Mexico. Daar stuiten ze op de gruwelijke folterpraktijken van een nieuwe bende mutanten. The Hills Have Eyes 2 opent uitermate ruw en het lijkt er even op dat regisseur Martin Weisz (berucht van het controversiële Grimm Love, over de real-life kannibaal van Rohtenburg) de teugels even strak in de handen heeft als Aja, maar al snel blijkt dat het niet al goud is wat blinkt. Zo zijn de personages niet alleen ééndimensionaal, maar ook nog eens behoorlijk vervelend én ongeloofwaardig. Wat denk je bijvoorbeeld van personages met namen als Stump?
 
In deze vervolgfilm ook geen ronkende namen zoals Kathleen Quinlan, Ted Levine of Emilie de Ravin, maar een handvol onbekende, goeduitziende jongeren die lachwekkend genoeg moeten doorgaan voor keiharde soldaten. Het wordt er qua geloofwaardigheid niet beter op wanneer de overigens stuk voor stuk matige acteurs en actrices simplistische dialogen ten gehore te brengen. Het verhaal is bovendien plat, vol clichés en bevat weinig tot geen verrassingen. Het is haast niet te geloven dat het scenario van de hand is van horrorlegende Wes Craven. Heeft hij dan niets geleerd van het 1985-debacle The Hills Have Eyes Part II (waar deze nieuwe sequel verder trouwens niets mee te maken heeft)? We hopen oprecht voor mijnheer Craven dat zijn zoon Jonathan verantwoordelijk is voor de overgrote meerderheid van het beschamende scenario.
 
Martin Weizs verknalt alle kansen op intensiteit wanneer hij al vroeg in de film de pover gemaquilleerde mutanten voor de camera gooit. Daarna lijkt de regisseur vooral gore met spanning te verwarren en verzandt The Hills Have Eyes 2 in een wel erg gore versie van het tien kleine negertjes-concept. Hoewel er geen grenzen verlegd worden zoals in de remake, worden de slachtoffers op erg sappige manieren om zeep geholpen door de FX-experten Howard Berger en Gregory Nicotero. Over de speciale effecten valt dan ook weinig te klagen en de horrorliefhebbers die alles graag expliciet hebben, zullen hun pret niet op kunnen. Diegenen die een goed kader rond hun gore toestanden willen, zullen nog even geduld moeten oefenen of hun DVD-collectie nog eens aanspreken. Want aan het zowel kritisch als commercieel floppen van horrorfilms Turistas, Black Christmas en The Hitcher, én de slechte geruchten rond Day Of The Dead, is duidelijk het verval van het genre ingezet.