INFAMOUS

Infamous is reeds de derde film die ons meer inzicht verschaft in het leven van Truman Capote. Vorig jaar hadden we Capote, die somberder was en eerder de duistere kant van Truman en zijn sociale entourage liet zien. Nu krijgen we Infamous voorgeschoteld: grappiger, intrigerender en al even briljant als de man zelf.
 
Truman is een begenadigd schrijver. Zijn bekendste werk In Cold Blood baseerde hij op een gebeurtenis die zich afspeelde in Arkanas: een familie boeren werd er op brutale manier vermoord. Capote (Toby Jones) vroeg zich af wat voor impact een dergelijk drama heeft op het sociale leven in een kleine stad, waar iedereen mekaar kent en vertrouwt. Hij trekt samen met zijn beste vriendin en collega-schrijfster Nelle Harper Lee (Sandra Bullock) naar de plaats van het delict, maar merkt al gauw dat de locale bevolking niet opgezet is met de komst van een verwijfde vreemdeling. Zijn doorzettingsvermogen laat hem echter toe met een van de moordenaars, Perry Smith, te praten. Dankzij zijn indrukwekkend talent om mensen te manipuleren slaagt hij erin voldoende materiaal te verzamelen om zijn boek af te werken, maar tijdens zijn onderzoek raakt hij bevriend met de moordenaar; of eerder verborgen verliefd. Dat alles maakt het voor Capote zeer moeilijk om zijn boek af te werken.
 
Truman Capote was een waar genie. Met een IQ van 215, een indrukwekkende taalvaardigheid en openlijke homoseksualiteit, was hij niet enkel een briljant schrijver maar ook een zeer intrigerend persoon. Hij kon als geen ander manipuleren en was bij iedereen geliefd. Na het uitbrengen van zijn boek In Cold Blood raakte hij echter verslaafd aan drank en drugs. Tot dit uiteindelijk zijn dood werd.
 
Een man waarover tientallen films kunnen gemaakt worden dus, elk met hun eigen visie. Infamous handelt vooral over de periode in Trumans leven waar hij bezig was met het schrijven van zijn bekendste boek. Regisseur Douglas McGrath kiest hierbij voor een andere aanpak dan Capote, waarin eerder het deviante sociale leven van Truman ter sprake kwam. Dat is geen fout geweest van McGrath, het is gewoon een andere invalshoek. Het laat ook toe om de prent grappiger te maken en beter aan karakterschetsing te doen.
 
Nu pas merk je wat voor een persoon Truman echt was: een geweldige homo, een genie, een manipulator, een man die zelf zodanig veel problemen had dat hij ze wanhopig probeerde te verbergen maar er zelf aan kapot ging. Dit ingewikkelde personage wordt nagenoeg perfect vertolkt door Toby Jones. Hij beheerst de nasale spraak, het verwijfde gedrag en de liefdesblikken perfect. Bijgestaan door Daniel Craig (de eerste James Bond die het zich waagt een andere man te kussen en zelfs bijna te verkrachten), en een zeer sterk acterende Sandra Bullock word je als kijker meteen mee gezogen in de vreemde wereld, van dit al even vreemde personage.
 
Deze intieme relatie tussen Capote en moordenaar Perry Smith is bij momenten moeilijk om te bekijken, omdat je je afvraagt hoe dit kan. Truman bezit de gave om mensen te laten geloven dat hij altijd klaar staat om naar hun verhalen te luisteren. De hoofdreden waarom hij dit doet is omdat hij zelf vele complexen heeft. Perry Smith is echter de man waarbij hijzelf ook zijn problemen kwijt kan, en dit schept een band. Maar waar zit dan de grens tussen liefde en vriendschap? Een prachtig voorbeeld van hoe een film psychologisch een impact kan hebben op de bioscoopganger.
 
Gelukkig onthoudt regisseur Douglas McGrath zich van overdreven moralisering. Dat is ook niet nodig, want het doen en laten van Capote geeft op zich al stof genoeg tot nadenken. Infamous laat je toe een blik te werpen op het leven van een absoluut genie, en toont aan dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn is.