BORDERTOWN

Taco’s en tortilla’s, tequila en mescal, mariachimuziek en vrolijke mensen, hotels van het hoogste niveau en echte droomstranden. Het is maar een van de vele zinnen die we terugvinden in de eerste de beste vakantiebrochure. Maar wat blijkt? Mexico heeft ook een donkere, lugubere kant die de overheid met alle macht tracht te verduisteren.
 
De vrouwelijke bevolking in Ciudad Juarez krijgt het erg zwaar te verduren: ze worden afgepeigerd voor een onmenselijk laag loon, ze worden nooit serieus genomen en wanneer een van hen vermoord wordt, kijkt de plaatselijke politie vlug de andere kant uit. Het is een verhaal dat terecht om aandacht schreeuwt. Amnesty International tracht deze schandelijke affaire al jaren bloot te leggen en krijgt nu de hulp van regisseur Gregory Nava. De man was in 1983 verantwoordelijk voor het lichtjes fantastische El Norte en lanceerde Jennifer Lopez' carrière in 1997 met Selena. Tevens tekende hij voor het script. De magie van de jaren '80 lijkt echter voorgoed verdwenen te zijn.
 
Lauren Adrian (Jennifer Lopez haalt nooit meer het niveau uit Out of Sight) is een onderzoeksjournaliste die hogerop wil geraken. Dik tegen haar zin wordt ze door haar baas (Martin Sheen) naar Ciudad Juarez gestuurd om daar enkele ‘onverklaarbare’ moorden te gaan onderzoeken. Verschillende Jonge Mexicaanse vrouwen werden er verkracht, vermoord en daarna gedumpt. In Juarez merkt ze al vlug op dat haar komst niet door iedereen gewenst is. Mexico bezorgt haar niets anders dan slechte herinneringen, maar gelukkig wordt ze bijgestaan door haar ex-vriend (een goede Antiono Banderas in een onbelangrijke bijrol) die de waarheid liefst zou blootleggen. Laurens geweten gaat knagen wanneer ze kennis maakt met de zestienjarige Eva, het jongste slachtoffer van de bende die kon ontkomen. Na enig overleg wil ze getuigen. Lauren wil haar hier de hele weg in bijstaan. Uiteraard zijn de daders niet op hun achterhoofd gevallen en zijn ze duidelijk van plan dit niet te laten gebeuren.
 
De eerste vijf minuten zijn raak. We krijgen te zien hoe jonge Mexicaanse vrouwen (de meeste nog minderjarig) voor een hongerloon werken in de plaatselijke Amerikaanse fabrieken (maquiladoras). Eva Jimenez (een knappe Maya Zapata) merkt na haar shift op dat ze gevolgd wordt. Ze springt op de eerste de beste bus om te ontkomen, maar de buschauffeur is een al even grote smeerlap als het volk dat haar staat op te wachten. Na de brute verkrachting krijgen we een weergaloze mooie scène te zien hoe de neergeslagen Eva met alle kracht uit haar graf kruipt om op de prachtige soundtrack van Graeme Revell naar huis te wandelen.
 
Daarna vliegt de film echter uit de bocht. Gregory Nava weet namelijk nooit goed welk pad hij wil bewandelen: het ene moment zitten we naar een sterke politieke aanklacht te kijken, om vervolgens over te gaan tot een flauwe avonturenthriller. De veteraan schreef nochtans mee aan het uitstekende Frida. De actiescènes worden daarbij zo onduidelijk in beeld gebracht dat je dronken de zaal verlaat. Waarom de regisseur niet koos voor een aangrijpend drama in de sporen van Babel is een raadsel. De romantische subplot en de slappe dialogen zorgen ook niet meteen voor enige opwinding. Jammer, want het idee achter de film is meer dan nobel. De jonge Maya Zapata en Antonio Banderas (duidelijk aangetrokken door het achtergrondverhaal) leveren degelijk werk en het broeierige Juarez wordt effectief in beeld gebracht.
 
In april werd de film op het festival van Berlijn door de pers op gelach onthaald en werd de hele cast door het publiek uitgejouwd. Niet helemaal verdiend, want daarvoor bevat de film toch nog teveel verschillende knappe scènes. Het openingsshot wordt nooit meer geëvenaard, maar het idee achter de film is duidelijk en bij momenten weet de film toch nog enkele snedige scènes aan te halen. Koploper is de in-your-face uitspraak van de ‘onomkoopbare’ Martin Sheen: 'Onderzoeksjournalistiek is dood. De bedrijven hebben het voor het zeggen, en op hun agenda staat globalisering, vrijhandel, en entertainment. Dát is de toekomst!'. Met zo'n uitspraak verdien je het niet om te worden uitgefloten.