A GUIDE TO RECOGNIZING YOUR SAINTS

Het kan verkeren. Bredero citeerde het, wij geloven het. Verscheidene jaren terug werd acteur Robert Downey Jr. na zijn zoveelste veroordeling afgeschreven, uit het geheugen gewist, zonder enige rancune op straat gegooid. Even leek de voorspelling uit te komen, maar wat bleek? De man herpakte zich en zorgde voor een fantastische comeback waarmee hij vriend en vijand verraste. Na een onbenullige bijrol in de lauwe thriller Gothika speelde hij mee in de fantastische komedie Kiss Kiss Bang Bang en het uitstekende Good Night, and Good Luck. Na zijn niet misse optreden in de genadeloos geflopte Philip K. Dick verfilming A Scanner Darkly werd het weer even stil rond zijn toekomst. De acteur zet zijn comeback echter verder met dit uitstekende, in de jaren tachtig gedompeld drama over het levensverhaal van de scenarist/regisseur van dienst: Dito Montiel.
 
Dito Montiel groeide op in Astoria (New York) waar hij de hoogtepunten van de jaren tachtig meemaakte, later met zijn band ‘Gutterbal’ een platencontract versierde en een carrière als fotomodel uitbouwde in New York. Allemaal mooi en wel, maar daar is in dit sublieme drama geen moer van te merken. Het verhaal concentreert zich namelijk op zijn moeilijke jeugd die werd gekenmerkt door wisselvallige vriendschappen, bendegeweld en de strubbelingen met zijn vader. In het begin van het relaas krijgt de oudere Dito het bericht dat zijn vader een infarct heeft gekregen. Op weg naar zijn thuis, dat hij 15 jaar eerder had achtergelaten, komen enkele pijnlijke herinneringen uit zijn jeugd naar boven. Het zou zonde zijn meer over het verhaal te verklappen.
 
Het traag opgebouwde, meeslepende verhaal krijgt bijstand van een uitstekende cast. Hoewel alle credit uitgaat naar de uitstekende Robert Downey Jr, speelt hij eigenlijk maar een veredelde bijrol. De jonge Dito is de uiteindelijke hoofdrol en wordt vertolkt door een uitstekende Shia LaBeouf, binnenkort in Transformers en Indy 4. De jongen speelt ongetwijfeld nu al een van zijn beste rollen in een veelbelovende toekomstige carrière. Zijn meeslepende vertolking wordt ei zo na vergeten door een onnoembaar knappe Chazz Palminteri (The Usual Suspects) als diens vader. De man is jarenlang van het scherm geweest, maar zijn introverte, doordringende vertolking roept herinneringen op aan zijn indrukwekkende prestatie in A Bronx Tale uit 1993. De acteurs zijn beiden uitstekend op elkaar ingespeeld wat resulteert in enkele onnavolgbare scènes. In andere korte bijrollen is het uitkijken naar de beeldmooie Rosario Dawson (Sin City, 25th hour) en een korte cameo van Eric Roberts (Best of the best). De in-roes-brengende soundtrack sluit prachtig aan en zorgt voor enkele kippenvelmomenten (De opening! De confrontatie! Het slot!). De straten van Queens ademen een ongemeen 80’s gevoel uit (je keert gewoon terug in de tijd) en ademt de sfeer uit die men ook al voelde bij Cidade de Deus. Neem daarbij nog enkele hemels mooie shots (de metrorit behoort nu al tot de toppers van het jaar) die Montiels visuele vernuft demonstreren, en de rit is compleet.
 
Hemels mooie shots, pakkende dialogen en uitstekende vertolkingen… Alle elementen voor een imposant drama zijn aanwezig. Dito Montiel weet van wanten en ontpopt zich als een bekwame regisseur. De doorslaggevende scènes worden effectief in beeld gebracht zonder ooit eenmaal terug te vallen op mooifilmerij. De man brengt eveneens het beste naar boven in de relatieve onbekende, jonge cast. Het talent druipt er bij wijlen van af. Uiteraard wordt het niveau uit pakweg Mean streets nooit overschreden en mochten een paar dialogen wel worden ingekort, maar Montiel had zich al lang bewezen. A Guide to Recognizing Your Saints is een van de mooiste verrassingen van het jaar.