Het verhaal draait rond de geschiedenisleraar Dan Dunne (Ryan Gosling in uitstekende doen) die zijn overwegend zwarte studenten het lugubere verleden tracht uit te leggen. Hij staat op een uiterst goed blad bij zijn leerlingen die echter niet weten dat hun brave professor verandert in een compleet gebroken drugsverslaafde zodra de lessen zijn afgelopen. Dan verkeert in een diep dal zonder enig voorruitzicht eruit te geraken. Naast geschiedenis onderhoudt de man eveneens de basketbalploeg van de jonge meisjes. Na een zoveelste nederlaag en zijn oude vriendinnetje tegen het lijf te hebben gelopen, houdt de man het niet meer uit en trekt hij naar de toiletten van het sportcomplex. Zijn crackpijpje staat nog niet goed aan of hij wordt opgemerkt door Drey (Machtig goeie rol van de jonge Shareeka Epps), een van zijn studenten. Het jonge meisje heeft echter haar eigen problemen en voelt zich op eigenaardige manier verbonden met haar lector. Ze zwijgt over zijn geheim en er ontstaat een speciale band tussen deze twee verloren zielen. Dan daalt echter steeds verder weg waardoor anderen rondom hem eveneens de controle lijken te verliezen. Ondertussen krijgt Drey te maken met het voorspelbare bestaan van een jong meisje dat met de verkeerde vrienden optrekt.
Na zijn rol als psycho boy in Murder by Numbers en de droge advocaat in Fracture ziet de wereld eindelijk eens het grote talent van Ryan Gosling. De acteur straalde nooit echt veel klasse uit in voorgenoemde films, maar slaat nu keihard terug. Zijn schitterend spel houdt iedere filmliefhebber aan het scherm gekluisterd en straalt een grote emotie uit. De man hield er trouwens een Oscarnominatie aan over. Door zijn sublieme prestatie zou men bijna het minstens even knappe spel van de jonge Shakeera Epps over het hoofd zien. Haar samenspel met Ryan Gosling is hartroerend en ze laat zich nooit verleiden tot enige overacting. Grootste lefgozers van dit knap werkstukje zijn echter regisseurs/schrijvers Ryan Fleck en Anna Boden. Ze laten zich nooit vangen aan het steeds naar boven komende sentiment, ze laten het verhaal op een tergend trage manier op gang komen en ontdoen zich van zogoed als elk cliché van het genre. We krijgen zelfs geen grote speech te horen! Het geheel wordt aangevuld met historische feiten uit het Amerikaanse verleden die ze veel liever in de vergeetput zouden zien verdwijnen. Daarnaast leggen ze ook nog eens enkele verdoken racistische trekken bloot zonder het op de voorgrond te plaatsen. Respect!
Het geheel weegt loodzwaar op de schouders (voor koppels: hier ga je niet gelukkiger van worden) en dreigt soms wel een tikje te lang aan te slepen. Het sublieme acteerwerk van de twee hoofdrolspelers zorgt er echter voor dat je dit er graag bij neemt. De hoogtepunten zijn dan ook niet bij te houden (De crackpijp! De ontknoping!). In een uiterst briljante scène zien we een wanhopige Ryan Gosling de controle verliezen bij zijn kersverse vriendin (Die mimiek!). Jazeker, het mag zonder twijfel gezegd worden, Half Nelson behoort tot het betere werk van het jaar en is een grote deugd tussen de vechtende robotten en de superhelden door. De ontspanning zal ver te zoeken zijn, maar wie houdt van gedurfde cinema weet waarheen.
Titel: Half Nelson
Genre: Drama
Speelduur: 1u47
Regisseur: Ryan Fleck
Acteurs: Ryan Gosling, Jeff Lima, Shareeka Epps, Anthony Mackie, Tina Holmes, Deborah Rush en Shareeka Epps