Centraal in elke aflevering staan de meerdere achtervolgingen die de politie inzet op geboefte allerhande. Opmerkelijk gefilmd voor zijn tijd en beslist baanbrekend gezien het beperkte budget waarmee omgesprongen werd. Zelfs vandaag maken de car- & bike-chases nog steeds indruk. Blits en snel gemonteerd en gefilmd vanuit verschillende camerastandpunten, met als kers op de taart footage gezien vanuit first person view en camera’s bevestigd op de motorfiets. Geen speciale effecten, alleen authentiek stunt-en-vliegwerk bepaalde de adrenalineverhogende stuurkunsten. De twee hoofdrolspelers stonden trouwens in de meeste gevallen zelf in voor de stunts, hetgeen Estrada meermaals met ongevallen en lichamelijke letsels heeft moeten bekopen; een werkwijze die in het huidige tv-landschap ondenkbaar zou zijn.
De meeste chases werden gefilmd in de San Fernando Valley, ten noordwesten van Los Angeles en vonden op handige wijze plaats op afgesloten delen van snelwegen in aanbouw. Crashes en ongevallen vormden zowat de rode draad doorheen alle seizoenen. In de meeste gevallen start elke aflevering met Ponch en Jon die tijdens een patrouille getuige zijn van een misdrijf of overtreding. Na een vruchteloze achtervolging volgt een briefing in het politiekantoor waarbij het hele korps op alertheid wordt gewezen. Meestal wordt Ponch ook vroeg of laat op een uitbrander van Sergeant Joe Getraer (Robert Pine) getrakteerd, een actie die zowat de blauwdruk vormde van een inmiddels tot cliché uitgegroeid fenomeen en nadien in tal van andere politieseries en –films werd voortgezet (denk maar aan Miami Vice en elke film met een ‘freewheelende’ flik die op het matje geroepen wordt door zijn overste).
Daarnaast maakt ook humor een belangrijk onderdeel uit van de reeks. De twee protagonisten nemen zichzelf zelden serieus en zitten mekaar en anderen voortdurend te plagen. Ponch neemt het niet zo nauw met de regeltjes en fungeert als een soort Ernie-figuur die op het rechte pad wordt gehouden door Ponch, die dan volgens dezelfde analogie wordt neergezet als een vleesgeworden versie van Bert. Op het hoogtepunt van de plot wordt ook eventjes een ernstig thema aangesneden, zonder hierbij al te lang stil te staan of moraliserend over te komen. Er blijft eveneens voldoende ruimte voor de belichting van de privélevens van de protagonisten. Zo komen we vaak te weten wat de collega’s zoal in het weekend van plan zijn en volgt er vervolgens in de epiloog van de aflevering een luchtige vertoning van deze activiteiten; zoals het spelen van een basketbalwedstrijd of een avondje stappen in de disco.
De MGM-serie liep van 1977 tot en met 1983 en leefde in 1998/1999 weer heel even op met de flauwe tv-film ChiPs’99, waarin Ponch en Jon voor een laatste maal herenigd werden als CHP-agenten. Estrada en Wilcox zijn er nooit meer in geslaagd om een even populaire rol neer te zetten en hun carrières zijn inmiddels verzand in sporadische deelnames aan goedkope tv-producties. Momenteel staat er een heuse Hollywood-film in de startblokken, die CHiPs zal pogen te vertalen naar een jeugdig bioscooppubliek en gepland staat als release in 2009. Wij houden alvast ons hart vast.
Fans krijgen nu eindelijk de kans om de originele serie opnieuw te bekijken. Warner bracht zopas in de Benelux een leuke dvd-box uit met daarop de 22 afleveringen van het eerste seizoen, voorzien van verschillende introducties van een zichtbaar twintig kilo aangekomen Erik Estrada.
In Cult Corner dalen we regelmatig af naar de kelders van Hollywood: lang vergeten tv-series, obscure langspeelfilms of bizarre acteurs worden op die manier weer in het voetlicht geplaatst.