THE LAST LEGION

Toen Russel Crowe de sandalen aantrok in het fantastische Gladiator werd het sandalengenre meteen opnieuw een grote hype in de filmwereld. Het enige nadeel van het genre is dat het steeds handenvol geld kost om een schitterende aangrijpende prent tot stand te brengen. Voor het grootste deel komen er steeds parels van films uit voort (Troy! Kingdom of Heaven!) waar de gelukkige kijker zijn hart kan ophalen bij het grootse spektakel.
 
Antoine Fuqua bewees een paar jaar terug met King Arthur dat geschiedkundige fouten ook wat kunnen gemaskeerd worden met door grote dosis intense actie, een paar uitstekende acteurs (waaronder een beeldschone Keira Knightly) en een magistrale soundtrack die je hele lijf doet rillen van schoonheid. Drie jaar later krijgen we weer een historische prent voorgeschoteld die teruggrijpt naar de tijd voor Arthur, namelijk Excalibur. Helaas… De voorstukken hadden al nooit de intensiteit van voornoemde prenten. De film breekt geen potten en er blijft enkel een inspiratieloze prent over.
 
We bevinden ons in 476 na Christus. Het o zo machtige Romeinse Rijk is in een neerwaartse spiraal geraakt en ruilt de ene angst in voor de andere. De Goten (wie had u anders gedacht?) halen een grote slag thuis wanneer ze er in slagen de keizerlijke troonopvolger Romulus Augustulus gevangen te nemen. De jonge uk wordt opgesloten in een afgelegen vesting onder strenge bewaking. Gelukkig voor de keizerlijke familie is er nog Aurelius (Colin Firth is redelijk miscast als held van dienst), bevelhebber van een wel erg uitgedund legioen. Samen met zijn getrouwen/vrienden en met hulp van medegezel Ambrosinus (Ben Kingsley als Merlijn van dienst) slagen ze erin de jonge keizer te bevrijden. Een vlucht naar Brittannië wordt ingezet met de hete adem van de Gotische leider Odoaker (een degelijke Peter Mullan) in hun rug. Bijgestaan door een beeldschone Mira (een oogverblindende Aishwarya Rai uit Bollywood) en een mysterieus zwaard trachten ze in het Noorden nog een laatste legioen te vormen.
 
Eerst en vooral wel even alle begrip uiten voor de erg moeizame productie. De prent kreeg ‘maar’ 67 miljoen dollar toegestopt wat natuurlijk niet veel is wanneer je een reusachtige monsterproductie op gang wil brengen. De besparingen zijn dan ook terug te vinden bij de wel erg gedateerde en povere speciale effecten. Veel erger is de mengelmoes van historische feiten en legendes door de gebroeders Butterworth (eerder verantwoordelijk voor Birthday Girl). De prent komt zo veel te (ongepast) fantasievol over zodat je zelfs even verwacht Gollum in de achtergrond te zien opduiken. Regisseur Doug Lefler wist er klaar en duidelijk ook geen raad mee want de prent wordt dan nog eens in twee delen verdeeld. De man is duidelijk fan van de eerste seizoenen van ‘24’, want halverwege wisselt hij zonder enige waarschuwing even doodleuk van vijand.
 
Ook de acteurs wisten duidelijk dat de prent weinig magie zou bevatten. Ben Kingsley denkt na zijn afgrijselijke rollen in Bloodrayne en A sound of Thunder nog steeds aan the easy money, Colin Firth is net als zijn voorgenoemde collega een uitstekend acteur (Where the truth lies), maar de man laat hier zijn talent niet tot uitstraling komen en schakelt reeds vlug over op automatische piloot. De beeldmooie Aishwarya Rai zorgt meermaals voor een verhoogde hartslag maar verder dan haar schoonheid komt het nooit echt. In bijrollen herkennen we nog een miscaste John Hannah (sidekick Jonathan uit The Mummy) en een nog best amusante Peter Mullan. Wel erg aangenaam zijn de oogverblindende landschappen (al dan niet opgesmukt met misplaatste digitale decors) en de enkele mooie shots van natuurschoonheid bij zonsondergang.
 
Misschien valt er voor sommigen nog te genieten van de veldslagen, maar deze zijn maar een flauw doorslagje van pakweg King Arthur of Braveheart. De fantasie bevat dan ook nog eens veel te weinig magie om er van te kunnen genieten. De flauwe humor zorgt voor geen beterschap. Het geldgebrek is duidelijk merkbaar maar dat is nog geen verklaring voor het wel erg onsamenhangende verhaal. Een spijtige zaak, want met het juiste budget en de juiste schrijvers/acteurs kon dit een aardige prent zijn geworden.