KNOCKED UP

Geloofwaardigheid is van nul en generlei belang in Amerikaanse romantische komedies. Hetzelfde geldt voor de originaliteit. In wezen zijn alle romantische komedies voor 99% inwisselbaar. Een jongen valt voor een meisje. Er bloeit iets maar het is nog niet helemaal duidelijk hoe ernstig het is. Wanneer de twijfel wegebt, volgt de - al dan niet fysiek geconsumeerde - toenadering. Na een spectaculaire crisis ziet het er naar uit dat ze elkaar nooit, nooit, maar dan ook echt nooit meer zullen zien. Wanneer de liefdesplooien uiteindelijk toch nog gladgestreken geraken, leven ze nog lang en gelukkig.
 
Er zijn lichte variaties. Meisje valt op meisje of jongen valt op jongen. Er zijn afwijkende combinaties: jong en oud, arm en rijk, slim en dom, autochtoon en allochtoon, dik en dun of wit en zwart. De te overwinnen hindernissen willen nogal eens verschillen. De familie gaat niet akkoord, of een carrière staat de romance in de weg.
 
Knocked Up treedt een aantal ongeschreven wetten van de romantische komedie vrolijk met de voeten. De film slaat de romantische besnuffelingsfase over en begint met een onstuimige, eenmalige, in venijnig veel alcohol gedrenkte wip. Blond poppetje Alison viert haar promotie op het werk in een nachtclub. Ze loopt er Ben tegen het lijf, een onappetijtelijke vetzak. In het echte leven zou een gast als Ben niet eens waardig zijn de veters te strikken van een dergelijke wedstrijdvrouw. Vrouwen willen wel eens een lelijkaard in hun buurt gedogen als die onfatsoenlijk rijk is (zie Donald Trump met zijn harem vrouwen), veel wereldse macht heeft (zie Grace Kelly met Prins Rainier) of een artistiek verantwoord leven leidt (zie Marilyn Monroe met Arthur Miller of Kate Moss met Pete Doherty). Maar goed, Ben eindigt op het einde van het drinkgelag met zijn dikke pens en blubberige kont in Alisons bed. Een paar weken later blijkt ze zwanger. Alison houdt haar baby en geeft de verwekker een eerlijke kans om in haar leven te komen. Ben en Alison hebben minder dan negen maanden de tijd om elkaar aardig te gaan vinden en te wennen aan het idee dat ze vader en moeder worden. Hoe dat moet aflopen? De vraag stellen is ze beantwoorden.
 
In de Verenigde Staten was Knocked Up een ontzettende hype. In het land met de grootste porno-industrie ter wereld is men het niet gewoon dat men in een main stream film open en vrij praat en grapt over seks. In Europa zijn we op dat vlak meer gewoon. Ook de zelfrelativerende humor over holle Hollywoodsterretjes viel goed in de smaak in Amerika. Nu wordt aan onze kant van de Atlantische Oceaan de Amerikaanse showbizz glitter toch al met een flinke korrel zout genomen. Meer dan een gniffel leveren de grapjes dan ook niet op.

Knocked Up is verre van de slimme, onafhankelijke komedie waar hij in Amerika voor gehouden wordt. Zelfs zonder rekening te houden met het feit dat er nooit alcohol genoeg is om Alison en Ben samen te brengen en gemakshalve te vergeten dat een jonge vrouw nooit of te nimmer de baby zou houden die haar hele leven overhoop gooit en haar prille droomcarrière hypothekeert, dan nog is Knocked Up weinig meer dan een charmant, maar doodbraaf commercieel filmpje. 
 
Terwijl Alison en Ben verder hobbelen op hun liefdespad, verzandt het huwelijk van Alisons zus Debbie in een diepe crisis. Haar echtgenoot, een talentscout op zoek naar rockbands, moet de laatste tijd wel erg vaak werken en mist te veel gsm-oproepen naar haar zin. De nevenplot zit stevig in elkaar en is en wint aan geloofwaardigheid door de zuivere vertolkingen van Leslie Mann – in het echte leven de echtgenote Judd Apatow – en Paul Rudd. Hun goede werk wordt teniet gedaan door de ronduit tegenvallende ontknoping. In een andere nevenplot stampt Ben met zijn huisgenoten een dubieus dotcombedrijf uit de grond. Zoals die huisgenoten lopen er in de vrije natuur niet veel meer rond. Apatow gebruikt de nerds om een kwakje lading puberale grappen te lossen.
 
Dat Knocked Up ondanks de voorspelbaarheid, het gebrek aan subtiliteit, de opeenhoping van flauwigheden en de onevenwichtigheid nog niet eens zo slecht is, mag volledig op het conto geschreven worden van Seth Rogen en de unieke manier waarop hij Ben neerzet. Zijn liefje krijgt maar weinig geestige oneliners toebedeeld. Alison vult haar tijd met klagen over haar uitdijende kont. Ze moet bovendien regelmatig wegduiken voor de verbale vuurpijlen die Ben verstuurt. Die blijft zijn aanstekelijk ongecompliceerde zelf. Niet in het minst onder de indruk van de gebeurtenissen gooit hij zich enthousiast op het komende vaderschap. Hij reageert op alle manieren die door de Flair in de gegeven omstandigheden streng verboden zouden worden. Bens politiek en sociaal ongepaste oprispingen zijn de echte troef van Knocked Up. De sympathie voor hem stijgt evenredig met het aantal relationele flaters dat hij slaat.
 
Een paar keer hard lachen om Ben, een paar keer gniffelen om een aangebrande dialoog, maar nog meer zuchten en wachten op meer en beter dat niet meer komt. Knocked Up valt tussen wal en schip. De film heeft te weinig star quality en is een tikkeltje te apart om de grote massa te verleiden. Van de andere kant is hij ergerlijk braaf en te doorsnee om de cultstatus af te dwingen waar hij op mikt.