Over het verhaal kunnen we kort zijn. De plot heeft evenveel om het lijf als Britney Spears tijdens een nachtje stappen. Toch een poging: op een avond zit Smith (Clive Owen) een worteltje te eten op een bankje in een donkere, verlaten steeg – iedereen zijn hobby’s. Plots is die steeg heel wat minder verlaten, wanneer een hysterische, hoogzwangere vrouw voorbij rent. In haar zog een stelletje schietgrage slechteriken die het op haar gemunt hebben. Bugs Bunny to the rescue: een worteltje schakelt haar eerste belager uit! Snel wordt een nieuw blik slechteriken opengetrokken en we zijn vertrokken.
De kogels, snedige oneliners en worteltjes vliegen ons het komende anderhalf uur haast continu om de oren. Op de opzwepende tonen van ‘Breed’ helpt Smith ze bij bosjes naar het Nirvana. Tussen twee schoten door helpt hij de arme vrouw bevallen. Navelstreng wordt doorgeschoten, dat spreekt. De kersverse mama komt kort daarna jammerlijk om het leven. Smith zit met de baby opgescheept. Enter Monica Bellucci: een hoer die haar dagen en bankrekening vult door het verstrekken van lactatieseks. "De ideale nanny!" horen we u denken. Wel, Smith denkt er net zo over: melk voor elk! Ondertussen werd 5 minuten niet geschoten, tijd dus om de slechteriken opnieuw te laten aanrukken. Onder leiding van een heerlijk cynische Paul Giamatti (The Illusionist, Man on the Moon) vallen ze één voor één ten prooi aan het Nijdige Konijn. Onder het afknallen door, komt er ook schot in het verhaal: de baby is speciaal gefokt als beenmergdonor. Dit beenmerg moet een presidentskandidaat in leven houden. Voeg daaraan toe dat deze linkse rakker een tegenstander is van de wapenindustrie, u mag nu zelf raden waarom de slechteriken het op de baby gemunt hebben en waarom hun munitie onbeperkt lijkt te zijn.
Het verhaal is echter bijzaak. Het houdt enkel de kogelregen gaande, in wat een heerlijke persiflage op het actiegenre is. "Is dàt actie?" moet regisseur Michael Davis denken bij het bekijken van een doorsnee actiefilm. Shoot ‘em Up is zo over the top dat het hilarisch wordt. De talrijke schietpartijen en achtervolgingen blijven overigens origineel. Smith springt in rijdende auto’s, uit vliegtuigen en van gebouwen, en dat verveelt geen seconde. Cinematograaf Peter Pau, die eerder al Crouching Tiger, Hidden Dragon voor zijn rekening nam, verwent ons met een choreografie waar K3 nog iets van kan leren. Er kan maar één actiescène de beste zijn, en dat is ontegensprekelijk de wervelende skydive op het einde van de film. Opnieuw zijn ze met een tiental, en opnieuw is iedereen tot de tanden gewapend. Het betere vuurwerk!
Het moet een genot geweest zijn te mogen acteren in dit filmpje. Oscars zullen er niet gewonnen worden, maar overacting hoort er hier gewoon bij. Clive Owen is perfect getypecast als de nijdigste mens ter wereld, een getormenteerde eenzaat die zichzelf Smith noemt en alles kan met een .44 Magnum. Voeg daaraan Davis’ wortel-witzen toe, en Smith krijgt cartoonfiguur allures. Eenzaat of niet, geen actieheld zonder love interest. Monica Bellucci tot uw dienst! En u raadt het nooit: midden in het obligate passionele moment in Shoot ‘em Up legt Smith nog een tiental badguys om. Talk about shooting your load! De allerfijnste rol is weggelegd voor Paul Giamatti. De antagonist in het verhaal mag heel wat meer doen dan wild in het rond schieten en schoppen. Tijdens het herladen blijft hij immers vuren, met limericks, moppen en wijsheden. Eentje om op te warmen: wat verheft een revolver boven een vrouw? Op een revolver kan je tenminste een geluidsdemper schroeven! Deze en een karrenvracht andere plezante oneliners geven Shoot ‘em Up net dat tikkeltje extra. Wij kunnen dan ook maar één advies geven: schiet u naar de zalen, knal u comfortabel in een zeteltje buiten schootsafstand, relax, en probeer vooral niet de bodycount te tellen! Om het op z’n Giamatti’s te zeggen: Well fuck me sideways!
Titel: Shoot ‘em Up
Genre: Actie, Komedie
Speelduur: 1u26
Regisseur: Michael Davis
Acteurs: Clive Owen, Paul Giamatti, Monica Bellucci, Stephen McHattie