We zijn nog maar vijf minuten ver of een nieuwe promotie hangt in de lucht. Neil mag het weekend gaan doorbrengen op het buitenverblijf van zijn baas Carl, om de zaakjes te bespreken. Vrouwlief moet ook op de lappen, dus Sophie blijft alleen thuis met een oppas. Net wanneer de zoetigheid onze tanden haast doet krullen, besluit regisseur Mike Barker er een lap op te geven. Boeman Brosnan, die zich onzichtbaar had gemaakt op de achterbank van Neil en Abby’s Landrover, duikt op in de rijdende auto. U had het zelf nooit geraden: ook de oppas zit in het complot! Sophie wordt gegijzeld en de Randalls zijn overgeleverd aan de grillen van de tirannieke Tom. Plan 1 op diens to-do-list: de ecologische voetafdruk van Neil inperken tot een meer toelaatbaar niveau. Het koppel wordt gedwongen hun spaarcentjes tot de laatste cent over te dragen aan hun belager.
De aftiteling is nog niet in zicht, want voor Tom is het spelletje verre van uit. In een race tegen de klok moeten Neil en Abby allerlei opdrachten vervullen: pakjes bezorgen, geld verzamelen, op torens klimmen,... Het lijkt wel een aflevering van Vriend of Vijand! Ondertussen helpt die dekselse Tom hun dure wagen naar de verdommenis, bezorgt hij Neil’s bedrijfsgeheimen bij de concurrentie en probeert hij Neil en Abby tegen elkaar op te zetten. Alles wat het koppel de laatste tien jaar opgebouwd heeft moet eraan geloven. Het is me het dagje wel! Neil en Abby kunnen – net als wij trouwens - kop noch staart binden aan het waarom van dit alles. Maar dat wordt uiteindelijk stilaan duidelijk. Zonder zijn license to kill besluit Brosnan het moorden uit te besteden. Hij wil dat Neil zijn baas Carl omlegt...
Een half uurtje en een paar plotwendingen later sleept Butterfly On A Wheel zich naar zijn bedroevende en niet in positieve zin verrassende einde. Onwaarschijnlijkheid troef in het soort pulpthrillertje dat Hollywood bij bosjes op ons afknalt. Niet verwonderlijk dat deze film zelfs de zalen niet haalde in de VS. Toch zien we enkele lichtpuntjes. Regisseur Barker slaagt erin de suspense kunstmatig op een hoog niveau te houden. De donkere kleuren en dreigende strijkers geven de juiste sfeer. Ook over Gerard Butler (300) kunnen we lovend zijn. Butler brengt Neil Randall met de nodige geloofwaardigheid en vertolkt perfect diens gevoelens van woede en wanhoop. Daarmee is de kous af. Brosnan is niet half zo dreigend als hij zelf had gehoopt. Gewapend met een stoppelbaard en een Iers accent, probeert hij ons anderhalf uur lang tevergeefs te overtuigen een psychopaat te zijn. Nog minder overtuigend is het rammelend scenario, dat bol staat van de clichés en vergezochte wendingen.
Mooi staaltje van vergezochtheid (als dat woord überhaupt bestaat) is de titel. De rode draad in het verhaal is: Who breaks a butterfly upon a wheel? U hoeft er zich niet over te schamen, bij ons gaat ook niet direct een belletje rinkelen. We zochten het toch eens op. Blijkt uit een gedicht van de bekende Engelse poëet Alexander Pope te komen. The wheel is een middeleeuws foltertuig waarop de misdadige medemens vastgebonden werd, waarna zijn ledematen gebroken werden met een ijzeren staaf. Er een vlinder op breken wil zoveel zeggen als een zware inspanning leveren om minieme, onbelangrijke resultaten te boeken. Je moet er maar opkomen. Wij geraakten er al niet wijs uit, de gemiddelde Amerikaan houdt er een hersenbreuk aan over. Barker had al zoiets verwacht, en koos voor Shattered als titel voor de Amerikaanse versie. Misschien is de titel nog het best toepasbaar op het project in zijn geheel. Of Barker & Brosnan écht veel moeite gedaan hebben om dit thrillertje ingeblikt te krijgen weten we niet, maar groots is het resultaat bezwaarlijk te noemen.
Titel: Butterfly On A Wheel
Genre: Thriller
Speelduur: 1u38
Regisseur: Mike Barker
Acteurs: Gerard Butler, Pierce Brosnan, Maria Bello