MICHAEL CLAYTON

Vraag mensen een synoniem te geven voor het woord advocaat en ze krijsen luidkeels bloedzuiger. Advocaten bezitten de macht om een schandaalzaak naar hun hand te zetten en niemand gelooft nog in een zegevierend gerecht of het zijn de eeuwige optimisten. Gelukkig, beste vrienden, zijn er ook nog advocaten met het hart op de juiste plaats en die laten zich niet terugslaan door de eeuwige bedreigingen of de hypocriete maatschappijen.
 
Wie zo’n persoon wil spelen; moet er natuurlijk ook een eerlijke denkwijze op nahouden. Enter George Clooney die na het matige Oceans 13 nog eens kiest voor het zwaardere genre. En met succes, want niet alleen weet good old George je sympathie naar een hoogtepunt te brengen, hij staat ook nog eens beregoed te acteren in de regie van Bourne-scenarist Tony Gilroy die hiermee een treffend regiedebuut maakt.
 
George speelt Michael Clayton, een advocaat die we echter nooit in de rechtzaal zien verschijnen (we krijgen zelfs geen rechtzaal te zien in de hele film!), maar hij helpt mensen (al dan niet rechtvaardige types) de juiste keuzes te maken. De man doet gewoon zijn werk zelfs al weet hij dat er zich vaak iets voordoet dat beter binnenskamer blijft. Iedereen weet dat de enorm hypocriete Amerikaanse bedrijfswereld ver durft gaan, maar wanneer Michael ontdekt dat ze daarvoor niets of niemand nog ontzien om hun gelijk te halen, gaat dit voor hem een stap te ver. Ondanks tegenstand legt hij de zaak langszij en zweert de waarheid openbaar te zullen maken. Ondanks zijn privé-problemen die zwaar op zijn schouders wegen en de aankomende dreigementen tracht hij zich staande te houden en de zaak tot een goed einde te brengen.
 
Men mag het gerust luidop zeggen: George Clooney zet hier zijn meest voortreffelijke rol neer van zijn hele carrière. In dit diepmenselijk drama dat gaat van een doorgedreven karakterstudie tot een gezellige thriller geeft de man het beste van zichzelf. Het verhaal kent echter wel een warrige structuur (zeker het eerste half uur) waar de gemiddelde kijker enigszins mee zal worstelen om erdoor te geraken. Eenmaal in het verhaal laat het je echter niet meer los en komt de kracht van scenarist/schrijver Tony Gilroy helemaal tot zijn recht.
 
De cast kan er zich trouwens helemaal in thuis vinden en bestaat eigenlijk uit gezichten die iedereen wel eens in een goede film gezien heeft maar de naam niet meteen zal herinneren. Zo staat Tom Wilkinson (The Exorcism of Emily Rose) schitterend te acteren, krijgt Tilda Swinton (The Deep End) een gevaarlijke rol toegediend (een van de vele vragen: is een vrouw die enkel haar werk doet wel nog onschuldig?) die ze met verve ontleedt en komt de oude Sydney Pollack (The Interpreter) ook nog eens op de voorgrond. Elk personage getuigt van een enorm sterk karakter en personaliteit wat het gevoel voor realisme helemaal de hoogte doet ingaan. Geen enkel moment merk je op dat een personage vergeten wordt of een compleet onrealistische beslissing maakt.
 
Toegegeven, het idee achter het verhaal (één man komt op tegen het onrecht van vele grootmachten) klinkt misschien wel banaal, maar de voortreffelijke acteerprestaties, de ondergrondse spanning die de hele film voelbaar blijft en het harde realisme dat er zijn stempel op drukt laat deze prent ver boven anderen uitstijgen.
 
Het zijn niet altijd voortreffelijke prenten wanneer George Clooney en Steven Sodenbergh (trad op als producer) de handen in elkaar slaan (zoals laatst nog in de sequels van Oceans 11 en The Good German), maar deze keer hebben de mannen zichzelf overtroffen. Clooney heeft duidelijk het hart op de juiste plaats en blijft daarbij nog eens beregoed acteren. Tony Gilroy heeft misschien geen groots meesterwerk op het scherm getoverd, maar dankzij deze uiterst efficiënte karakterprent is deze man zeker nog niet aan zijn laatste film toe. Intrigerend filmpje.