TRIGGER

Een indrukwekkende witte hengst en een elfjarig meisje zijn de hoofdpersonages in de Noorse jeugdfilm Trigger. Het dier in kwestie is een prachtig maar totaal onhandelbaar paar dat op het punt staat afgemaakt te worden door zijn harteloze baas.
 
De blonde Alise met haar bolle kaken is een jokkebrok van jewelste. Ze schept tegen haar schoolvrienden op hoe goed ze wel is met paarden, in haar dromen is ze een geboren paardenfluisteraarster in pocketformaat. Wanneer er niemand in de buurt is, doet ze het in haar broek wanneer er nog maar een paard in haar buurt komt. De echte paardenliefhebber in de familie is haar opa. Ooit een sterke onverwoestbare held, nu een verbitterde brombeer die sukkelt met zijn gezondheid.
 
Regisseur Gunnar Vikene mikt met zijn film op een publiek tussen de acht en twaalf jaar oud. Kinderen van die leeftijd houden niet van verrassingen. Die kijken het liefst naar een kant en klaar verhaal met af en toe een grap, spanning momenten, een scheutje avontuur en een voorspelbaar en bovenal positief einde. Scandinaven hebben een grote traditie in jeugdfilms die ook volwassenen bekoren, met Lasse Hallströms My Life as a Dog als schoolvoorbeeld.

Voor volwassenen is Trigger niet onmiddellijk een aanrader. Daarvoor is de film te braaf en bevat hij te veel clichés. Die paar onverwachte wendingen maken dat maar gedeeltelijk goed. Maar Trigger is niet bedoeld voor grote mensen maar voor kinderen en die krijgen meer dan waar voor het geld dat hun ouders betaald hebben voor hun ticket.
 
De jonge Ann-Kristin Somme heeft de perfecte snoet om de vertwijfeling te verpersoonlijken van een meisje dat door uitzonderlijke omstandigheden gedwongen wordt boven zichzelf uit te stijgen, haar angsten te overwinnen en tegelijkertijd te boeten voor haar leugentjes. Terwijl ze haar innerlijke strijd voert, wordt ze geconfronteerd met het nakende afscheid van haar grootvader, net op het moment dat ze hem zo hard nodig heeft, om haar te steunen en – minstens even belangrijk - om de hengst te temmen zodat die niet eindigt als plakjes paardenfilet. Een pak grote, levensbeschouwelijke thema’s in een film voor kleine mensen.
 
Het pleit voor Gunnar Vikene dat hij ze vlot verwerkt zonder boodschappen met de hoofdletter B te verkondigen. Hij laat gelukkig ook na al te nadrukkelijk op de traanklieren te werken. Het zedenlesje is niet volledig afwezig maar het domineert niet. De hoofdmoot blijft het avontuur van Alise. Trigger bevat een aantal verrassend spectaculaire scènes met de witte hengst in de hoofdrol. Het tempo blijkt lekker hoog liggen en de gehele cast acteert strak. Genieten is het vooral van de Zweedse veteraan Sven Wollter. De stevige zeventiger was vier keer getrouwd, speelde in tientallen moeilijke toneelstukken en was als actief militant in de weer voor de Zweedse communistische partij. Hij maakte films met Bo Widerberg en de grote Andrei Tarkovsky. Al zijn professionele en persoonlijke ervaringen sijpelen door in zijn sterke bluesy personage. Trigger is een lief, gevoelig filmpje, niet meer maar zeker niet minder.
 
Gezien op het Europees Filmfestival in Brussel 2007.