BEOWULF

We nemen het jaar 1983. Een onbelangrijk jaartal? Nou nee, dit was namelijk het jaar dat Steven Spielberg zijn meesterwerk Jaws voorgoed verkracht zag worden in het derde deel over de opkomst van de witte haai. In 1978 had Jeannot Szwarc reeds hard zijn best gedaan deze klassieker te vernietigen met zijn zwak vervolg, maar het derde deel zorgde voor nog een extraatje: om de verschrikkelijk uitziende plastieken haai wat minder zwak in beeld te moeten brengen, werd de versie deels in 3D gemaakt. Op zich was het geen slecht idee om eens te experimenteren met de drie dimensie ware het niet dat het zwakste pretpark in het grootste ontwikkelingsland het beter had gedaan. Meer dan twintig jaar later enkele technologische hoogstandjes later wagen we ons opnieuw aan de ‘3D experience’.
 
Ditmaal is het geen plastieken visje om op je oogvlies te kleven, wel een ongemeen knap opgetrokken Beowulf die meer dan een keer bewijst dat de speciale effecten van hoog allooi zijn. Regisseur van dit avontuur is Robert Zemeckis (Back to the future) die na The Polar Express opnieuw uitpakt met een digitaal opgetrokken avontuur. Het resultaat mag er zijn, maar bewaart 3D nu ook wel nog de essentie van film?
 
Wie het zwakke avontuur Beowulf & Grendel met onder meer Gerard Butler heeft gezien, kunnen we geruststellen: deze prent bevat stukken meer spanning en pracht dan de andere in elkaar geknutselde prent. Het epos start in het rijk van koning Hrothgar (een heerlijke vertolking van Anthony Hopkins) die zich met zijn onderdanen amuseert door het houden van drankfeesten en ander exuberant gedrag. Hrothgar ondervindt echter zware problemen wanneer hij de woede opwekt van het monstergedrocht Grendel. Dood en verderf zijn de pijnlijke gevolgen met de wanhoop als ergste afsluiter. Gelukkig voor de arme mensen is er nog de machtige strijder Beowulf (Ray Winstone heeft een stem die rotsen doet splijten). Eigenzinnig en hard als hij is, zweert hij de bevolking van het monster te ontdoen. Hij wordt bijgestaan door een klein leger met zijn goede vriend Wiglaf (een ingetogen Brendan Gleeson) op kop. Een triomf lijkt nabij, maar de strijder hield geen rekening met de sensuele moeder van Grendel (een goddelijke Angelina Jolie blijft zelfs in 3D/2D haar schoonheid uitstralen) die plechtig zweert wraak te nemen op de man. Een wraak die zich verscheidene jaren later zal laten gelden. Die demonische vrouwen toch!
 
Aan iedereen die het wenst uit te proberen: de 3D versie is werkelijk een lust voor het oog. Maar zoals alle zaken die oogverblindend zijn is de kost erg hoog. Het prijskaartje bedraagt namelijk niet minder dan 9.35 euro. Het resultaat van het jarenlange werk mag er echter zeker zijn. Bij de talloze actiescènes schiet de adrenaline de hoogte in. De uit het scherm springende zwaarden laten je bij momenten zelfs even achteruit deinzen en het speciale gevoel blijft de hele film hangen (al merk je bij de kalme scènes dat er aan de oogtechniek nog steeds moet gewerkt worden).
 
De in digitale 3D opgetrokken acteurs houden zich goed staande. Ray Winstone kreeg in zijn eerste echte hoofdrol wel een knapper uiterlijk aangemeten maar de man zorgt voor een even grote aantrekkingskracht als Gerard Butler in 300. De dialogen rollen er allemaal erg vlot uit (let vooral op de heerlijke dronkemansscènes van Anthony Hopkins) en verder is het steeds genieten geblazen van de digitale kracht die pure schoonheid uitstraalt. Bovendien werk het avontuur ook voor de niet zo jonge kijkers met harde actiesegmenten. Helaas krijg je halfweg het gevoel dat de makers aan een hoger tempo begonnen waardoor het verhaal in een stroomversnelling raakt die het geheel geen goed doet. De schitterende soundtrack van Alan Silvestri maakt dan weer veel goed. 
 
Maar de hamvraag blijft: is het voldoende om de essentie te bewaren? In dit geval verdient Beowulf een welverdiende ja, maar over het algemeen zal het een nee worden. Het avontuur biedt op zich genoeg kracht en uitstraling om te blijven hangen, maar alles in 3D optrekken zou de gewone film geen voordeel bieden. Hoe ongemeen sterk de schitterende Ray Winstone, de oogverblindende Angelina Jolie en de intens acterende Anthony Hopkins hun rollen vertolken, de ongemene pracht van pakweg Jack Nicholson in One Flew over the Cuckoo’s Nest kan je er nooit mee evenaren.
 
3D is een schitterende ervaring die de meeste liefhebbers (zeker op gebied van het avontuurlijk genre) groot plezier zal verschaffen, maar van een nieuwe toekomst spreken lijkt erg voorbarig en ongepast. Dat de wereld genoeg mooie plaatjes biedt was al eerder te merken in de wijngaarden van Sideways of de bergen van Lord of the Rings. Hoe dan ook: ga zeker kijken, neem indien mogelijk de 3D versie van dit ontspannend en knap gemaakt avontuur, en beslis daarna zelf of de 3D de film boven zichzelf laat uitstijgen. Maar vergeet vooral niet even naar Angelina te gluren!