SUMMER PALACE

Een Chinese regisseur die zichzelf serieus neemt, moet zich zorgen maken wanneer zijn film niet gecensureerd wordt door de Chinese overheid. Van het strenge communisme is in het economisch boomende China niet veel meer over. De censuurcommissie werkt wel nog op volle kracht.
 
Films die het hebben over politieke thema’s – hoe omfloerst ook – worden verboden of moeten aangepast worden volgens de wensen van het regime. Seks is een nog groter taboe. Regisseur Lou Ye won de censuurjackpot met Summer Palace: een film over een seksuele relatie tussen twee studenten tegen de achtergrond van de studentenrevolte die in 1989 eindigde met het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede. Honderden betogende studenten werden op 4 mei 1989 neer gekogeld door het leger tijdens het protesten tegen het bewind. Een maand eerder werd de eerste opening gemaakt in de Berlijnse Muur.
 
In de eerste plaats is Summer Palace het portret van een generatie jonge Chinezen en een prikkelende liefdesgeschiedenis en dan pas een politieke film. De revolutie vormt de achtergrond waartegen de personages zich ontwikkelen.
 
In de zomer van 1989 komt Yu Hong aan in Peking. Ze komt er studeren. Haar vriendje blijft achter in haar geboortedorp aan de grens met Noord-Korea. Aan de universiteit gaan haar ogen en oren open. Ze valt voor Zhou Wei, een onafhankelijke geest, knappe jongen en de meest gewilde man de campus. Hun relatie is op alle vlakken sensationeel. Seksueel drijven ze elkaar tot het uiterste. Mentaal zuigen ze elkaar leeg. Twee jongeren veroordeeld tot elkaar. Wanneer ze bijna elkaar blijven, weten ze dat er onvermijdelijk een moment komt dat ze elkaar gaan kwetsen. Gaan ze uit elkaar dan is het gemis onverdraaglijk. Een liefde die van zo diep komt dat ze niet te negeren is, hoe hard ze ook zouden proberen. Yu Hong en Zhou Wei zijn even sterk. Hun relatie is een eeuwigdurende armworsteling. Terwijl hun geëngageerde medestudenten hun opstand voorbereiden gaan zij helemaal op in hun vernietigende relatie. Hun ontmoeting met de geschiedenis zal hen dan toch scheiden.
 
Summer Palace situeert zich op het kruispunt van Gabriel Garcia Marquez’ monumentale roman Liefde in Tijden van Cholera, Milan Kundera’s De Ondraaglijke Lichtheid van het Bestaan en Bernardo Bertolucci’s The Dreamers. Zelfs wanneer ze duizenden kilometers uit elkaar zijn en er jaren voorbij zijn gegaan, houdt hun liefde stand. Ze wachten op elkaar en zetten geen stap zonder aan elkaar te denken. Terwijl ze wachten gaat hun leven verder.
 
Ze zijn maar zijdelings betrokken bij de studentenopstand, van grote politieke betrokkenheid kunnen ze niet beschuldigd worden. Maar hun leven wordt er heel sterk door beïnvloed. Het drama op het Plein van de Hemelse Vrede loopt als een scheidslijn door hun bestaan. Er is een duidelijke voor en na. De onrust in de maatschappij heeft zijn krachtige weerslag op de twee protagonisten, die zoeken en experimenteren. Ze weten niet eens wat ze zoeken, de kans dat ze het zullen vinden is dan ook onbestaand, maar de drang om te jagen op iets anders, iets nieuws en bevredigend is sterker dan zichzelf. Mei 1968, maar dan in Peking in plaats van in Parijs.
 
Regisseur en scenarist Lou Ye verzet verschillende bakens. Hij toont een Peking dat we niet kennen: een heerlijke, bruisende, jonge stad waar de creativiteit een dikke plakken van de muur te schrapen is. Een dansende, swingende en sportieve metropool waar studenten drinken en roken alsof het hun laatste dag op aarde is. Met een opvallend westerse soundtrack creëert Lou Ye een verrassend beeld van zijn hoofdstad. Als filmer van een broeierige seksuele machtsstrijd toont hij zich zeer geïnspireerd met ongecomplexeerde naaktscènes: zonder schroom, niet-voyeuristisch en toch onthullend.
 
Dankzij de sterk ontwikkelde karakters houdt Ye de aandacht de volle twee uur en twintig minuten vast. Inderdaad een hele zit. Tijd die nodig is om alle nuances weer te geven en de rol van het toeval te laten spelen. Met Yu Hong heeft hij een prachtig vrouwmens geschapen. Een die het de mannen in haar leven moeilijk maakt en het leven voor zichzelf nagenoeg onmogelijk. Lei Hao is zeer overtuigend in haar debuutrol. In haar ogen weerspiegelt de zinderende, verwarrende tijd waarin ze studeert. Ze is een radertje in het prachtige netwerk dat Lou Ye opgebouwd heeft. In Summer Palace vallen seks, muziek, politiek, psychologie, cinefiele bravoure en machtige vertolkingen prachtig op hun plaats.