RUN FATBOY RUN

Aan het begin van Run Fatboy Run staat Dennis (Simon Pegg), een dikzak van een loser, op het punt te trouwen. Hij laat echter zijn zwangere aanstaande vrouw Libbie (Thandie Newton) voor schut in de kerk achter. Na zes jaar tobben en werken bij de beveiliging in een lingeriezaak komt Dennis er achter dat hij een grove fout heeft begaan door de prachtige Libbie in de steek te laten. Jake, zijn zoon op wie hij gek is, kan hij ook niet meer missen. Inmiddels heeft Libbie een relatie met de slanke, rijke Amerikaan Whit (Hank Azaria). In een ultieme poging Libbie terug te winnen, wil Dennis haar laten zien dat hij toch een doorzetter is door deel te nemen aan een Londen marathon, vandaar de titel. De superfitte Whit doet natuurlijk ook mee. Daarna wordt het steeds ongeloofwaardiger en ondanks verwoede pogingen van Pegg en zijn competente cast wil het maar niet leuk worden. Er bestaat een oeroud rock ’n roll nummer van wijlen Eddie Cochran, Cut Across Shorty dat in 2 minuten en 45 seconden precies dezelfde plot afwerkt, maar oneindig veel boeiender is dan deze falende Fatboy.

Simon Pegg heeft als BBC televisiekomiek een eervolle staat van dienst. Daarvoor was hij lange tijd een begenadigde stand-up comedian. In 1995 maakte hij de overstap naar televisie en drie jaar later excelleerde hij in de cultserie Big Train (1998-2002). Hij was een zeer geslaagd kind van de jaren zestig in de hilarische sitcom Hippies (1999) die onterecht na zes afleveringen van de buis werd gehaald. Tegenwoordig is op het grote scherm zijn ster snel rijzend. Na de geslaagde parodie op de jaren zeventig horrorklassieker Dawn of the Dead, de oergeestige Shaun of the Dead (2004) was hij wat minder op dreef begin dit jaar in de politie parodie Hot Fuzz (2007). In Run Fatboy Run doet hij een nog grotere stap terug. Om Fatboy te kunnen spelen moest Pegg tien kilo aankomen: dit was vijftien kilo minder dan Robert de Niro haalde voor zijn rol in de klassieker Raging Bull (1980). Het verschil geeft ook ongeveer de verhouding tussen lichtgewicht Pegg en zwaargewicht De Niro aan als het om acteren gaat.

Engelse humor met zijn overdaad aan seks- en scheetgrappen verkoopt goed en er is ontegenzeggelijk een markt voor degelijk gemaakte ongein. De plot van Run Fatboy Run is echter zo flinterdun dat, om in het Engelse stramien te blijven, zelfs de zachtste scheet het als een kaartenhuis in elkaar zou doen zakken. Talloze veel te herkenbare en dus slecht uitgewerkte clichés vliegen je om de oren. Echt tenenkrommend is de manier waarop Dennis uiteindelijk de marathon voltooit. Om het allemaal een graadje erger te maken heeft de debuterende regisseur David Schwimmer het geheel overgoten met een opzichtig moraliserend sausje.

De film oogt als een tussendoortje, snel in elkaar geknutseld om te kunnen profiteren van het huidige succes van Britse ‘lad’ Simon Pegg in zijn inmiddels standaard gedaante als de archetypische onnozele underdog.

Maar zelfs in dit drama van een komedie zijn er lichtpunten. De geweldige Ierse komiek Dylan Moran steelt de show als Fatboy’s vriend Gordon. Ook geestig is een scène bij de banketbakker met David Walliams die naast Matt Lucas in de onvolprezen BBC komische sketchserie Little Britain schittert. En Simon Pegg zelf is een uitstekende komiek die af en toe geestig uit de hoek komt. Desalniettemin blijft Run Fatboy Run een lauw bord meligheid van de onderste plank. Uitsluitend geschikt voor mensen die aan chronische slapeloosheid lijden.