THE RETURN

The Return wordt her en der omschreven als een enge horrorfilm in het verlengde van The Ring of The Grudge, maar dat klopt niet helemaal. De schrikmomenten zijn erg beperkt en van een gore portie bloed is al helmaal geen sprake. Regisseur Asif Kapadia (The Warrior) legt de nadruk op de psychologie en ontwikkeling van zijn hoofdpersonages. Helaas zijn die personages niet interessant genoeg om genuanceerd uit te werken.

Sarah Michelle Gellar speelt Joanna Mills, een 25-jarige dame door wiens aderen alleen maar onrust stroomt. Ze kan geen twee seconden stilzitten en reist voor haar werk als vertegenwoordigster voortdurend het land af. Een rusteloze ziel die van hotel tot hotel trekt. "Als ik blijf vooruitgaan, kan niets me inhalen," zo zegt ze op een bepaald moment in de film. De onrust dateert uit haar jeugd en is een onverwerkt trauma dat haar hele leven achtervolgt.

Als Joanna voor haar werk naar Texas moet, kan ze het verleden niet langer ontvluchten. Het is immers daar dat ze haar jeugd heeft doorgebracht en als elfjarige een vreselijk ongeluk meemaakte. In het stoffige plaatsje La Salle worden haar visioenen en herinneringen aan het verleden alleen maar groter. Wat is er gebeurd? En hoe komt het dat heden en verleden als een puzzel in elkaar lijken te schuiven?

De Engelse regisseur Asif Kapadia maakte zowel documentaires voor de BBC als reclamefilms voor hij in 2001 op de filmische scène doorbrak met The Warrior. In The Return ontpopt hij zich als een sfeervol regisseur die prachtige beelden op pelicule kan smeren. Het rijke kleurenpalet, de mooie overgangen tussen heden en verleden en de knappe regietechnische ingrepen maken de film boeiend genoeg om naar te kijken.

Het verhaal van The Return is te cliché om te verrassen. Asif Kapadia troost zich de moeite om het personage van Joanna Mills voldoende diepgang mee te geven, maar slaagt daar niet helemaal in. Bovendien weegt Sarah Michelle Gellar in een productie als deze te licht om een zware, dramatische rol te dragen. Het maakt van The Return een matige maar erg snel vergeten psychologische prent. Laat je niet misleiden door het vreemde oog op de poster of de enge trailer. Van horror is in The Return geen sprake.