VLAAMSE FILMS

Van kleine Goden tot Texasrakkers in Vlaanderen

A-Film
Met Small Gods van Dimitri Karakatsanis schiet een nieuw Vlaams filmjaar uit de startblokken. Kwantitatief belooft het alvast een erg sterk jaar te worden. Als alles goed gaat, krijgen we gemiddeld om de twee, drie weken een nieuwe Vlaamse productie in de zalen.

Onheilstijdingen bij het verwerken van de nieuwjaarskater. Het filmjaar 2007 was voor de bioscoopuitbaters een van de slechtste in tijden. Het cinemabezoek sukkelde in vrije val van 22,6 miljoen bezoekers in 2006 naar 20,3 miljoen bezoekers in 2007, een daling van zes procent. En dat ondanks het succes van kaskrakers als Pirates of the Caribbean: At World's End, Harry Potter and the Order of the Phoenix en Ratatouille.

In schril contrast met de donkere wolken die zich volgens onder meer Screenvision boven de multiplexen verzamelen, klinken de vreugdekreten van de Vlaamse cinema. Het Vlaams Audiovisueel Fonds berekende dat in 2007 het record van 2003 gebroken werd. Veel is natuurlijk te danken aan het succes van Ben X (260.808 bezoekers), Firmin (219.721 bezoekers) en Vermist (197.082 bezoekers). Wat nog meer plezier doet dan die rinkelende kassa's, is dat in 2007 de filmproductie van eigen bodem wereldwijd de nodige weerklank vond. Ben X won onder meer in Montreal, Ex Drummer in Londen en Small Gods mocht naar Venetië. Met onder meer De Laatste Zomer en Dagen Zonder Lief kwamen jonge, talentvolle regisseurs hun hoofd door het raam steken.

Het aanbod voor 2008 oogt divers. Naast de viervoudige commerciële worp van Studio 100 (Samson: Hotel op Stelten, Piet Piraat 3, Het Huis Anubis en Mega Mindy), krijgen enkele films uit de tweede reeks van het VTM-project Fait Divers weer een kans in de zalen. Dat zijn de romantische komedie Aanrijding in Moskou van Christophe Van Rompaey, het sociale drama Happy Together van Geoffrey Enthoven, Christmas in Paris van Hans Royaards en de horrorprent Linkeroever van Pieter Van Hees. Van Hees is een bezige baas want met Dirty Mind komt in 2008 wellicht nog een film van hem in de zalen. Opvallend: de grote investeringen van zowel Studio 100 als VTM in het medium film. De openbare omroep moet besparen en hinkt achterop.

Er dingen dit jaar ook drie animatiefilms mee naar de gunst van het publiek. De opvallendste is zonder twijfel Fly Me To The Moon, de 3D-computeranimatiefilm die via het bedrijfje nWave gerealiseerd werd door pionier Ben Stassen en waarvoor het Vlaams Radio Orkest onder leiding van Dirk Brossé de soundtrack verzorgt. Het verhaal van drie jonge vliegjes die anno 1969 als verstekeling samen met Buzz Aldrin, Neil Armstrong en Michael Collins naar de maan vliegen, moet niet alleen een technisch hoogstandje worden, maar ook tot het hart spreken.

Skyline Film & Television zet de komende jaren de schouders onder de 3D-verfilmingen van enkele Suske en Wiske albums. De eerste in de reeks wordt De Texasrakkers van Mark Mertens. Het scenario werd onder handen genomen door Guy Mortier en is misschien wel indrukwekkender dan de vrij expressieloze karakters die in de trailer als porseleinen poppen door beeld waggelen. Van een heel ander kaliber is de winnaar van de publieksprijs op het Annecy Animatie Festival van vorig jaar: de stop motion poppenfilm Max & Co. Opvallend is dat de poppen gemaakt werden door Mackinnon and Saunders, die eerder al meewerkten aan Corpse Bride van Tim Burton. De regisseur van de live action Suske en Wiske film De Duistere Diamant, Rudy Van den Bossche, brengt dit jaar de Marc de Bel-verfilming Blinker en de Blixvaten in de zalen.

Jan Verheyen scoorde vorig jaar een grote commerciële hit met Vermist, maar stortte zich enkele dagen later al op Los, de verfilming van Tom Naegels' roman. Gezien de heikele thema's die het boek aansnijdt, lijkt Verheyen goed op weg om eindelijk een maatschappelijk relevante film te maken. Pepijn Caudron speelt de hoofdrol; Stany Crets, Jaak Van Assche en Koen De Graeve zijn ook van de partij. Heel erg veel wordt er verwacht van Loft, de nieuwe film van Erik Van Looy, wiens Zaak Alzheimer in 2003 zo succesvol bleek. Van Looy had een aantal projecten hangende in Amerika, maar trok in de herfst van vorig jaar dan toch weer de Vlaamse kaart om de thriller van Bart De Pauw te verfilmen, "het beste wat ik ook gelezen heb," zo beweerde Van Looy. Of dat echt zo is, valt natuurlijk nog af te wachten, maar de premisse van vijf getrouwde mannen die op de gemeenschappelijke loft waar ze regelmatig een scheve schaats rijden, een dode vrouw vinden, belooft alvast veel goeds. Het is bovendien het eerste bioscoopuitstapje van Woestijnvis.

Was 2007 het jaar van Joost Wijnant en Felix Van Groeningen, dan wordt 2008 het jaar van drie knappe vrouwen: Kaat Beels maakt haar langspeelfilmdebuut met Swooni, naar een scenario van Annelies Verbeke (Slaap!). Twee straffe madammen keren terug. Patrice Toye (Rosie) met Nowhere Man en Fien Troch (Een ander zijn geluk) met The Unspoken.

Met zowel commerciële input als eigenzinnige regisseurfilms op het menu, oogt 2008 alvast mooi. Het bezoekersrecord van 2007 hoeft niet per se gebroken te worden. Enkele films die het behoorlijk doen, zijn belangrijker dan die ene uitschieter die het schitterend doet.