FLY ME TO THE MOON

Het is 1969. De jonge vlieg Nat en zijn twee beste vrienden I.Q. en Scooter wonen vlakbij Cape Canaveral in Florida, waar de Apollo 11 klaarstaat om zijn historische vlucht naar de maan uit te voeren. Geïnspireerd door zijn grootvaders heldhaftige tocht boven de Atlantische Oceaan, en vastbesloten om de eerste reis naar de maan mee te maken, slaagt Nat erin om zijn vrienden te overtuigen. Getooid met de helmen van Armstrong, Aldrin en Collins trekt het drietal de ruimte in.

Toch is niet iedereen daar even gelukkig mee. De vluchtverantwoordelijken ontdekken de vliegen en geven de astronauten de opdracht om hen uit te schakelen. De Russische vliegen, van hun kant, zijn dan weer niet te spreken over deze ontwikkelingen en proberen de missie te saboteren.

Buiten het 3D-aspect om valt vooral het Belgische karakter van deze film op. Landgenoot en regisseur Ben Stassen is medeoprichter van nWave Pictures, een bedrijf dat bekendheid verwierf met zijn 3D-attracties voor pretparken. Voor het eerst pakt de productiemaatschappij nu ook uit met een volledige animatiefilm.

Lovenswaardig is dat de makers de moed hebben gehad om resoluut de 3D-kaart te trekken. Het valt op hoe elk beeld zodanig werd gekozen, om op elk ogenblik een maximaal effect te ressorteren. Toch komt die werkwijze niet geforceerd over: de vloeiende narratieve lijn blijft immers de klemtoon uitmaken. Het onontbeerlijke shot van de raket die de zaal in gelanceerd wordt, verhoogt alleen maar het amusementsgehalte van de film. En daar draait het in deze experimentele dagen van 3D-cinema uiteindelijk allemaal om.

Het verhaal dat verteld wordt is niet van een uitzonderlijk hoog niveau, maar het is vermakelijk genoeg om twee uur lang niet te vervelen. En hoe karikaturaal ze ook worden voorgesteld, de Russische vliegen zijn een leuke vondst die de sfeer van het einde van de jaren zestig goed weergeven.

Opvallend goed zijn de acteurs die de stemmen van de digitale figuren hebben ingesproken. In de Engelstalige versie weten beroemdheden als Christopher Lloyd, Tim Curry en Robert Patrick met hun stemgeluid het inlevingsvermogen van de kijker naar een hoger niveau te tillen.

Fly Me To The Moon is een erg plezierige en charmante film, die zijn driedimensionale eigenschap ten volle weet uit te spelen. Het is duidelijk dat de regisseur al heel wat ervaring had met deze techniek. Het verhaal en de personages zijn niet van Pixar-niveau, maar van een veel kleinere productiemaatschappij kan je dit ook moeilijk verwachten. Eén ding staat vast: de volgende keer dat we een vlieg door de kamer zien vliegen, zullen we twee keer nadenken voor we de vliegenmepper bovenhalen.