SKINWALKERS

De trailer, met de beeldschone hoofdrolspeelster Rhona Mitra op kop, laat alvast het beste vermoeden. Mitra is geen onbekende in de wereld van de actiefilm. De jonge vrouw speelde al bijrollen in Hollow Man en The Number 23, en volgend jaar is ze ook te bewonderen in de prequel Underworld: Rise of the Lycans. Wie de dame nu al in actie wil zien schieten, krijgt deze week de mogelijkheid in Skinwalkers, een weerwolffilmpje dat voor de onderste rekken in de videotheek bestemd is. Maar dankzij zijn populaire genre en de hippe lijst van B-acteurs mag de film nog vlug even het grote scherm passeren.

De weerwolven zijn niet meer wat ze geweest zijn, zo blijkt uit het verhaal. Eens vormden ze een wreedaardige, bloeddorstige eenheid die het op de mensheid had gemunt, nu zijn ze gescheiden door principes. De ene groep ziet het als een vloek, de andere als een zegen. Het genetische onderscheid tussen mens en dier lijkt ook niet meer zo vanzelfsprekend. En dat zal ook Timothy geweten hebben, die met zijn 13 jaar net de leeftijd van zijn transformatie heeft bereikt. De jonge knaap en zijn moeder Rachel (Rhona Mitra) weten echter niet dat hun andere familieleden (waaronder Jonas, gespeeld door eeuwig bijrolacteur Elias Koteas) de ‘goede’ weerwolven zijn die hen steeds hebben beschermd tegen de ‘slechte’ kant. Niet meteen uit onvoorwaardelijke naastenliefde, zo blijkt. Timothy is immers een halfbloed en zou volgens de voorspelling een einde kunnen maken aan de vloek.

Dat is niet meteen naar de zin van het andere kamp, een motorbende die geleid wordt door de nietsontziende Varek (Jason Behr met duistere blik). Via enkele omwegen komen zij te weten wat de jongen volgens de gelovigen zou kunnen volbrengen. Gewapend met hun vlijmscherpe tanden zetten ze een bloeddorstige klopjacht op Timothy in. Een zware en dodelijke strijd is onvermijdelijk, en er kan slechts één winnaar uit de bus komen.

Het moet gezegd, heel af en toe bezorgde de film ons een aangenaam ‘camp’ gevoel: een arend om te spioneren, weerwolven die in het heetst van de strijd hun vuurwapens inruilen voor hun tanden… Maar voor het overige bevat deze lowbudgetprent elk cliché uit zijn genre, en zijn de actiescènes naar goede gewoonte opgehangen aan flitsende camerabeelden, een dolgedraaide montage en een duistere setting die elke bioscoopbezoeker wil doen geloven dat hij een slecht plaatsje heeft uitgekozen. Daarenboven besliste de MPAA de bloederige scènes te knippen om een groter doelpubliek te bereiken, waarmee ook de laatste kans op een B-knaller verloren ging.

In de handen van een creatieve regisseur kon het verhaal misschien nog worden opgekrikt. Maar filmmaker James Isaac (van het verschrikkelijke Jason X) dacht daar duidelijk anders over, en opteerde ervoor om op de meest ongepaste momenten zijn CGI-trukendoos boven te halen. Ook de cast kan de boel niet redden. Af en toe zorgt Mitra met haar vuurwapen voor een kortstondige boost, maar voor het overige branden haar acteerprestaties op een laag pitje. Dat geldt ook voor de rest van de cast. Jason Behr doet een aangename poging als wreedaardige keelbijter, maar brengt niets nieuws op het scherm. Elias Koteas zal intussen wel beseffen dat hij betere films op zijn palmares heeft staan. En Natassia Malthe brandt zich misschien wel op het netvlies van iedere mannelijke kijker, toch maakt haar acteerstijl duidelijk waarom de juffrouw het in de vele gedrochten van filmverkrachter Uwe Boll waar moet maken.

Wie na een avondje stappen eens met de vrienden of de vriend(in) naar de laatavondfilm wil afzakken, kan het er nog altijd op wagen. Maar bekijk misschien toch eerst de trailer van Doomsday, vooraleer u beslist in welke film u de schietgrage Rhona Mitra aan het werk wilt zien.