RESERVATION ROAD

Op een avond rijdt universiteitsprofessor Ethan (Joaquin Phoenix) samen met zijn vrouw (Jennifer Connelly) en twee kinderen naar huis na een concert van zijn zoon. Onderweg stoppen ze even aan een tankstation op Reservation Road, maar in een moment van onoplettendheid wordt hun zoon aangereden. Hij sterft ter plaatse. Zijn aanrijder, advocaat Dwight (Mark Ruffalo), pleegt vluchtmisdrijf en samen met zijn 11-jaar oude zoon rijdt hij naar huis. Ethan is de enige die een glimp heeft opgevangen van de vluchtende auto en begint alles in het werk te stellen om de moordenaar van zijn zoon te vinden. Hij zoekt hiervoor zelfs een advocaat op, en komt uiteindelijk terecht bij Dwight.

Reservation Road is een acteurfilm pur sang. Alles staat of valt met het feit of je je kunt inleven in de personages. Heel de film door word je geconfronteerd met beide kanten van het verhaal: enerzijds heb je vader Ethan die gerechtigheid wil voor de dood van zijn zoon, ook al moet hij daarvoor buiten de wet gaan, anderzijds heb je vader Dwight, die verteerd wordt door een enorm schuldgevoel en die twijfelt of hij zichzelf aan moet geven of niet. Wanneer Ethan hulp komt vragen aan Dwight, wordt de geloofwaardigheid van het verhaal wel even op de proef gesteld, maar het brengt wel extra spanning met zich mee.

Die extra spanning is wel degelijk nodig, omdat je niet kan verhullen dat dit een uiterst mager verhaal is. Eigenlijk gebeurt er vrij weinig na het ongeval in het begin van de film, en je wordt meer geconfronteerd met de gevolgen ervan op de gevoelens van de personages en hoe ze ermee omgaan. Gelukkig houden de sterke acteurs Reservation Road tot het einde interessant. Enkel in een paar hysterische scènes durf je je wenkbrauwen wel even te fronsen, maar voor het grootste deel is het perfect mogelijk om je goed in te leven in de personages.

Joaquin Phoenix staat natuurlijk bekend om zijn doorleefde en aangrijpende acteerprestaties, maar vooral de minder bekende Mark Ruffalo (Zodiac, Eternal Sunshine of the Spotless Mind) geeft aan Dwight de nodige geloofwaardigheid mee. Het is alleen jammer dat de finale van de film niet hetzelfde niveau haalt als de eerste helft, maar de film is op zich toch sterk genoeg om een zweem van gerechtigheid op te roepen.

De grootste verdienste van de film is de gespreksstof die hij uiteindelijk achterlaat: wat zou jij doen in deze situatie? Jezelf aangeven of toch maar alles verdoezelen? Laat je het gerecht zijn werk doen of probeer je zelf gerechtigheid te vinden? Een interessant dilemma voor een doorsnee film.