LINKEROEVER

Hoofdpersonage in Linkeroever is Marie (Eline Kuppens). Marie is een 22-jarige meid en bovendien een beloftevolle atlete die in de nabije toekomst zal schitteren op het Europees Kampioenschap. Na een training leert ze Bobby (Matthias Schoenaerts) kennen, een talentvol boogschutter en autoverkoper van beroep. Al snel raken de twee verwikkeld in een passionele relatie. Marie’s leven lijkt op rolletjes te lopen, maar dan loopt het mis: eerst mist ze het EK door verplichte voorgeschreven rust en vervolgens krijgt ze steeds meer en meer last van haar knie die na een val besmet lijkt te zijn door een brutale virale infectie. Marie heeft dus niets meer om handen en wanneer ze te weten komt dat de vorige bewoonster van Bobby’s flat op een mysterieuze manier verdwenen is, gaat ze spitten in haar verleden. Een verleden waarin de Gilde van de Draak, een club waar Bobby het hoofd van is, een prominente rol speelt.

Het minste wat je van Linkeroever kan zeggen, is dat het ambitieuze cinema is, cinema die in Vlaanderen nog niet vaak te zien was. Dat is te danken aan de nieuwe generatie cineasten die aan deze film heeft meegewerkt: naast regisseur Pieter Van Hees vallen vooral de broers Karakatsanis op. Eerder dit jaar werd Small Gods in de zalen gebracht, de eerste langspeelfilm van deze broers. Dimitri heeft meegewerkt aan het scenario van Linkeroever en, net als in Small Gods, was Nicolas verantwoordelijk voor het dynamische en experimentele camerawerk. Wat dit experimentele camerawerk inhoudt, kan je het best zien in de scène waarin Marie en Bobby een optreden bijwonen: de camera draait helemaal dol en hele korte, bijna epileptische shots met heel veel beweging volgen elkaar razendsnel op. Knap en compromisloos. Compromisloos is trouwens het sleutelwoord dat je kan gebruiken om de hele film te beschrijven.

Ook de cast krijgt een dikke zoen van de juf en mag drie banken vooruit. Er werd heel bewust gekozen voor overwegend onbekend talent en zo maken we in Linkeroever kennis met Eline Kuppens. De jonge actrice is met deze film voor het eerst op het witte doek te zien en we mogen zeker spreken van een nieuw talent, een ontdekking. Kuppens overtuigt helemaal als Marie en geeft zich zelfs meerdere keren letterlijk helemaal bloot. Matthias Schoenaerts, die de andere hoofdrol voor zijn rekening neemt, is ook nog relatief onbekend en heeft zich eerder al vooral laten opmerken als Dennis in Dennis Van Rita, een film uit de eerste reeks Faits Divers. Schoenaerts zet een geloofwaardige Bobby neer, een jongvolwassene die eigenlijk nog niet helemaal volwassen is. Tot slot is zeker nog de amusante bijrol van Sien Eggers als overbezorgde moeder die regelmatig in hogere sferen verkeert het vermelden waard.

De nieuwe generatie cineasten die in Vlaanderen meer en meer de aandacht opeisen hebben één missie: het etiket ‘Vlaamse film’ doen verdwijnen, de Vlaamse cinema volwassen maken zodat men in de toekomst niet meer zal kunnen zeggen dat de film goed is ‘voor een Vlaamse film’, maar dat het een goede film is zonder meer. Linkeroever is hiervoor een grote stap in de juiste richting: een compromisloze en eigenzinnige thriller die naar horror neigt. Toch is er ook een minpunt: er wordt heel veel overgelaten aan de interpretatie van de kijker en dat bleek vaker een nadeel dan een voordeel te zijn. Het scenario maakt soms vreemde kronkels en naar het einde toe gebeurt er teveel op te korte tijd.

Toch overweegt het positieve gevoel wanneer de aftiteling over het scherm rolt om de eenvoudige reden dat Linkeroever buiten de lijntjes durft te kleuren. Verrassende en experimentele cinema of eenvoudigweg cinema zoals vaker gemaakt zou moeten worden in Vlaanderen. Niet geschikt voor gevoelige kijkers, maar wie genoten heeft van Calvaire en zelfs De Indringer, zal ook kunnen genieten van deze Linkeroever.