I KNOW WHO KILLED ME

Ooit was Lindsay Lohan de nieuwe, fonkelende ster aan het Hollywoodfirmament. Brede glimlach, fonkelende oogjes, knijpbare wangen. De vrolijke meid uit The Parent Trap, Freaky Friday en Herbie Fully Loaded is niet alleen privé op het verkeerde pad gesukkeld, maar is ook filmisch het noorden kwijt. De horror-thriller I Know Who Killed Me is het voorlopige dieptepunt in een poel van slechte films waar ze tegenwoordig in verzeilt.

Om een en ander in perspectief te plaatsen: medio maart vestigde I Know Who Killed Me een nieuw record bij de uitreiking van de Golden Raspberry Awards. Lohan en co. klopte daar Eddie Murphy's Norbit en verzamelde maarliefst acht Razzies: voor slechtste film, actrice (twee beeldjes, vanwege Lohans dubbelrol), koppel (opnieuw tweemaal Lohan), rip-off, regie, scenario en excuus voor het maken van een horrorfilm. Met die acht beeldjes deed de film beter dan illustere voorgangers als Showgirls en Battlefield Earth, elk goed voor zeven voltreffers.

De film schiet uit de startblokken als een variant op de populaire torture porn. Aubrey Fleming is een talentvolle, slimme en mooie tiener die op een avond een afspraak misloopt na een voetbalwedstrijd. Is ze in een aflevering van Vermist gesukkeld? Zoiets. Helaas voor haar is haar ontvoerder er een van het soort dat zeker de dvd's van Captivity, Hostel of Saw in het rek heeft staan. Gewapend met een gloeiend hete pook en genoeg ijs om een heuse marathon op te schaatsen, martelt hij zijn slachtoffer. Aubrey's wil om te leven is echter sterk, en ze weet te ontsnappen.

In het ziekenhuis is Aubrey niet alleen een been en een voorarm verloren, maar ook haar geheugen. Als ze uit een diepe narcose ontwaakt, denkt ze dat ze Dakota Moss is. Wat is hier aan de hand? Lijdt Aubrey aan een extreme vorm van posttraumatische stress? Is hier sprake van een dubbelgangster? Voor regisseur Chris Sivertson is de schermerzone het ideale alibi om zich David Lynch te wanen. Helaas, wanneer de rook in het hoofd is verdwenen, serveert hij plotwending na plotwending. De ene is nog vreemder en belachelijker dan de andere.

Met de dubbelrol van Aubrey/Dakota verkent Lohan nieuw terrein. Dakota blijkt een onkiese stripteaseuse die zich als een krolse kat rond een paal slingert. De hevig aangezette scenes in de night club deden de nodige stoom ontwikkelen in de media. Helaas, net als de seksscène ontgoochelt die.

Het verhaal mag dan wel van de pot gerukt zijn, visueel zit I Know Who Killed Me nog knap in elkaar. Cinematograaf John R. Leonetti speelt een subtiel spel met rood en blauw. De lange, lijzige shots walsen als een volleerd danser over het scherm. Zwierig bewegen is er voor de acteurs niet bij. Als stuntelige kapstokken sjokken Lindsay Lohan, Julia Ormond en Neal McDonough door het stupide verhaal. De razzies zijn meer dan verdiend.