LEES OOK DE ANDERE BIFFF-ARTIKELS:
De gasten: vraag-en antwoordsessies
De gasten: Lost in Translation
Het dagboek van de dood
Een duivelse vooruitblik
Zoals wel vaker gebeurt, komt de winnaar van de Gouden Raaf (de hoofdvogel van het festival) uit onverwachte hoek. Om het publiek ook dit jaar te verrassen, hebben juryleden Umberto Lenzi, Joon-Ho Bong, Thomas Gunzig, Brett Leonard, Lisa Marie en Catherine Wilkening zich duidelijk ingespannen om geen voor de hand liggende keuze te maken. Opvallend is wel dat de juryfavoriet dit jaar geen horrorfilm is, toch niet in de strikte zin van het woord. In 13 Beloved vertelt de Thaise regisseur Chukiat Sakveerakul het verhaal van de jonge Pusit, de spreekwoordelijke sukkel op de dool. Pusit verliest zijn baan, stapelt de schulden op en ziet eigenlijk geen heil meer in het leven. Tot hij op een gegeven moment een geheimzinnig telefoontje krijgt. Een stem aan de andere kant van de lijn belooft hem van al zijn geldzorgen te verlossen als hij 13 vreemde opdrachten tot een goed einde weet te brengen. Regisseur Sakveerakul won in thuisland Thailand al een aantal belangrijke filmprijzen en zal dankzij deze bekroning ook op meer internationale bijval kunnen rekenen. Maar of dat ook voldoende is voor een release in de Belgische bioscopen valt nog af te wachten.
De jury vond de competitie dit jaar sterk genoeg om zelfs twee Zilveren Raven uit te reiken. Tot groot genoegen van de horrorfans mocht regisseur Stuart Gordon een van die prijzen mee naar huis nemen. Met zijn nieuwste thriller Stuck heeft hij duidelijk een tweede adem gevonden, wat de verwachtingen voor zijn langverwachte House of Re-Animator alleen nog maar aanscherpt. De andere Zilveren Raaf ging naar regisseurs Jaume Balagueró en Paco Plaza voor hun beklemmende horrorthriller [REC]. Hiermee steken ze zelfs regisseur George A. Romero de loef af, die met zijn videodagboekthriller Dairy of the Dead hetzelfde probeerde. Helaas blijft hij echter steken in een moeras van geleuter en zedenpreken. Balagueró en Plaza houden het daarentegen pittig en spannend, en net als bij het soortgelijke Cloverfield maken ze maximaal gebruik van de beperkingen van de videocamera. [REC] viel bovendien uitstekend in de smaak bij het publiek en ging ook nog met de Pegasus-publieksprijs aan de haal. Voor de Deense jeugdfilm Vikaren (The Substitute) van regisseur Ole Bornedal had de jury ten slotte nog een Speciale Onderscheiding over. De jury was erg onder de indruk van “de originaliteit van het scenario en de uitzonderlijke acteerprestaties van de kinderen”, en wilde deze aanstekelijke film dus niet onopgemerkt voorbij laten gaan.
Ook in de nevencompetities vielen er nog wat interessante prijzen te rapen. De Europese jury was -net als het publiek trouwens- zo sterk onder de indruk van het Franse gruwelfestijn Frontière(s), dat regisseur Xavier Gens meteen met de Zilveren Meliès werd bedacht. Een release in de Belgische bioscopen kan zijn film nu haast niet meer ontlopen. De Prijs van het Zevende Spoor, de belangrijkste prijs van de nevencompetitie, ging naar La Antena (The Aerial) van de Argentijnse regisseur Esteban Sapir. Tijdens de uitreiking van de prijzen voor de kortfilmcompetitie ontstond er op het podium trouwens nog even een relletje toen bleek dat de jury niet alle prijzen had toegekend. Toen dat euvel echter was verholpen, mocht een schare jonge regisseurs toch nog het prijzenpodium opklimmen. Een van hen was de Belg Jonas Govaerts, die voor zijn kortfilm Of Cats & Women de Meliès voor Beste Kortfilm mee naar huis kreeg. Wie weet staat zijn eerste langspeelfilm een van de komende jaren wel op het reguliere programma van dit heerlijke genrefestival.