Haled is de Italiaan van dienst in de Israëlische film The Band’s Visit (Bikur Ha-Tizmoret). Hij is het jongste lid van de politiefanfare uit het Egyptische Alexandrië. Het korps is uitgenodigd om de opening van een Palestijns cultureel centrum muzikaal op te luisteren. Omdat niemand hen aan de luchthaven komt ophalen, nemen ze de bus. Haled is het minst verlegen en spreekt het beste Engels. Hij is ook een onverbeterlijke vrouwengek.
Terwijl hij naar de busregeling informeert, kan hij het niet laten het meisje aan het loket het hof te maken. Omdat mannen niet geboren zijn om te multitasken – een vraag stellen en flirten tegelijk bijvoorbeeld - stapt de fanfare op de verkeerde bus. Ze belanden in een dorp in het midden van de woestijn. Er is één cafeetje. Een hotel is er niet en de bus naar de juiste bestemming vertrekt pas de volgende dag.
De muzikanten regelen een slaapplaats bij de dorpelingen. Tawfiq, de oudere leider van de fanfare, en vrouwenkenner Haled slapen bij Dina, de zelfbewuste en sexy uitbaatster van het plaatselijke café. De anderen komen terecht bij Itzik, een man vol twijfels en frustraties. De onverwachte ontmoeting van de versufte Israëli met de Arabische mannen schudt beiden wakker. In één namiddag, avond en nacht leren ze meer over elkaar – en vooral over zichzelf – dan in de tien jaar voordien.
The Band’s Visit is een kleine film met een groot hart, zoals er dit jaar al meerdere te zien waren. Denk aan Once, Aanrijding in Moskou, El Baño del Papa, Juno en The Year My Parents Went on Vacation. In het regiedebuut van Eran Kolirin gaat symboliek hand in hand met subtiliteit: Arabieren en Israëli’s verenigd rond een tafel, luisterend naar elkaars verhalen. De oorlog en de jarenlange vijandigheid zijn ver weg, een gril van politici. Een gespreksonderwerp voor journalisten en haviken, niet voor woestijnbewoners die al maanden wachten op een telefoontje van hun lief en die op zaterdagavond uitgaan in een rolschaatsdiscotheek.
De humor is droog als de Egyptische woestijnwind. Eenvoudig en oprecht laat Eran Kolirin zijn personages verbroederen. Ze bespreken de zware onderwerpen des levens zonder door te drammen. De zelfrelativering is nooit ver weg. Kolirin plaatst zijn camera regelmatig op een afstandje van zijn hemelsblauw geklede antihelden. Hij verruimt het kader en plaatst de onverwachte ontmoeting in het grotere geheel. Zijn geloof in respect en openheid is rotsvast. Met zijn bescheiden en liefdevolle aanpak schiet hij recht in de roos. The Band’s Visit is een heel menselijke, kwetsbare film waarin uitstekend geacteerd wordt.
Saleh Bakri is als Haled de spil van een aantal hilarische scènes; Ronit Elkabetz (Dina) en Sasson Gabai (Tawfiq) stelen de show. De doorleefde vertolkingen zorgen er mee voor dat de film altijd geloofwaardig blijft. De personages beleven de magie van een ogenschijnlijk doodgewone nacht. Wanneer de zon opkomt, is hun leven veranderd. Er is nochtans niets spectaculairs gebeurd, maar alles is anders. En het is beter. The Band’s Visit is een warm pleidooi voor dialoog en vertrouwen. Belangrijker nog: het is een heerlijke, knuffelbare film.
Gezien op het 34ste Filmfestival van Vlaanderen Gent.
Titel: The Band’s Visit
Genre: Tragikomedie
Speelduur: 1u28
Regisseur: Eran Kolirin
Acteurs: Sasson Gabai, Ronit Elkabetz, Saleh Bakri, Khalifa Natour, Imad Jabarin, Tarak Kopty, Hisham Khoury, François Khell, Eyad Sheety