3:10 TO YUMA

In 3:10 to Yuma volgen we de lotgevallen van de hoofdpersonages Ben Wade (Russell Crowe) en Dan Evans (Christian Bale). Evans is een onfortuinlijke boer die in de Amerikaanse burgeroorlog zijn voet verloor en samen met zijn vrouw en twee zonen op een afgelegen farm in Arizona woont. Het gezondheidsprobleem van de jongste zoon Mark kost het gezin maandelijks een fortuin aan medicijnen. William, de oudste zoon, vindt zijn vader maar een kluns die niet voor zichzelf durft op te komen. Wanneer Holland, de rijke landeigenaar het water afsluit dat op Evans’ ranch stroomt en ook nog eens Evans’ schuur in brand steekt, voelt Dan het onheil alsmaar naderen. Holland wil immers de grond van Evans zo snel mogelijk verkopen aan één van de talloze maatschappijen die het spoorwegnetwerk aan het optrekken zijn doorheen het Westen.

Na de brand in zijn schuur gaan Dan en zijn zonen op zoek naar het gevluchte vee. Tijdens hun zoektocht zijn ze getuige van een georganiseerde overval op een sterk bewapende postkoets. De overvallers zijn de beruchte outlaw Ben Wade (Russell Crowe) en zijn trouwe metgezellen. Wade wil Evans en zijn zonen geen kwaad doen en beslist enkel om hun paarden verderop de droppen zodat ze geen hulp kunnen inroepen. Evans helpt om een gewonde premiejager genaamd Byron McElroy (Peter Fonda), die de postkoets hielp beschermen, naar het dorp te brengen.

Wanneer Wade door toedoen van vrouwelijk schoon te lang blijft rondhangen in de stad, wordt hij gevat. Evans, die in de stad aan zijn landeigenaar was komen smeken om hem nog wat uitstel te geven, gaat akkoord om Wade in opdracht van de spoorwegmaatschappij voor 200 dollar op de trein van tien na drie te zetten die naar de gevangenis van Yuma spoort. De posse die Wade naar het perron moet brengen, bestaat niet enkel uit Evans maar ook uit andere personen, waaronder de premiejager McElroy, de lokale dokter en Butterfield van de spoormaatschappij. Uiteraard is iedereen er zich van bewust dat Wades bende op de loer zal liggen om toe te slaan om hun leider te bevrijden.

3:10 to Yuma is een remake van een gelijknamige western uit 1957 met Glenn Ford in de hoofdrol. Het is onbegrijpelijk dat België zo lang op deze film moest wachten (hij is ondertussen al uit op dvd in de States) terwijl men hier regelmatig scharminkels van films in de zalen brengt. Dat de hoogdagen van de western eerder kunnen naverteld worden door ons vader of grootvader(s), is mogelijk de oorzaak van deze laattijdige release. Ook Brad Pitt kon vorig jaar de grote massa niet lokken naar de nochtans sublieme karakterfilm The Assassination of Jesse James.

Russell Crowe vertolkt Ben Wade als een charmante schurk waarvoor je als kijker sympathie krijgt. Hij is een boef maar wel één met zin voor moraliteit. Wade behandelt vrouwen met respect, citeert vlekkeloos uit de bijbel en zal enkel levens nemen indien nodig (of tenzij je hem op de zenuwen werkt). Een bepaalde scène in de film weegt trouwens perfect de moraliteit van Wade af en tegen die van de premiejager McElroy. Dan Evans’ leven is eigenlijk een aanéénschakeling van onfortuinlijke gebeurtenissen waardoor hij geld (en respect) mist om zijn familie te onderhouden zoals hij het zou willen. De missie om Wade in te leveren, is voor hem perfect om zijn moed te bewijzen en om een aardige cent te verdienen voor zijn gezin. Hoewel Evans en Wade tegenstanders zijn, groeit er langzaamaan een zeker respect tussen de twee mannen. Evans probeert steeds de beste beslissing af te wegen tegen zijn rechtvaardigheidsgevoel en wil hierdoor eindelijk de serie van mislukkingen doorbreken en weer zelfvertrouwen kweken. De rode draad ligt in 3:10 to Yuma in handen van de twee hoofdpersonages maar ook de nevenpersonages worden uitstekend ingevuld. Zo zijn er bijvoorbeeld Charlie Prince, de meedogenloze rechterhand van Wade en William Evans, de oudste zoon van Dan die de moeizame relatie met zijn vader weer een kans geeft.

Het acteerniveau in 3:10 to Yuma is meer dan uitstekend te noemen onder de regie van James Mangold (Copland, Walk the Line). Crowe en Bale spelen zoals gewoonlijk uitstekend en zijn perfect gecast. Ook de andere acteurs doen hun werk voortreffelijk. Peter Fonda kruipt als gegoten in de bijrol van de ervaren en gewetenloze premiejager McElroy. Hiermee treedt hij in de voetsporen van zijn vader Henry die furore maakte als acteur in tal van westerns (Once Upon a Time in the West, How the West Was Won, etc...). Ben Foster is voortreffelijk als de wrede maar uiterst koele Charlie Prince. De jonge Logan Lerman groeit in zijn rol van William en Alan Tyduk (A Knight’s Tale) werkt soms op de lachspieren als de overvaren ‘Doc’.

Hoewel de personages het belangrijkste zijn in de film, hoef je niet te vrezen voor een saaie prent. 3:10 to Yuma bevat een aardig aantal actiescènes die zeer beklijvend zijn gefilmd en waarin je de schoten bijzonder luid hoort weergallen. De overval op de postkoets en de eindscène zijn geweldig goed in beeld gebracht. De scènes zijn gefilmd aan een hoge vaart en met een zeer groot gevoel voor realisme. Zoals een echte Western bevat 3:10 to Yuma dan ook een hele rij klassieke elementen uit het genre, zijnde bandieten, ranchers, een postkoets, een overval, wat indianen, de saloon, de mijnwerkers, de spoorwegen, enzovoorts.

3:10 to Yuma kreeg in de USA een R-rating en daarbij kunnen we ons wel aansluiten. De film is nooit overdreven gewelddadig maar schuwt de realiteit van geweld niet wanneer het nodig is om dit aan de kijker over te brengen op het juiste moment. In tegenstelling tot in pakweg The A-Team wordt er in 3:10 to Yuma dus wel degelijk raak geschoten. De film bevat enkele verrassingen met vooral het einde als orgelpunt. Over het einde zullen de meningen vermoedelijk verdeeld zijn. Zonder het – voor ons – ietwat teleurstellende einde (het wordt misschien een beetje ongeloofwaardig) had de film nog een hogere score gehaald.

3:10 to Yuma is zeker een aanrader voor fans van moderne Westerns, zoals Unforgiven. De film duurt ongeveer twee uur en verveelt geen moment. De actiescènes zijn geweldig mooi in beeld gebracht en vormen samen met de karakteropbouw van de hoofdpersonages een mooi evenwicht zodat de film ook toegankelijk is voor het grote publiek en niet alleen voor fans van het genre.