KUNG FU PANDA

Po (Jack Black) is een moddervette pandabeer die werkt in het noedelrestaurant van zijn vader, ergens diep in de vallei van de vrede. Hij droomt ervan een machtige kungfu krijger te worden, net als zijn voorbeelden, de woedende vijf: Tigress, Mantis, Monkey, Viper en Crane. De noedels in zijn buurt hebben er voor gezorgd dat hij zijn ambities kan opbergen: zijn buik is zo dik dat hij niet eens zijn eigen tenen kan zien.

Ondanks de naam is niet alles peis en vree in de vallei. In het klooster waar de woedende vijf trainen, krijgt de oude meester Oogway een droom. De door haat gedreven Tai Lung is weer op komst en het is tijd om de drakenkrijger te kiezen om hem te stoppen. Door stom toeval wordt niet een van de woedende vijf uitverkoren, maar wordt Po aangeduid. Dit leidt tot grote frustraties bij de vijf en zeker bij hun mentor Shifu (Dustin Hoffman).

Het verhaal is er een van dertien in een dozijn – de kindjes moeten ook kunnen volgen - maar het is wel erg goed verteld. Zo gebeurt het een aantal keer dat je bijna woordelijk denkt te kunnen voorspellen wat er zal komen en je toch nog op het verkeerde been wordt gezet. De film zit ook vol grappen en hier brengt Jack Black het er een stuk beter vanaf dan Jerry Seinfeld in Bee Movie. Ook de andere stemacteurs doen spelen hun rol uitstekend. Je kan je wel afvragen waarom Dreamworks per se wil uitpakken met een sterrencast. Jackie Chan en Lucy Liu samen mogen misschien 30 woorden zeggen. Dit brengt ons meteen bij een van de minpunten van de film. Met de personages van de woedende vijf wordt weinig gedaan. Enkel Tigress heeft een eigen karakter, de rest loopt, kronkelt of springt er maar bleekjes bij. Heel af en toe mogen ze hun kungfu kunsten laten zien, maar daarbij blijft het dan.

Het geld dat naar de acteurs is gegaan, werd in ieder geval niet uit het budget van de animatie gehaald. Deze is van een zeer hoog niveau. Vooral de schildpad Oogway heeft een prachtige mimiek. Als modellen heeft Dreamworks gekozen voor knuffelberen. Ze zien er zo zacht en aaibaar uit dat de poppen van de merchandising moeite zullen hebben om aan de verwachtingen te voldoen. Dit komt vooral tot zijn recht in de close-ups. De ontelbare haartjes hebben subtiele kleurschakeringen die de modellen meer levensechtheid geven dan een gewone pop.

Als liefhebber van animatiefilms mag je Kung Fu Panda niet aan je voorbij laten gaan. Het is een stuk beter dan wat we van Madagascar 2 in de trailer kunnen zien. Als je niet zo’n fan bent van 3D animatie en je bekijkt er maar één per jaar, dan moet je wachten tot Wall-E in de zalen draait, want dat niveau blijft voor de andere studio’s voorlopig onbereikbaar.