THE MUMMY: TOMB OF THE DRAGON EMPEROR

Aan het begin van de film leren we dat de kwade keizer Han (Jet Li) het oude China met ijzeren hand regeert. Door middel van magie probeert hij het eeuwige leven te vinden, maar dan gooit de witte heks Zi Juan (Michelle Yeoh) roet in het eten door een vloek over hem uit te spreken. Even later treffen we de O’Connells aan in het jaar 1946. De ex-avonturiers genieten van het goede leven in een groot Engels landhuis. Rick (Brendan Fraser) probeert zijn dagen te vullen met vliegvissen, terwijl Evelyn (Maria Bello) tevergeefs een derde Mummy-roman probeert te schrijven. Samen missen ze hun avonturen van weleer. Wanneer het koppel een aanbod krijgt om het “Oog van Shangri-La” naar China te brengen, grijpt het die kans met beide handen. Eenmaal in China aangekomen, botsen ze in de nachtclub van Evelyns broer Jonathan (John Hannah) op hun zoon Alex (Luke Ford), die net de mummie van keizer Han heeft ontdekt. Maar wat de O’Connells niet weten, is dat ze als poppen bediend worden in een duivels plan van Yang (Anthony Wong Chau-Sang), een machtsbeluste generaal die keizer Han opnieuw tot leven wil wekken.

Het kan soms raar lopen in Hollywood. Bij bepaalde populaire films schreeuwen de fans en liefhebbers om een sequel, maar er gebeurt niets. Naar andere franchises kraait geen haan meer, en toch wordt er een vervolg van ingeblikt. The Mummy: Tomb Of The Dragon Emperor, ofte The Mummy III, is er zo eentje. Toegegeven, de eerste twee films waren succesvol en zelfs de spin-off bleek een commerciële hit. In de jaren na The Scorpion King gonsde het even van de geruchten, maar die werden al snel de kop ingedrukt toen bleek dat zowel Fraser als Rachel Weisz er geen zin meer in hadden. Later ging de wind compleet liggen, en kraaide geen haan nog naar de films. De teleurstellende kritieken op het tweede deel en de compleet vernietigende reacties op Sommers’ Van Helsing kunnen daar ook wel iets mee te maken hebben.

Maar in 2007, het jaar van de ‘threequels’, begon het opnieuw te gonzen. Even later bleek ook Brendan Fraser weer volledig bereid om nogmaals in de huid van avonturier Rick O’Connell te kruipen. Rachel Weisz bleef bij haar standpunt, en in haar rol werd de geweldige Mario Bello (Coyote Ugly, A History Of Violence) gecast. Restte nog het probleem Sommers, die – net als Michael Bay – wild en opgewonden lijkt te worden van CGI-effecten. Met de aankondiging dat Rob Cohen de regie zou voeren, leek alles weer in kannen en kruiken. De man werd enkele jaren geleden dan wel neergesabeld voor zijn spectaculair onnozele Stealth, met Dragon: The Bruce Lee Story leverde hij in 1993 toch een knappe biopic af. Bovendien bleek Cohen een pionier met Dragonheart, en zorgde hij met The Fast & The Furious en XXX voor twee opeenvolgende bonafide blockbusters. Toen uitlekte dat de nieuwe Mummy zich in het verre Oosten zou afspelen met Aziatische klasbakken als Jet Li, Michelle Yeoh, Anthony Wong Chau-Sang en Isabella Leong, groeide de anticipatie gestaag.

De eerste recensies maakten helaas snel duidelijk dat Cohen de verwachtingen niet had kunnen inlossen. Hoewel de trailers entertainment en vertier beloofden, kreeg de film een storm van kritiek over zich heen. Zo gaven de topcritici van de bekende filmwebsite Rotten Tomatoes de derde Mummy-film een gemiddelde score van amper 9%. En zelfs dat is nog te veel. The Mummy: Tomb Of The Dragon Emperor is een pijnlijke farce, van begin tot eind. Het verhaal is simplistisch en bulkt van de Hollywood-clichés, de scenarioschrijvers Alfred Gough en Miles Millar slaan het publiek om de haverklap met geforceerde knipogen en referenties om de oren, en de dialogen zijn niet veel meer dan pijnlijke oneliners (elke zin lijkt wel het woord “mummie” te bevatten, maar zo weet de toeschouwer tenminste naar welke film hij zit te kijken…). Hoewel het op zich fijn is om Brendan Fraser opnieuw aan het werk te zien, roept hij dezelfde gevoelens op als je grootvader: je ziet hem wel graag, maar zijn verhalen heb je al zeker duizend keer gehoord. Ook Maria Bello is ronduit slecht, en spreekt met één van de meest lachwekkende Engelse accenten die ooit op pellicule zijn vastgelegd.

Net als in de vorige films zorgt John Hannah mee voor de komische noot. Maar bij Cohen en zijn schrijversteam ligt het niveau van humor helaas veel te laag. Of wat dacht u van John Hannahs brandende reet, ‘high-fivende’ yeti’s en een jak met een kotszakje? De broertjes Wayans kunnen er met hun Scary Movies nog een puntje aan zuigen… Eveneens problematisch is dat Luke Fords personage Alex meer en meer het voortouw lijkt te nemen in de franchise. De Australische acteur weet immers op geen enkel moment de overtuigen, en zijn accent is al even onregelmatig als zijn geloofwaardigheid. Enkel de Oosterse garde lijkt de film nog te redden. Jet Li en Anthony Wong Chau-Sang zijn heerlijk als slechteriken, en Leong en Michelle Yeoh acteren altijd overtuigend. Toch is Cohen er zelfs niet in geslaagd om het talent dat hij in handen had te benutten. De vechtscènes met Li en Yeoh duren amper enkele seconden en lijken wel gemonteerd door een blinde.

Rob Cohen en zijn team pakken veel liever uit met hun enorme budget. Ze goochelen met allerhande groots opgezette actiesequenties, waarvan de ene nog ridiculer is dan de andere. De computereffecten variëren van behoorlijk tot doorzichtig, met als toppunt het wereldberoemde terracottaleger en als dieptepunt de eerder vermelde verschrikkelijke sneeuwmannen. De grootse spektakelscène op het einde is dan wel knap gemaakt, maar in de Lord Of The Rings-trilogie en The Chronicles Of Narnia-films hebben we dat al eerder – en vooral beter – gezien. In een zomer met straffe blockbusters als Iron Man, The Chronicles Of Narnia: Prince Caspian, Hellboy II: The Golden Army en, uiteraard, The Dark Knight, blijkt deze stoffige mummie maar een ranke, afgetakelde schaduw van wat hij ooit was. De franchise is duidelijk over zijn versheidsdatum heen. The Mummy: Tomb Of The Dragon Emperor is dan ook met stip dé slechtste film van het jaar!